Criminal appeal upheld; lower court sentenced murder defendant incorrectly citing mitigation statute instead of correct provision.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal partially overturned the lower court's sentence regarding the penalty imposed on the defendant. The prosecution argued that the trial court incorrectly applied Article 60 § 6, paragraph 1 of the Criminal Code instead of paragraph 2 when granting extraordinary leniency for the murder. The court ruled that the lower court's error in citing the wrong statutory paragraph necessitated the sentence's revocation and remanded the case for a new sentencing decision within the correct legal framework.
Legislator headnote
AI generatedArt. 148 § 1 k.k.; Art. 31 § 2 k.k.; Art. 60 § 1, § 6 pkt. 1, pkt. 2 k.k.; When a court grants extraordinary leniency for a crime punishable under Art. 148 § 1 k.k., it must correctly cite Art. 60 § 6 pkt. 2 k.k. as the basis; incorrect citation of Art. 60 § 6 pkt. 1 k.k. invalidates the sentencing portion and requires remand for a new sentence within the correct statutory limits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKa 64/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2015 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA - Rafał Kaniok Sędzia SA - Hanna Wnękowska ( spr) Sędzia SO (del) - Małgorzata Janicz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej-Tomali po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. sprawy Ł. P. oskarżonego o przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 listopada 2014 roku. sygn. akt XVIII K 250/13 uchyla wyrok w zaskarżonej części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 listopada 2014r. sygn. XVIII K 250/13 oskarżony Ł. P. został uznany za winnego tego, że w nocy z 3 na 4 marca 2013 r. w mieszkaniu nr (...) przy ul. (...) w W., działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia zbycia S. O. zadał wyżej wymienianemu szereg ciosów nożem kuchennym i śrubokrętem powodując u pokrzywdzonego liczne rany cięte i kłute szyi, klatki piersiowej oraz jamy brzusznej, z uszkodzeniem w dnie niektórych żeber i otwarciem jamy opłucnej prawej, skutkujące jego zgonem, przy czym jego zdolność rozpoznania czynu oraz zdolność kierowania postępowaniem były w znacznym stopniu ograniczone, stanowiącego zbrodnię określoną w art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i za to z mocy art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i § 6 pkt. 1 k.k. wymierzono mu karę 8 (osiem) lat pozbawienia wolności.
Od wyroku tego apelację wniósł prokurator. Apelacja zaskarżała wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucając obrazę prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie jako jednej z podstaw nadzwyczajnego złagodzenia kary orzeczonej wobec oskarżonego art. 60 § 6 pkt. 1 k.k. podczas gdy właściwym jest art. 60 § 6 pkt. 2 k.k. Po zmodyfikowaniu wniosku apelacji , prokurator na rozprawie apelacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze ewentualnie o zmianę wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w wymiarze poniżej 8 lat.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Zarzut apelacji i wniosek zgłoszony przez prokuratora na rozprawie apelacyjnej – są zasadne. Sąd Okręgowy stosując nadzwyczajne złagodzenie kary za czyn penalizowany w art. 148 § 1 k.k. winien był zastosować jako podstawę wymiaru kary m.in. art. 60 § 6 pkt. 2 k.k., a nie jak błędnie powołał w wyroku - 60 § 6 pkt. 1 k.k. Sąd Okręgowy dostrzegł swoje uchybienie czemu dał wyraz w na str. 17 uzasadnienia wyroku. Nie ulega wątpliwości, zarówno wobec treści wyroku jak i jego uzasadnienia, że intencją Sądu było nadzwyczajne złagodzenie kary a orzeczenie kary w granicach ustawowego zagrożenia przewidzianego za czyn z art. 148 § 1 k.k. nastąpiło wyłącznie na skutek nieprawidłowego zastosowania przepisów regulujących te instytucję.
Uzasadnienie wyroku nie dostarcza jednak żadnej informacji, która mogłaby wskazywać jaką karę pozbawienia wolności wymierzoną w granicach określonych w art. 60 § 6 pkt. 2 k.k., Sąd Okręgowy uznaje za słuszną. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał za zasadny wniosek prokuratora o uchylenie wyroku w części dotyczącej o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu Sąd stosując nadzwyczajne złagodzenie wymierzy oskarżonemu karę w granicach zakreślonych w przepisie art. art. 60 § 6 pkt. 2 k.k. przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności , które należy mieć na uwadze przy kształtowaniu orzeczenia o karze.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.