Court dismissed pension appeal as worker failed to prove special conditions work during relevant period.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant early retirement based on special working conditions. The appellant argued that his tenure from 1978 to 1994 at a specific company should count as special work, but the Social Insurance Institution rejected this due to discrepancies between the job titles on his certificate and the actual duties performed. The court found the appellant's testimony inconsistent regarding whether he operated or set up lathes, concluding he did not perform the specific tasks listed in the official registry for special conditions work.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach: The court must verify the actual nature of performed duties against the official registry; periods of employment do not qualify as special conditions work if the specific tasks required by the registry were not performed in full.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: III U 120/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2015r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Bożena Beata Bielska Protokolant: sekretarz sądowy Ewelina Asztemborska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015r. w O. sprawy z odwołania Z. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o prawo do emerytury na skutek odwołania Z. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 22.12.2014r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Z. G. wniósł odwołanie od decyzji (...) w P. z dnia 22.12.2014r. znak: ENMS/15/028046969, którą to decyzją (...) odmówił mu prawa do emerytury wskazując, że na dzień 1.01.1999r. nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Odwołujący domagał się zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. w W. (wcześniej D. (...)) od 01.06.1978r. do 31.01.1994r. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podniósł, że Z. G. nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, gdyż pomimo osiągnięcia wymaganego wieku emerytalnego 60 lat i legitymowania się na dzień 1.01.1999r. ponad 25-letnim ogólnym stażem pracy, nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.
Organ rentowy wskazał, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył w/w okresu zatrudnienia w (...) W., gdyż wymieniony w świadectwie pracy w szczególnych warunkach charakter pracy: obsługa maszyn do obróbki wiórowej skrzyni biegów-obróbka aluminium na sucho - nie jest zgodny ze stanowiskiem wymienionym w przepisach resortowych a nadto w ogólnym świadectwie pracy są wymienione jeszcze inne stanowiska: ślusarz, ustawiacz maszyn obróbki skrawaniem, ustawiacz maszyn i urządzeń.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W dniu 21.11.2014r. Z. G. złożył do ZUS wniosek o ustalenie prawa do emerytury. Po rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy w dniu 22.12.2014r. wydał zaskarżoną decyzję, w której odmówił mu prawa do emerytury wskazując, że odwołujący na dzień 1.01.1999r. nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Jednocześnie wskazano, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu pracy w (...) Sp. z o.o. w W. od zatrudnienia 01.06.1978r. do 31.01.1994r. Z. G. kwestionując w/w decyzję domagał się zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach w/w okresów zatrudnienia i przyznania emerytury.
W ocenie Sądu odwołanie od decyzji z dnia 22.12.2014r. nie jest zasadne. Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, 2) w dniu wejścia w życie ustawy emerytalnej, tj. 1.01.1999r. ma wymagany 25-letni okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, 3) nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa. Przedmiotem sporu było jedynie to, czy Z. G. na datę 1.01.1999r. legitymował się 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z ust. 2 tego przepisu wynika natomiast, że okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy.
Z akt emerytalnych wynika, że przy ustalaniu prawa do emerytury ZUS uznał, iż odwołujący na datę 1.01.1999r. nie legitymuje się żadnym okresem pracy w szczególnych warunkach. Przedmiotem sporu był okres pracy w szczególnych warunkach w (...) Sp. z o.o. w W. od 01.06.1978r. do 31.01.1994r. W ocenie Sądu spornego okresu nie można zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach. Na okoliczność tego zatrudnienia Z. G.złożył do ZUS świadectwo pracy (k. 4a.r.), w którym podano, że w okresie od 23.05.1978r. do 30.11.2001r. pracował w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) Sp. z o.o.w W.na stanowiskach:
ślusarz, ustawiacz maszyn obróbki skrawaniem, ustawiacz maszyn i urządzeń. Nadto złożył świadectwo pracy w szczególnych warunkach (k. 7a.e.), w którym podano, że w okresie od 01.06.1978r. do 31.01.1994r. wykonywał pracę na stanowisku ustawiacza maszyn i urządzeń – wydział obróbki szlifierskiej, wymienionym w dziale III poz. 78 pkt 6 Wykazu A stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr (...) Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30.03.1985r. W w/w świadectwie wskazano nadto, iż na tym stanowisku odwołujący wykonywał pracę: obsługa maszyn obróbki części skrzyni biegów – obróbka aluminium na sucho.
Zauważyć należy, że przyznanie świadczenia emerytalnego na podstawie art.184 w zw. z art. 32 u.e.r.f.u.s. w zw. z § 2 i 4 Rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.
43) przez organ rentowy następuje na podstawie świadectwa pracy potwierdzającego wykonywanie zatrudnienia w warunkach szczególnych, które jednak jak każdy dokument nieurzędowy w rozumieniu art. 244 § 1 i 2 k.p.c. podlega kontroli zarówno co do prawidłowości wskazanych w nim faktów, jak i co do prawidłowości wskazanej podstawy prawnej, gdyż podmiot wydający to świadectwo nie jest organem państwowym ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej (tak np. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 10.09.2013r., III AUa 310/13, LEX nr 1378578).
