Legislator Case Law & Legislation
I ACz 2222/12 AI generated

Appeal dismissed; court refused fee waiver due to manifestly groundless claim and lack of legal basis.

Case Number I ACz 2222/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellant requested a waiver of court costs for a civil claim against the tax office, arguing systemic corruption and obstruction of justice. The lower court rejected this request, citing the manifest groundlessness of the claim and the absence of factual grounds for compensation. The appellate court upheld this decision, ruling that fee waivers are not automatic for clearly unfounded claims to prevent abuse of the legal system.

Legislator headnote

AI generated

Art. 109 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 417 § 3 kc: A waiver of court costs for indigent parties is not granted when the claim is manifestly groundless, as this prevents the abuse of the legal system and ensures that assistance is reserved for viable legal actions.

Keywords

AI generated
manifestly groundless claim waiver of court costs indigent party assistance abuse of legal system civil procedure law fee waiver criteria manifestly unfounded action

Cited Legislation

AI generated
Art. 109 ust. 2 u.k.s.c.
Brak środków na pokrycie kosztów sądowych nie przesądza jednak automatycznie o pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku, zgodnie bowiem z art. 109 ust. 2 u.k.s.c. sąd odmawia zwolnienia od kosztów sądowych w razie oczywistej bezzasadności dochodzonego roszczenia lub obrony praw.
Art. 385 k.p.c.
W konsekwencji Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie oddalił, o czym orzeczono jak w sentencji.
Art. 417 § 3 kc
Warunkiem domagania się odszkodowania z powodu przewłoki postępowania sądowego jest skuteczne wniesienie skargi na naruszenie prawa strony do uzyskania orzeczenia bez nieuzasadnionej zwłoki ( art. 417 1 § 3 kc).
art. 385 k.p.c
W konsekwencji Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
Z kolei powód nie wymienia o jakich przestępców mu chodzi i na czym ma polegać ich ochrona przez sąd, więc z tej przyczyny też roszczenia nie sposób wywieść. W konsekwencji Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie oddalił, o czym orzeczono jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I A Ca 2222/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2013 r Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia SA Józef Wąsik po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. P. przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego dlaK.wK. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 września 2012r, sygn. akt I C 905/12 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. Sygn. akt I ACz 2222/12

UZASADNIENIE

Powód M. P. domagał się zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu dla K.w K. o odszkodowanie w kwocie 1.000.000 zł. W uzasadnieniu podał, iż strona pozwana kryje przestępców, nie załatwiając spraw z roku 2006 oraz z 2009r. System jest skorumpowany a pozwana utrudnia powodowi dojście do jego praw. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 września 2012r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny oddalił wniosek powoda o zwolnienie od kosztów sądowych z powodu oczywistej bezzasadności powództwa. Okoliczności faktyczne przywołane przez powoda nie mogą być podstawa jakichkolwiek roszczeń cywilno-prawnych. Wynika z nich, że powód jest niezadowolony ze sposobu prowadzenia sprawy z jego udziałem, ale to nie stanowi podstawy roszczenia, podobnie jak niezadowolenie z orzeczenia sądowego. Powód wniósł zażalenie na to postanowienie, zarzucając naruszenie jego prawa do sądu i działanie z chęci ochrony przestępców.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że w postępowaniu cywilnym jako gwarancję dostępu do sądu osobom niezamożnym przyjęto instytucję zwolnienia od kosztów sądowych. Brak środków na pokrycie kosztów sądowych nie przesądza jednak automatycznie o pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku, zgodnie bowiem z art. 109 ust. 2 u.k.s.c. sąd odmawia zwolnienia od kosztów sądowych w razie oczywistej bezzasadności dochodzonego roszczenia lub obrony praw. Rozwiązanie to służy osiągnięciu zamierzonego przez ustawodawcę celu, jakim jest zapobieżenie nadużywaniu korzystania z tej pomocy w sytuacji, gdy dochodzone roszczenie obiektywnie, tj. bez wstępnej oceny sprawy (przedsądu), jest oczywiście bezzasadne.

Przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych nawet osobie najuboższej, w sytuacji oczywistej bezzasadności powództwa nie jest uzasadnione żadnymi racjami ani społecznymi, co uzasadnia wniosek, że pomoc ułatwiająca dostęp do sądu osobom ubogim może zostać ograniczona w razie niedopuszczalności lub oczywistego braku widoków na pozytywne rozpatrzenie sprawy. Oczywistą bezzasadność żądania wiązać należy przy tym nie tyle z szansą powodzenia żądanej ochrony prawnej (gdyż ta często da się ocenić dopiero po przeprowadzeniu pewnej części procesu), lecz z brakiem podstawowych warunków powodzenia zabiegów strony, widocznych już z samego jej pozwu (wniosku) bez względu na to, jakie stanowisko zajmie wobec nich strona przeciwna.

Trafnie uznał Sąd I instancji, że z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku powództwa M. P.. Podkreślenia wymaga, że istotą procesu cywilnego jest urzeczywistnianie prawa, a powstanie stosunku cywilnoprawnego zależy od istnienia stanu faktycznego, z którym norma prawa cywilnego łączy taki stosunek. Tymczasem z faktów przytoczonych przez powoda nie wynikają żadne roszczenia. Warunkiem domagania się odszkodowania z powodu przewłoki postępowania sądowego jest skuteczne wniesienie skargi na naruszenie prawa strony do uzyskania orzeczenia bez nieuzasadnionej zwłoki ( art. 417 1 § 3 kc).

Z kolei powód nie wymienia o jakich przestępców mu chodzi i na czym ma polegać ich ochrona przez sąd, więc z tej przyczyny też roszczenia nie sposób wywieść. W konsekwencji Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie oddalił, o czym orzeczono jak w sentencji.