Legislator Case Law & Legislation
III U 1016/14 AI generated

Social court grants early pension by recognizing additional welding work periods as special conditions employment.

Case Number III U 1016/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social court granted the appellant's appeal, ordering the Social Insurance Institution to recognize additional periods of welding work as employment under special conditions. The appellant argued that his previous 9-year record was insufficient, while the institution contended he lacked the required 15 years. The court found the appellant's evidence of welding work at specific employers sufficient to meet the statutory requirement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r.: The court must evaluate all evidence to determine if the insured met the 15-year requirement for special conditions employment, and the Social Insurance Institution is not liable for failing to establish facts that the insured successfully proved during court proceedings.

Keywords

AI generated
early pension entitlement special conditions employment welding work recognition social insurance appeal statutory work period

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r.
§ 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
art. 477 § 2 k.p.c.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd w oparciu o art. 477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 2.12.2014r.
art. 118 ust. 1a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Zgodnie z treścią art. 118 ust.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III U 1016/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 kwietnia 2015r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Monika Obrębska Protokolant: sekretarz sądowy Przemysław Dudziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015r. w O. sprawy z odwołania T. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o prawo do emerytury na skutek odwołania T. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 02.12.2014r. znak (...) orzeka:

1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje T. C. prawo do emerytury począwszy od dnia 01.09.2014r.;

2. stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

UZASADNIENIE

W dniu 3.09.2014r. T. C. złożył w Oddziale ZUS w P. Inspektorat w P., wniosek o ustalenie uprawnień do wcześniejszej emerytury. Po rozpoznaniu tego wniosku decyzją z dnia 2.12.2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił T. C. prawa do tego świadczenia uznając, iż nie udowodnił on wymaganego 15 - letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. T. C. decyzję powyższą zaskarżył, wnosząc od niej odwołanie. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że nie zgadza się z decyzją ZUS, gdyż jako spawacz w szczególnych warunkach pracował w (...) w M., w Wojewódzkiej Usługowej Spółdzielni Pracy w Oddziale w P., w (...) Zakład (...)/M., w (...) Publicznych O/C., w Państwowym Ośrodku (...) w P. i w (...)/P..

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że T. C. nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, a jedynie 9 lat, 4 miesiące i 21 dni. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił i zważył, co następuje: Odwołanie T. C. jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawą do ubiegania się przez odwołującego o prawo do emerytury jest art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, gdyż urodził się on 8.12.1953r.

Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 01.01.1949r., jeżeli: - osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, - nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa, - w dniu 01.01.1999r. udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.

Zasadniczo okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy (tak: § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r.). Zgodnie jednak z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego możliwe jest wykazywanie okoliczności, od których zależy nabycie uprawnień, w postępowaniu przed sądem ubezpieczeń wszelkimi dowodami (wyrok SN z dnia 06.09.1995r., II URN 23/95, OSNP 1996/5/77, wyrok SN z dnia 02.02.1996r., II URN 3/95, OSNP 1996/16/239).

ZUS po analizie zgromadzonej w aktach dokumentacji uznał, że T. C. udowodnił na dzień 01.01.1999 r. okres pracy w szczególnych warunkach w ilości 9 lat, 4 miesięcy 21 dni. Odwołujący wywodził natomiast, że w szczególnych warunkach jako spawacz pracował również w (...) w M., w Wojewódzkiej Usługowej Spółdzielni Pracy w Oddziale w P., w (...) S (...) Zakład (...)/M., w (...) Publicznych O/C., w Państwowym Ośrodku (...) w P. i w (...)/P.. Okres zatrudnienia w (...) od dnia 13.11.1972r. do 08.02.1973r. nie został odwołującemu zaliczony przez ZUS nie tylko do okresów pracy w szczególnych warunkach, ale również do ogólnego stażu pracy z uwagi na brak świadectwa pracy.

Sądowi udało się pozyskać dokumentację osobową odwołującego za ten okres zatrudnienia. Potwierdza ona w pełni, że T. C. w okresie od dnia 13.11.1972r. do 08.02.1973r. był zatrudniony w (...) Zakład nr (...) w M. na stanowisku spawacza (vide: podanie o przyjęcie do pracy na stanowisko spawacza, pismo o powierzeniu obowiązków spawacza z dniem 13.11.1972r., karta spawacza, opinie z 12.12.1975r. i 16.12.1975r. potwierdzające, że w okresie od 13.11.1972r. do 08.02.1973r. T. C. rzeczywiście był zatrudniony w (...) Zakład nr (...) w M. na stanowisku spawacza).

