Plaintiff's loan claim dismissed due to failure to prove loan contract and money transfer to defendant.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for 50,000 PLN plus interest and costs against the defendant, who failed to appear in court. The plaintiff alleged a loan relationship but failed to provide concrete evidence of the contract's formation or the specific transfer of funds to the defendant. Although the plaintiff submitted a bank transfer record and unverified SMS messages, the court found these insufficient because the recipient's name was missing and the evidence lacked corroborating details.
Legislator headnote
AI generatedart. 720 § 1 kc; art. 308 § 1 kpc: A loan contract claim requires proof of both the agreement and the delivery of funds; insufficient or ambiguous documentary evidence fails to establish the debt relationship.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1232/14
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 9 lutego 2015 r. Powód C. M. domagał się zasądzenia kwoty 50 000 zł wraz z odsetkami i kosztami. Wskazał, że dochodzona kwota stanowi równowartość pożyczki udzielonej pozwanej. Pozwana – powiadomiona o terminie rozprawy za pośrednictwem awizo – nie stawiła się ani nie złożyła odpowiedzi na pozew. Sąd ustalił i zważył, co następuje. Przez umowę pożyczki biorący pożyczkę zobowiązuje się zwrócić taką samą kwotę pieniężną jak pobrana (art. 720 § 1 kc). Zdaniem Sądu powód nie udowodnił ani faktu zawarcia umowy pożyczki z pozwaną, ani nawet przekazania pieniędzy właśnie pozwanej.
Mimo przesłanek wydania wyroku zaocznego Sąd nie mógł uznać okoliczności przyznanych w pozwie za prawdziwe, ponieważ budziły one zbyt wiele wątpliwości. Przede wszystkim z pozwu nie wynikają żadne konkretne okoliczności dotyczące zawarcia umowy pożyczki. Nie wskazano w szczególności sposobu, w jaki doszło do zawarcia umowy, czy strony spotkały się osobiście telefonicznie, brak jakiejkolwiek wzmianki o celu pożyczki czy przyczynach pożyczki. Powód zaoferował dowód w postaci wydruku z bankowego konta internetowego na kwotę 50 000 zł z dnia 11 października 2013 r. z rachunku powoda na rachunek nieznanej osoby z tytułem przelewu „A. wróbel – pożyczka dla J.
S.”. W żadnym miejscu tego dokumentu nie pojawia się nazwisko pozwanej. Choć niesporne jest dokonanie przelewu przez pozwanego na kwotę 50 000 zł , to już osoba adresata przelewu jest wątpliwa. Należy zauważyć w tym miejscu, że powód w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego pożyczka dla K. B. miała zostać przekazana – bezpośrednio przez pożyczkodawcę – innej osobie. Zestawienie smsów ma postać tabeli sporządzonej na komputerze i nawet nie zostało przez nikogo podpisane. Nie ma żadnego przekonywującego argumentu wskazującego, że którykolwiek z nich został nadany lub odebrany przez K.
B.. W treści smsów jest mowa o S. (zapewne o powodzie), ale jeden z nich jest kierowany do R. – a nie do powoda. Powyższe środki dowodowe zostały już wcześniej ocenione w postępowaniu o udzielenie zabezpieczenia – Sąd w tym samym składzie uznał ich wartość dowodową jako znikomo małą. W odpowiedzi pełnomocnik powoda przedstawił na rozprawie nagranie z którego wynikało mało stanowcze przyznanie faktu pożyczenia jakichś pieniędzy. Trzeba jednak zauważyć, że Sąd nie miał najmniejszej możliwości aby sprawdzić, do kogo należał głos w telefonie, choć tego rodzaju dowód jest jak najbardziej dopuszczalny w świetle art. 308 § 1 kpc.
Z przedstawionych źródeł dowodowych nie sposób wysnuć wniosku, że właśnie pozwana pożyczyła pieniądze od powoda. Wydanie wyroku zasądzającego w takim stanie sprawy można porównać z wydaniem wyroku skazującego Iksińskiego za kradzież z uwagi na znalezienie skradzionego przedmiotu u I.. Powód nie przedstawił żadnych innych dowodów na potwierdzenie swojego żądania. Wprawdzie w jednym z pism procesowych była mowa o świadku R. B. (k. 29-30) ale po pierwsze profesjonalny pełnomocnik nie wniósł o dopuszczenie dowodu zeznań tego świadka, po drugie nie wskazał tezy dowodowej, a więc brak podstaw do domniemywania takiej woli u pełnomocnika.
Wreszcie z pozostałych wzmianek w piśmie wynika, że osoba ta nie była obecna w chwili zawarcia umowy czy przekazania pieniędzy, ale przy propozycji pożyczenia od niego kwoty 50 000 zł. Z tych przyczyn powództwo jako nieudowodnione podlegało oddaleniu. Należy dodać w tym miejscu, że Sąd nie domaga się w sprawie o zapłatę z umowy pożyczki ekspertyz fonoskopijnych czy aktów notarialnych umowy pożyczki, ale rzetelnego jej udokumentowania w sposób odpowiadający wysokości kwoty (a więc choćby przez przelew pieniędzy na rachunek pożyczkobiorcy).
Natomiast co do wniosków o niemożności pozwania pozostałych dłużników solidarnych wypada zauważyć, że K. B. mogła zostać wskazana jako świadek i przesłuchana, a sąd dysponuje w razie niestawiennictwa środkami przymusu w celu sprowadzenia świadka na rozprawę.