Wskazać też trzeba, że o tym, czy dana osoba pracowała w szczególnych warunkach decyduje rodzaj wykonywanych przez nią czynności i sposób ich wykonywania, a nie sam fakt wystawienia świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w wyroku z 25.05.2010r. a stwierdzające, że nawet jeżeli pracodawca uznał pracę na danym stanowisku za pracę w szczególnych warunkach, taki pracownik może nie otrzymać wcześniejszej emerytury, ZUS odmówi jej bowiem, gdy nie była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (I UK 3/10, M.P.Pr. 2010/8/394).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd w toku postępowania uzyskał akta osobowe odwołującego, przesłuchał świadków T. K. i K. P. oraz przesłuchał Z. G. w charakterze strony. Z ich zeznań i z akt osobowych odwołującego jednoznacznie wynika, iż świadectwo pracy w szczególnych warunkach zostało wystawione nieprawidłowo. Z akt osobowych odwołującego wynika, iż został on zatrudniony z dniem 23.05.1978r. w wydziale TN na stanowisku ślusarza a z dniem 01.06.1978r. na stanowisku ustawiacza w wydziale PM. Następnie od 01.04.1985r. powierzono mu obowiązki brygadzisty na tym wydziale, stanowisko to zajmował do 30.09.1987r.
Z dniem 01.10.1987r. powierzono mu obowiązki ustawiacza na wydziale PA a z dniem 01.12.1990r. stanowisko ustawiacza na wydziale otoczek, które zajmował do 20.12.1998r. Od dnia 21.12.1998r. do 31.12.1998r. był zaś ustawiaczem na wydziale PN. Podnieść trzeba, że w świadectwie pracy w szczególnych warunkach wskazano, iż w spornym okresie odwołujący wykonywał pracę wymienioną w Wykazie A Dziale III poz. 78 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i w Dziale III poz. 78 pkt 6 Wykazu A stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr (...) Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30.03.1985r., a więc pracę szlifierza.
Dla przyznania emerytury odwołujący musiał więc wykazać, iż w spornym okresie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracę polegającą na szlifowaniu, ewentualnie na ustawianiu szlifierek. Z innych spraw, dotyczących pracowników (...), toczących się w tutejszym Wydziale, Sądowi z urzędu wiadomo, iż praca ustawiacza szlifierek polega bowiem na ustawieniu parametrów szlifowania przez szlifierkę i następnie wykonaniu obróbki próbnej detalu na szlifierce, celem sprawdzenia jakości i prawidłowości szlifowania. Tymczasem Z.
G.już w odwołaniu wskazywał, iż w okresie od 01.06.1978r. do 31.01.1994r. jego praca polegała na ustawianiu automatów tokarskich, półautomatów tokarskich, wiertarek, wytaczarek (k. 5a.s.), a więc jego czynności nie dotyczyły szlifowania. Także z zeznań świadków wynika, iż odwołujący nie pracował w pełnym wymiarze czasu jako operator szlifierek, ani jako ustawiacz szlifierek. Świadek T. K., która pracowała w Z. od 1973r. do 2000r., obrabiając detale z aluminium na wytaczarce zeznała bowiem, iż odwołujący był ustawiaczem i pracował na tej samej hali co ona.
Na tej hali odbywał się montaż skrzyni biegów, była hartownia, tłocznia, obróbka szlifierska, obróbka żeliwa, półautomaty i automaty do obróbki, w tym m.in. szlifierki. Świadek zeznała, iż odwołujący ustawiał wszystkie maszyny i zastępował osoby pracujące na tych maszynach w razie ich nieobecności. Świadek K. P. pracował w (...) w latach 1974-2001 na stanowisku ustawiacza maszyn i ustawiał automaty: szlifierki, frezarki, tokarki, wiertarki. Świadek pytany o Z. G. zeznał, iż odwołujący pracował z nim na tym samym wydziale, ale na innej zmianie.
Był to dział obróbki szlifierskiej i automaty. Na tym dziale obrabiano detale z metalu i z żeliwa, robiono też odkówki na automatach szlifierskich. Świadek zeznał, iż każdy miał do obrobienia np. odkówkę i obrabiał ją na różnych maszynach. Na początku były one obrabiane na automatach tokarskich, następnie detal był oddawany na hartownię, a potem obrabiany na frezarkach i szlifierkach ręcznych i automatach. Z jego zeznań wynika, iż zarówno on, jak i odwołujący mieli angaże ustawiaczy a ich praca polegała na ustawianiu parametrów w automatach i półautomatach prętowych: automatach tokarskich, frezarkach, szlifierkach, wiertarkach, przeciągarkach.
