Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 28/15 AI generated

Court allows appeal against dismissal of objection to payment order due to improper service by postal operator.

Case Number VIII Gz 28/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Bydgoszcz overturned the Regional Court's decision dismissing the defendant's objection to a payment order. The defendant argued the order was not properly served because the postal operator incorrectly noted 'no building' at the old address, despite the company having previously operated there. The appellate court found the Regional Court erred in applying the law on deemed service, as the postal operator failed to make a genuine attempt to deliver the document before declaring it undeliverable. Consequently, the court held that the statutory period for filing an objection had not begun, thereby allowing the defendant's objection to stand.

Legislator headnote

AI generated

Art. 139 § 3 k.p.c.; Art. 504 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c. in zw. z art. 397 § k.p.c. Deemed service under Art. 139 § 3 k.p.c. requires a genuine attempt to deliver; if the postal operator fails to attempt delivery and incorrectly declares the address non-existent without evidence of the recipient's absence, the period for filing an objection does not commence.

Keywords

AI generated
deemed service postal delivery payment order objection to judgment improper service statute of limitations business address

Cited Legislation

AI generated
Art. 139 § 3 k.p.c.
Sąd Rejonowy stwierdził w szczególności , iż w myśl art. 139 § 3 k.p.c. „ pisma dla osób prawnych …… - w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających z uwagi na nieujawnienie w rejestrze albo w ewidencji zmiany adresu …….
Art. 504 § 1 k.p.c.
W konsekwencji, na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. należało także odrzucić sprzeciw od nakazu zapłaty oddany w urzędzie pocztowym w dniu 13 sierpnia 2014 r., a więc po upływie przepisanego terminu do wniesienia tego środka.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Zaskarżone postanowienie podlegało zatem uchyleniu w myśl art. 386 § 4 kpc w zw.
Art. 397 § k.p.c.
Zaskarżone postanowienie podlegało zatem uchyleniu w myśl art. 386 § 4 kpc w zw. z art. 397 § kpc.
art. 139 § 3 k.p.c
Sąd Rejonowy stwierdził w szczególności , iż w myśl art. 139 § 3 k.p.c.
art. 139 § 4 k.p.c
W konsekwencji zmiana adresu ujawniona po tej dacie nie prowadziła do wniosku o nieprawidłowym doręczeniu orzeczenia pozwanemu, który jako przedsiębiorca zobowiązany jest do zawiadomienia sądu rejestrowego o zmianie adresu , zgodnie z art. 139 § 4 k.p.c.
art. 504 § 1 k.p.c
W konsekwencji, na podstawie art. 504 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 28/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Wołoszyk Sędzia SO Barbara Jamiołkowska Sędzia SO Elżbieta Kala po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w J. przeciwko (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w U. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 15 września 2014 r., sygn. akt XV GNc 2685/14 postanawia : uchylić zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 20 maja 2014 r. oraz odrzucił sprzeciw pozwanego od owego nakazu. Jak ustalił Sąd Rejonowy nakaz zapłaty został zwrócony przez operatora pocztowego z adnotacją „brak budynku” i pozostawiony następnie w aktach ze skutkiem doręczenia w dniu 29 maja 2014 r. Według odpisu z KRS z dnia 5 czerwca 2014 r. siedziba pozwanego znajdowała się pod adresem na który skierowano odpis orzeczenia, to jest w miejscowości U. , ul. (...).

W dniu 13 sierpnia 2014 r. pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia argumentując , że powód podał niewłaściwy adres pozwanego, aktualny zaś adres znajduje się w miejscowości B.. W związku z tym pełnomocnik złożył również odpis z KRS , wskazujący na adres pozwanego w miejscowości B. ( stan z dnia 12 sierpnia 2014 r. ). Sąd Rejonowy stwierdził w szczególności , iż w myśl art. 139 § 3 k.p.c. „ pisma dla osób prawnych …… - w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających z uwagi na nieujawnienie w rejestrze albo w ewidencji zmiany adresu ……. - pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowe miejsce zamieszkania i adres są sądowi znane.” W związku z treścią odpisu z KRS z 5 czerwca 2014 r. nie ma wątpliwości, iż odpis wydanego orzeczenia podlegał doręczenia na wskazany tam adres , skoro zaś pozwany nie uprawdopodobnił, że przed 29 maja 2014 r. choćby zawiadomił sąd rejestrowy o zmianie adresu , trafnie referendarz sądowy zarządził pozostawienie w aktach sprawy odpisu nakazu zapłaty ze skutkiem doręczenia.

