Legislator Case Law & Legislation
VIII Cz 240/13 AI generated

Notary's refusal upheld as law mandates free building transfer in perpetual use agreements.

Case Number VIII Cz 240/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the notary's refusal to draft a perpetual use agreement. The notary correctly identified that the law requires buildings on state or municipal land to be transferred to the user free of charge. Consequently, any clause in the proposed contract suggesting payment for the buildings was legally invalid and prohibited.

Legislator headnote

AI generated

Art. 207 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami; The law mandates that buildings constructed on state or municipal land by eligible owners must be transferred to them free of charge, rendering any contractual clause requiring payment for such buildings void.

Keywords

AI generated
perpetual use agreement state land transfer free building conveyance notary refusal unilateral enrichment

Cited Legislation

AI generated
Art. 207 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 roku
Notariusz odwołała się do postanowień przepisów art. 207 lub 208 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 roku (tekst jedn.
Art. 405 k.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji orzeczenia.
art. 405 k.c
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji orzeczenia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Cz 240/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Włodzimierz Jasiński (spr.) Sędziowie: Protokolant: SSO Rafał Krawczyk SSO Hanna Matuszewska sekr. sądowy Natalia Wilk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2013 r. sprawy z wniosku Miasto i Gmina J. z udziałem S. P. i D. P. na odmowę dokonania czynności notarialnej na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Kancelarii Notarialnej w Brodnicy z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt L.dz. 55/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. VIII Cz 240/13

UZASADNIENIE

Notariusz J. S. odmówiła dokonania czynności notarialnej polegającej na sporządzeniu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste z jednoczesną sprzedażą budynku mieszkalnego usytuowanego na tym gruncie z zastrzeżeniem ,że na poczet ceny zostaną zaliczone nakłady nabywców poczynione na wybudowanie przedmiotowego budynku. Notariusz odwołała się do postanowień przepisów art. 207 lub 208 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 roku (tekst jedn. Dz. U Nr 102 z 2010 roku poz. 651 ze zm.) stwierdzając przy tym ,iż jedyną możliwą drogą do realizacji uprawnień mających otrzymać prawo wieczystego użytkowania jest wystąpienie przez nich na drogę sądową z odpowiednio sformułowanym roszczeniem.

W zażaleniu jedna ze stron mającej zostać zawartą umowy : Burmistrz Miasta i Gminy J. żądając uchylenia odmowy dokonania czynności notarialnej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko uzgodnione wcześniej ze stroną mającą kupić dom położony na nieruchomości , która miała zostać przekazana w wieczyste użytkowanie kupującemu , podnosząc jednocześnie bezsporny fakt wybudowania domu na gruncie należącym do miasta przez kupujących i poczucie sprzedawcy pozostawania w stanie bezpodstawnego wzbogacenia w rozumieniu przepisu art. 405 k.c.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Zażalenie podlegało oddaleniu. Zainteresowani zawarciem przedmiotowej umowy nie dostrzegają , iż w świetle aktualnie obowiązującego unormowania przepisu art. 207 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 roku (t.jedn. Dz. U Nr 102 z 2010 roku poz. 651 ze zm.) – zwanej dalej ustawą osoby , które były posiadaczami nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność Gminy w dniu 5 grudnia 1990 roku i pozostawały nimi nadal w dniu 1 stycznia 1998 roku ( i wszystko wskazuje na to , iż do grona takich osób można zaliczyć małżonków P.) mogą żądać oddania nieruchomości w drodze umowy o użytkowanie wieczyste wraz z przeniesieniem własności budynków , jeżeli zabudowały te nieruchomości na podstawie pozwolenia na budowę z lokalizacją stałą ( i wszystko wskazuje na to ,że do grona takich osób można zaliczyć małżonków P.) .

Zdanie ostatnie powołanego przepisu art. 207 ust 1 ustawy stanowi jednak , iż nabycie własności budynków wybudowanych ze środków własnych posiadaczy ( i wszystko wskazuje na to , iż do grona takich osób można zaliczyć małżonków P.) następuje nieodpłatnie. Zatem pozostając w zgodzie z normą art. 207 ust 1 ustawy nie może znaleźć się w treści umowy o oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste wraz z własnością znajdujących się na niej budynków zapis ( jakikolwiek) świadczący o odpłatnym nabyciu budynków nawet jeżeli byłoby to związane z zaliczeniem nakładów na poczet ceny nabycia jak chciały tego uzgadniające miedzy sobą strony przyszłej umowy :

Miasto i Gmina J. i małżonkowie P.. Stąd też notariusz w ocenie Sądu Okręgowego miał podstawy prawne do odmowy sporządzenia umowy o treści jaką proponowały strony jako sprzecznej z obowiązującym porządkiem prawnym - art. 207 ust. zd. ostatnie ustawy bezwzględnie nakazującym nieodpłatne przekazanie budynków. To natomiast czy strony mając na uwadze powyższe rozważania oparte na przepisie art. 207 ust 1 ustawy zawrą dobrowolnie umowę cywilną, której przedmiotem będzie oddanie w użytkowanie nieruchomości z bezpłatnym przekazaniem znajdujących się na gruncie budynków , czy też małżonkowie P. chcąc zrealizować swoje uprawnienie wystąpią na drogę powództwa sądowego przeciwko Miastu i Gminie J. zależy tylko i wyłącznie od woli porozumienia stron lub decyzji uprawnionych.

Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji orzeczenia.