Ustawienie automatu prętowego polegało na ustawieniu parametrów jak duża warstwa ma być starta, a następnie na włączeniu maszyny i sprawdzeniu, czy ściera odpowiednią warstwę i jeśli nie, to należało zmienić ustawienia. Świadek zeznał też, że były w zakładzie osoby, które pracowały na samych szlifierkach, byli to operatorzy szlifierek, a on z odwołującym w późniejszym okresie ustawiali im szlifierki. Podkreślić też trzeba, że z zeznań Z. G.wynika, iż w okresie od 01.06.1978r. do 31.12.1998r. nie wykonywał on w pełnym wymiarze czasu pracy, o której mowa w Wykazie A Dziale III poz. 78 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i w Dziale III poz. 78 pkt 6 Wykazu A stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr (...) Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30.03.1985r.
Jak już wskazano wyżej, z akt osobowych odwołującego wynika, iż w okresie od 23.05.1978r. do 31.05.1978r. pracował on w wydziale TN na stanowisku ślusarza a od dnia 01.06.1978r. do dnia 31.12.1998r. na stanowisku ustawiacza, przy czym w okresie od 01.04.1985r. do 30.09.1987r. powierzono mu obowiązki brygadzisty. Z. G. przesłuchiwany w charakterze strony przyznał, iż gdy przyszedł do pracy w (...), to pracował w narzędziowni jako ślusarz przez dwa tygodnie a następnie zmieniono mu charakter pracy na ustawiacza. Powyższe oznacza, iż okres pracy na stanowisku ślusarza od 23.05.1978r. do 31.05.1978r. w charakterze ślusarza nie jest pracą w szczególnych warunkach, gdyż taki charakter pracy nie został wymieniony w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Począwszy od 01.06.1978r. do 31.12.1998r. odwołujący pracował na stanowisku ustawiacza i ustawiacza – brygadzisty. Także i tę okoliczność przyznał odwołujący. Zauważyć należy, iż Sąd przesłuchując Z. G. w charakterze strony kilkakrotnie wracał do tych samych kwestii i pytał o rodzaj wykonywanych czynności (vide protokół w formie elektronicznej). Odwołujący kilkakrotnie przyznał, iż po przeniesieniu ze stanowiska ślusarza od 01.06.1978r. zaczął pracować jako ustawiacz. Początkowo jako ustawiacz pracował na 8 automatach tokarskich i wykonywał wstępną obróbkę tokarską otoczek do skrzyni biegów.
Odwołujący zeznał, że początkowo pracował tylko na automatach tokarskich i je ustawiał, a następnie zmieniono mu zakres obowiązków, przy czym po zmianie obowiązków nadal pracował na automatach tokarskich a dodatkowo na szlifierce stołowej. Najpierw obrabiał detale na automatach tokarskich. Potem były one hartowane i następnie obrabiane przez niego na szlifierce stołowej, przy czym cykl produkcyjny był taki, że detal trafiał do hartowni i do niego na obróbkę kilka razy. Z zeznań odwołującego wynika też, iż gdy został brygadzistą, pracował w brygadzie w której pracownicy wykonywali czynności na automatach tokarskich, wiertarkach i na półautomacie tokarskim, żadna zaś z tych osób nie pracowała na szlifierce.
Odwołujący pytany o ustawianie szlifierek kilkakrotnie zeznał, iż gdy był brygadzistą, nie ustawiał szlifierek. Dodał, iż w okresie do 31.12.1998r. nie ustawiał szlifierek za wyjątkiem szlifierki płaskiej, w okresie gdy jeszcze nie był brygadzistą i pracował na automatach tokarskich i na szlifierce płaskiej. Odwołujący zeznał nadto, iż jako ustawiacz w późniejszym okresie dodatkowo wykonywał czynności polegające na ustawianiu urządzeń pomiarowych, stanowiących oprzyrządowanie maszyn iw tym celu musiał przejść specjalne przeszkolenie.
Mając na uwadze w/w materiał dowodowy, w tym zeznania Z. G.należy uznać, iż w okresie od 23.05.1978r. do 31.1.1998r. odwołujący nie wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy szlifierza, tj. pracy wskazanej w Wykazie A Dziale III poz. 78 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i w Dziale III poz. 78 pkt 6 Wykazu A stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr(...)Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30.03.1985r.
Odwołujący albo pracował na automatach tokarskich, albo ustawiał inne maszyny niż szlifierki. Z jego zeznań wynika też, że w pewnym okresie pracował wprawdzie na szlifierce płaskiej, lecz była to tylko jedna z jego czynności. Tym samym okresu zatrudnienia w zakładzie (...) nie można zaliczyć do pracy w szczególnych warunkach. Oceny tej nie może zmienić fakt, iż odwołujący czynności wykonywał na dużej hali, gdzie również pracowali m.in. operatorzy szlifierek i gdzie była hartownia. Istotne znaczenie ma bowiem to, jakie czynności wykonywał Z.
G.. Odmowa zaliczenia okresu zatrudnienia w Z. powoduje, iż Z. G.nie będzie miał żadnego okresy pracy w szczególnych warunkach, a tym samym nie będzie spełniał warunków do przyznania mu prawa do emerytury w oparciu o art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie od zaskarżonej decyzji z dnia 22.12.2014r.