Court remands case to lower court for interpretation of eviction judgment under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Toruń overturned the Regional Court's refusal to interpret a prior eviction judgment and remanded the matter for a new ruling. The plaintiff argued that the third point of the original judgment left the social housing rights of co-defendants unclear, hindering enforcement proceedings. The appellate court found that the judgment's wording created genuine doubts regarding the scope of rights and the execution method, necessitating an official interpretation under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 352 § 1 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.: When a court judgment's content is ambiguous regarding the scope of the decision or its execution, the court that issued the judgment must interpret it, and such interpretation binds all other courts and state organs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Cz 363/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Małgorzata Kończal Sędziowie: SO Hanna Matuszewska, SO Jadwiga Siedlaczek po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa : K. M. przeciwko : V. K., E. S., S. S., K. S. i R. S. o eksmisję z udziałem: interwenienta ubocznego po stronie powodowej Gminy Miasta T. na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt I C 516/07 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Toruniu w sprawie z powództwa K. M. przeciwko V. K., E. S., S. S., K. S. i R. S. o eksmisję z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powodowej Gminy Miasta T. odmówił wykładni wyroku. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że wyrokiem z dnia 17 lipca 2007 r. orzekł eksmisję pozwanych: V. K., E. S., S. S., K. S. i R. S. z lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w T., przy ul. (...) i nakazał pozwany wydanie lokalu powodowi (pkt 1); przyznał pozwanej V. K. uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego i wstrzymał wykonanie eksmisji do czasu złożenia przez Gminę Miasta T. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego (pkt 2); pozostawił Gminie Miasta T. ustalenie ewentualnego uprawnienia pozostałych pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego (pkt 3).
Zdaniem Sądu Rejonowego treść wyroku nie budzi żadnych wątpliwości – jedynie pozwanej V. K. Sąd przyznał prawo do otrzymania lokalu socjalnego, co do pozostałych zaś pozwanych ewentualne przyznanie takiego prawa pozostawił Gminie Miasta T. (art. 24 ustawy o ochronie praw lokatorów). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył powód, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i dokonania wykładni. Skarżący wskazał, że treść postanowienia w punkcie 3 budzi poważne wątpliwości, które są przyczyną odmowy prowadzenia egzekucji przez organy egzekucyjne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało uwzględnieniu. W myśl art. 352 zd.1 k.p.c. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Dokonana w trybie art. 352 k.p.c. wykładnia orzeczenia stanowi integralną część orzeczenia, którego dotyczy. Wykładnia taka ma moc wiążącą w stosunku nie tylko do stron i sądu, który wydał orzeczenie i dokonał jego wykładni, lecz także wiąże inne sądy i inne organy państwowe, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art. 365 § 1 k.p.c.). Po jej dokonaniu nie można pojmować treści orzeczenia w sposób sprzeczny z dokonaną w tym trybie wykładnią.
Potrzeba dokonania wykładni wyroku staje się z reguły aktualna podczas wykonywania wyroków w postępowaniu egzekucyjnym. W postanowieniu z dnia 9 marca 2007r. w sprawie V CZ 13/07 ( LEX nr 558635) Sąd Najwyższy stwierdził, że konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powstałej powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Zdaniem Sądu Okręgowego, w sprawie niniejszej taka potrzeba dokonania wykładni w zakresie punktu 3 postanowienia zachodzi.
W szczególności treść postanowienia „o pozostawieniu Gminie Miasta T. ustalenia uprawniania pozostałych pozwanych poza V. K. do otrzymania lokalu socjalnego” może dawać podstawy do wnioskowania o otwartości kwestii przesądzenia uprawnienia do otrzymania przez tych pozwanych lokalu socjalnego, a w konsekwencji stanowić przeszkodę w prowadzeniu egzekucji. Potwierdzeniem tego stanu rzeczy jest dołączone przez powoda wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku o wszczęcie egzekucji poprzez „dołączenie tytułu wykonawczego, zaopatrzonego w prawidłowo sprecyzowany pkt 3 orzeczenia, tj. o uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego albo braku takiego uprawnienia”.
Na skutek nie wykonania tegoż wezwania Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Toruniu Maciej Worotyński zwrócił wniosek. Już wcześniej Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Toruniu Marek Gajda umorzył postępowanie egzekucyjne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji powołując się na treść punktu 3 wyroku. Okoliczności te wyraźnie wskazują, że istnieją wątpliwości co treści wyroku, treść wyroku dla organu egzekucyjnego nie jest bowiem jasna. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 386 §4 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 zdanie pierwsze k.p.c.