Court reduced sentence from 5 to 2 months for drunk driving by a previously convicted driver under Art. 178a § 1 vs § 4 kk.

Sygn. akt II Ka 163/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Jerzy Kozaczuk Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Wierzbicka przy udziale Prokuratora Andrzeja Michalczuka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. sprawy S. B. (1) oskarżonego o przestępstwo z art. 178 a §4 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt II K 982/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: oskarżonego S. B. (1) uznaje za winnego tego, że w dniu 5 września 2014 r. w miejscowości M. ul. (...), pow. (...), woj. (...) w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, który to czyn kwalifikuje z art. 178a § 1 kk i za ten czyn na podstawie tego przepisu skazuje go i wymierza karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch);

II. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od opłaty za obie instancje i wydatków postępowania odwoławczego, przejmując te ostatnie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt II Ka 163/15

UZASADNIENIE

S. B. (1) został oskarżony o to, że: w dniu 05.09.2014r. w miejscowości M., ul. (...), pow. (...), woj. (...) w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny m-ki C. (...) nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim w sprawie IV K 47/08 za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z art. 178a § 4 kk. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim wyrokiem z dnia 17 lutego 2015r.:

I. oskarżonego S. B. (1) uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za czyn ten skazał go na podstawie art. 178a § 4 kk na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego S. B. (1) środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat; III. zasądził od oskarżonego S. B. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty sądowej oraz obciążył go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w wysokości 100 zł. Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucając mu rażącą surowość orzeczonej kary 5 miesięcy pozbawienia wolności.

Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary łagodniejszej – 3 miesięcy pozbawienia wolności. W toku rozprawy odwoławczej oskarżony poparł swoją apelację i wniosek w niej zawarty. Prokurator w toku rozprawy apelacyjnej, w związku ze zmianą przepisów dotyczących zatarcia skazania, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu stwierdzeń, iż oskarżony był uprzednio karany za przestępstwo prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości, co winno spowodować zmianę kwalifikacji prawnej czynu na art. 178a § 1 kk i przyjęcie tego przepisu za podstawę skazania i wymiaru kary, a nadto warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata.

W pozostałej części wniósł o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego w zakresie rozstrzygnięcia o karze jest częściowo zasadna, jednakże z innych względów niż wskazane w apelacji, dlatego koniecznym było wydanie wyroku reformatoryjnego po uwzględnieniu stanowiska prokuratora wyrażonego na rozprawie apelacyjnej. Tytułem wstępu podnieść należy, iż Sąd Rejonowy poczynił w niniejszej sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne co do sprawstwa oskarżonego odnośnie tego, że w dniu zdarzenia będąc w stanie nietrzeźwości kierował on samochodem osobowym marki C. (...) nr rej. (...).

Okoliczności te nie budzą żadnych wątpliwości. Problem stanowi zaś, w świetle zmiany przepisów o zatarciu skazania, przyjęta przez Sąd Rejonowy kwalifikacja czynu przypisanego oskarżonemu, która wynikała z przyjęcia przez tenże Sąd, iż oskarżony dopuścił się czynu z dnia 05 września 2014r. będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim w sprawie IV K 47/08. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 22 czerwca 2009r. w sprawie sygn. akt IV K 47/08 S. B. (1) został skazany za czyn z art. 178a § 1 kk i wymierzono mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda oraz orzeczono środek karny w postaci 2-letniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 30 października 2009r. Sąd Rejonowy wyrokując w niniejszej sprawie słusznie uznał, iż nie upłynął jeszcze 5-letni okres od momentu uiszczenia przez S. B. (1) grzywny orzeczonej w sprawie IV K 47/08, gdyż do uiszczenia grzywny doszło w dniu 02 listopada 2010r. Tymczasem zgodnie z art. 29 pkt 1 Ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w dniu 21 marca 2015r. ( Dz. U. z 2015r., poz. 396) od dnia 21 marca 2015r. art. 107 kk obowiązuje w zmodyfikowanym kształcie.