W konsekwencji zmiana adresu ujawniona po tej dacie nie prowadziła do wniosku o nieprawidłowym doręczeniu orzeczenia pozwanemu, który jako przedsiębiorca zobowiązany jest do zawiadomienia sądu rejestrowego o zmianie adresu , zgodnie z art. 139 § 4 k.p.c. pouczony został o skutkach omawianego zaniedbania. W tej sytuacji nie sposób było przyjąć, że pozwany uprawdopodobnił, iż nie wniósł sprzeciwu bez swojej winy. W konsekwencji, na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. należało także odrzucić sprzeciw od nakazu zapłaty oddany w urzędzie pocztowym w dniu 13 sierpnia 2014 r., a więc po upływie przepisanego terminu do wniesienia tego środka.

Powyższe postanowienie zaskarżył pozwany wnosząc m. in. o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu przez pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 20 maja 2014 r. W uzasadnieniu pozwany wskazał , iż nakaz zapłaty w niniejszej sprawie nie został powodowi doręczony. W związku tym złożona została do spółki (...) reklamacja przesyłki. W odpowiedzi na złożoną reklamację (...) S. A. uznała jej zasadność. Pozwany wskazał też , iż poprzednia siedziba pozwanego, na którą został wysłany nakaz zapłaty mieściła się w budynku znajdującym się w U. przy ul. (...), a zatem adnotacja wskazana przez doręczyciela ( „brak budynku” ) jest całkowicie nieprawdziwa.

Pod tym adresem znajdują się zabudowania, w których mieściła się poprzednia siedziba spółki, i na który to adres zawsze były doręczane przesyłki. Powód podał niewłaściwy adres pozwanego, tj. ul. (...) w U., pod którym to adresem pozwany nie prowadzi już żadnej działalności. Aktualny adres siedziby pozwanego to ul. (...), (...)-(...) B. i to na ten właśnie adres winien zostać skierowany nakaz zapłaty wydany w niniejszej sprawie. Pozwany posiadał w przeszłości siedzibę pod adresem wskazanym przez powoda, tj. ul. (...) w U. i z tej przyczyny regularnie odbiera awiza dotyczące pozostawionej tam korespondencji.

Żadne awizo nie zostało natomiast wystawione w związku z rzekomym doręczeniem pozwanemu nakazu zapłaty wydanego w niniejszym postępowaniu, twierdzenia natomiast, że pod poprzednim adresem siedziby pozwanej spółki „braku budynku”, uznać należy za całkowicie absurdalne i pozbawione podstaw.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Zażalenie okazało się zasadne. Sąd Rejonowy słusznie stwierdził , iż w myśl art. 139 § 3 k.p.c. , pisma m. in. dla osób prawnych - w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających z uwagi na nieujawnienie w rejestrze albo w ewidencji zmiany adresu - pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowe miejsce zamieszkania i adres są sądowi znane. Jednakże nieprawidłowo zastosował ów przepis. Przesłanką zastosowania art. 139 § 3 kpc jest bowiem niemożność doręczenia przesyłki z uwagi na nieujawnienie w rejestrze albo w ewidencji zmiany adresu.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości , iż według odpisu z KRS z dnia 5 czerwca 2014 r. siedziba pozwanego istotnie znajdowała się pod adresem , na który skierowano nakaz zapłaty. Jednakże w istocie nie podjęto nawet próby doręczenia owej przesyłki , ograniczając się do błędnego stwierdzenia o braku budynku, mimo że mieściła się w nim wcześniej siedziba pozwanego. Aby zaś można było mówić o niemożności doręczenia przesyłki , powinna być podjęta chociażby próba jej doręczenia. Sam zaś operator pocztowy uznał zasadność reklamacji pozwanego , przyznając że przesyłka niesłusznie została skierowana na zwrot do nadawcy.

Przesyłka nie była np. awizowana ani też nie zwrócono jej z adnotacją o zmianie adresu czy wyprowadzeniu się odbiorcy. W takiej sytuacji art. 139 § 3 kpc nie może mieć zastosowania , chociaż pozwany w dacie doręczenia istotnie nie ujawnił zmiany adresu. Nieprawidłowo zatem pozostawiono w aktach sprawy nakaz zapłaty ze skutkiem doręczenia. Wobec powyższego , wskutek nieprawidłowego doręczenia , nie rozpoczął się w ogóle bieg terminu dla pozwanego do wniesienia sprzeciwu ( art. 504 § 1 kpc ) i nie było podstaw do jego odrzucenia.

Zaskarżone postanowienie podlegało zatem uchyleniu w myśl art. 386 § 4 kpc w zw. z art. 397 § kpc.