Dokumenty z akt osobowych nie budziły wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, tym bardziej, że w pełni korespondują one z zeznaniami odwołującego, który utrzymywał, że w (...) pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz. Z powyższych względów Sąd uznał, że powyższy okres zatrudnienia T. C. w (...) w M. od dnia 13.11.1972r. do 08.02.1973r. (tj. 2 miesiące i 26 dni) należy odwołującemu zaliczyć zarówno do ogólnego stażu pracy, jak też stażu pracy w szczególnych warunkach.

Na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach w Wojewódzkiej Usługowej Spółdzielni Pracy w okresie od 03.03.1976r. do 28.12.1976r. odwołujący złożył jedynie ogólne świadectwo pracy z dnia 30.12.1976r., z którego wynika, że w okresie od 03.03.1976r. do 28.12.1976r. był on zatrudniony w (...) w C. na stanowisku spawacza. Sądowi nie udało się pozyskać akt osobowych odwołującego za sporny okres zatrudnienia. Zeznania odwołującego przesłuchanego w charakterze strony, który utrzymywał, że w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zajmował się wyłącznie spawaniem, potwierdził w pełni świadek T.

Z., który zeznał, że pracował w odwołującym w (...) na jednej hali. Świadek podał, że odwołujący był zatrudniony jako spawacz i pracował na cały etat, spawając elektrycznie ogrodzenia. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka i odwołującego, gdyż są one logiczne, spójne i korespondują z zapisami w ogólnym świadectwie pracy odwołującego. Z powyższych względów Sąd uznał, że powyższy okres zatrudnienia T. C. w (...) w C. od 03.03.1976r. do 28.12.1976r. (tj. 9 miesięcy i 27 dni) należy odwołującemu zaliczyć do stażu pracy w szczególnych warunkach.

Na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach w (...) w C. w okresie od 15.09.1978r. do 16.02.1980r. odwołujący złożył jedynie ogólne świadectwo pracy z dnia 12.02.1980r., z którego wynika, że w okresie od 15.09.1978r. do 16.02.1980r. był zatrudniony w tym zakładzie pracy na stanowisku spawacza. Sądowi nie udało się pozyskać akt osobowych odwołującego za sporny okres zatrudnienia. Zeznania odwołującego przesłuchanego w charakterze strony, który utrzymywał że w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zajmował się wyłącznie spawaniem, potwierdził w pełni świadek M.

G., który zeznał, że odwołujący pracował w (...) około 2 lat na stanowisku spawacza w pełnym wymiarze czasu pracy. Świadek podkreślił, że on był kierownikiem grupy robót i widywał odwołującego tylko przy spawaniu. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka i odwołującego, gdyż są one logiczne, spójne i korespondują z zapisami w ogólnym świadectwie pracy odwołującego. Z powyższych względów Sąd uznał, że powyższy okres zatrudnienia T. C. w (...) w C. w okresie od 15.09.1978r. do 16.02.1980r. (tj. 1 rok, 5 miesięcy i 2 dni) należy odwołującemu zaliczyć do stażu pracy w szczególnych warunkach.

Na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach w (...) P. odwołujący złożył również jedynie ogólne świadectwo pracy z dnia 30.06.1982r., z którego wynika, że w okresie od 21.02.1980r. do 30.06.1982r. był on zatrudniony w (...) w P. na stanowisku spawacza. Sądowi udało się pozyskać dokumentację osobową odwołującego za ten okres zatrudnienia. Potwierdza ona w pełni, że w tym okresie od 21.02.1980r. do 30.06.1982r. T. C. był zatrudniony na stanowisku spawacza (vide: podanie o przyjęcie do pracy w charakterze spawacza, skierowanie do pracy na wolne miejsce spawacza, umowa o pracę z 21.02.1980r., świadectwo pracy z 30.06.1982r.).