Obecnie z treści dodanego § 4a tego artykułu wynika, iż w razie skazania na karę grzywny zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem roku od wykonania lub darowania kary albo przedawnienia jej wykonania. Uwzględniając powyższe stwierdzić zatem należy, iż roczny okres od daty wykonania grzywny w niniejszym wypadku upłynął w dniu 02 listopada 2011r. Nadto w sprawie IV K 47/08 orzeczono wobec S. B. (1) 2-letni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, który to zakaz obowiązywał skazanego do dnia 13 listopada 2011r.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż na dzień popełnienia przez oskarżonego czynu w niniejszej sprawie był on osobą niekaraną. Zatem niemożliwym jest przyjęcie wobec niego kwalifikacji z art. 178a § 4 kk, gdyż czynu z dnia 05 września 2014r. nie dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w związku ze skazaniem za przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości ani też w czasie kiedy był uznany za prawomocnie skazanego za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego.

Reasumując, fakt zatarcia z mocy prawa prawomocnego skazania za przestępstwo określone w art. 178a § 1 kk lub wymienione w art. 178a § 4 kk, uniemożliwia w niniejszym wypadku przyjęcie odpowiedzialności sprawcy na podstawie unormowania art. 178a § 4 kk, a co za tym idzie czyn przypisany S. B. (1) zakwalifikowany został z art. 178a § 1 kk. Tego rodzaju ustalenia jakie poczynił Sąd Okręgowy mają także wpływ na kształt i wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonego za przedmiotowy czyn, a zatem mają istotny wpływ na treść wyroku i jako takie powodują, że zaskarżony wyrok w takim kształcie ostać się nie może i musi ulec modyfikacji.

Dlatego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonego S. B. (1) uznał za winnego tego, że w dniu 05 września 2014r. w miejscowości M. ul. (...), pow. (...), woj. (...) w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, który to czyn zakwalifikował z art. 178a § 1 kk i za ten czyn na podstawie tego przepisu skazał go i wymierzył karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kpk warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 2 lat.

Modyfikacja dotycząca kształtu kary orzeczonej wobec oskarżonego wynika z ciężaru gatunkowego obu czynów. Podkreślenia bowiem w tym miejscu wymaga, iż jednym z głównych celów jakim kierował się ustawodawca wprowadzając nowelizację Kodeksu karnego z dnia 12 lutego 2010r. ( Dz. U z 2010r., Nr 40, poz. 227) było zaostrzenie sankcji karnych dla nietrzeźwych i odurzonych kierowców, którzy byli już wcześniej prawomocnie skazani za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo ponownie prowadzili pojazd mechaniczny w okresie orzeczonego wobec nich zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Za taki czyn, na podstawie art. 178a § 4 kk, wprowadzającego nowy typ kwalifikowany przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub odurzenia, wymierzyć można obecnie karę pozbawienia wolności do lat 5. Sam charakter przepisów szczególnych, jakim jest art. 178a § 4 kk w stosunku do art. 178a § 1 kk, polega na surowszych zasadach odpowiedzialności karnej w stosunku do odpowiedzialności karnej za przestępstwo typu podstawowego. Skoro zatem w niniejszym wypadku mamy do czynienia z podstawowym typem przestępstwa z art. 178a kk, stwierdzić należy, iż wymierzona uprzednio przez Sąd Rejonowy za czyn będący lex specialis do przepisu art. 178a § 1 kk kara w świetle nowych ustaleń jest karą zbyt surową i dlatego uwzględniając powyższe rozważania musiała zostać skorygowana i obniżona do 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Nadto przyjmując wobec skazanego pozytywną prognozę kryminologiczną opartą na ocenie jego postawy, właściwości i warunków osobistych, dotychczasowego sposobu życia oraz zachowania się po popełnieniu przestępstwa i uwzględniając fakt, iż w dacie popełnienia czynu w niniejszej sprawie oskarżony był niekarany zasadnym było zastosowanie wobec S. B. (1) dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności. Okres próby w niniejszym wypadku został określony na 2 lata. Tak orzeczona kara, zdaniem Sądu Okręgowego, uwzględnia cele, jakie powinna spełniać, w szczególności przyczyni się do uświadomienia braku bezkarności dla tego typu zachowań oraz uczyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.

Dopiero wymierzona w ten sposób kara jest współmierna do stopnia jego zawinienia, wystarczająca do tego, by podziałała na oskarżonego powstrzymująco i uświadomiła mu nieuchronność poniesienia odpowiedzialności za naruszenie porządku prawnego. Spełni również swoje zadania w zakresie prewencji ogólnej, co do poszanowania i kształtowania pozytywnych postaw. O opłatach i kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 634 kpk i art. 624 § 1 kpk. Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy w Siedlcach, na podstawie art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 456 kpk orzekł jak w wyroku.