Dokumenty z akt osobowych nie budziły wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, tym bardziej, że w pełni korespondują z zeznaniami odwołującego, który utrzymywał, że w (...) w P. pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz, gdzie spawał elektrycznie konstrukcje do wiat. Z powyższych względów Sąd uznał, że powyższy okres zatrudnienia T. C. w (...) P. w okresie od 21.02.1980r. do 30.06.1982r. (tj. 2 lata, 4 miesiące i 9 dni) należy odwołującemu zaliczyć do stażu pracy w szczególnych warunkach.

Na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach w Spółdzielni (...) w Oddziale w P. odwołujący złożył jedynie ogólne świadectwo pracy z dnia 24.01.1989r., z którego wynika, że w okresie od 19.11.1987r. do 23.01.1989r. był on zatrudniony w (...) w P. na stanowisku spawacza. Sądowi udało się pozyskać dokumentację płacową odwołującego za ten okres zatrudnienia, która nie wskazuje jednak na jakim stanowisku zatrudniony był odwołujący. Zeznania odwołującego, który utrzymywał, że w (...) w P. pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz, gdzie spawał przyczepy i burty, potwierdził w pełni świadek Z.

K., który zeznał, że odwołujący w (...) pracował wyłącznie jako spawacz, miał odrębne pomieszczenie, w którym spawał elementy przy samochodach, gównie burty do samochodów, które niszczyły się od nawozów. Świadek dodał, że odwołujący był zatrudniony na cały etat i zajmował się tylko spawaniem. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka i odwołującego, nie znajdując żadnych podstaw by kwestionować ich szczerość i zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy. Świadek to osoba obca dla odwołującego. Nie ma żadnego interesu w składaniu fałszywych zeznań.

Ich zeznania wzajemnie się uzupełniają, tworząc logiczną całość. Świadek pracował razem z odwołującym, zatem posiadał wiedzę w przedmiocie charakteru jego pracy w spornym okresie. Z powyższych względów Sąd uznał, że również ten okres zatrudnienia T. C. w (...) w P. w okresie od 19.11.1987r. do 23.01.1989r. (tj. 1 rok, 2 miesiące i 5 dni) należy odwołującemu zaliczyć do stażu pracy w szczególnych warunkach. Reasumując powyższe Sąd doszedł do przekonania, że przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że jako pracę wykonywaną w szczególnych warunkach należy zaliczyć T.

C. omówione powyżej okresy zatrudnienia w (...) w M., w Wojewódzkiej Usługowej Spółdzielni Pracy w Oddziale w P., w (...) Publicznych O/C., w Państwowym Ośrodku (...) w P. i w (...)/P. tj. łącznie okres 6 lat i 9 dni, w których to okresach T. C. wykonywał prace przy spawaniu elektrycznym i gazowym. Była to praca wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Prace te wyszczególnione są w wykazie A dziale XIV poz. 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Po dołączeniu powyższych okresów do okresu uznanego przez ZUS w wymiarze 9 lat, 4 miesięcy i 21 dni, staż pracy w szczególnych warunkach odwołującego wynosi 15 lat i 5 miesięcy. T. C.spełnił też wszystkie pozostałe przesłanki warunkujące nabycie uprawnień do wcześniejszej emerytury wynikające z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Na dzień 01.01.1999 r. udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący ponad 25 lat, osiągnął wiek 60 lat w dniu (...) i nie jest członkiem OFE (vide: dokumenty z akt emerytalnych).

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd w oparciu o art. 477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 2.12.2014r. i przyznał T. C. prawo do emerytury począwszy od dnia 1.09.2014 roku tj. od pierwszego dnia miesiąca, w którym odwołujący złożył wniosek o świadczenie. Zgodnie z treścią art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu prawo do emerytury, do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego odnośnie do nieustalenia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji tj. zarówno przyznającego prawo do świadczenia, jak też jego brak (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.04.2010 roku, II UK 330/09, LEX 604220).

W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do obciążenia organu rentowego odpowiedzialnością za nieustalenie wszystkich okoliczności niezbędnych do wydania decyzji o przyznaniu odwołującemu prawa do wcześniejszej emerytury. ZUS nie dysponował bowiem niezbędnymi i wystarczającymi dokumentami pozwalającymi na uznanie pracy odwołującego w spornych okresach jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Dopiero na etapie postępowania sądowego po przeprowadzeniu stosownego postępowania dowodowego odwołujący w sposób niewątpliwy wykazał, że zgromadził wymagany ustawą 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych.

Z tych względów orzeczono jak w pkt. 2 wyroku.