Legislator Case Law & Legislation
V U 18/14 AI generated

Social Security Court dismissed pension claim as manual boiler work lacked required hazardous conditions.

Case Number V U 18/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court rejected the appellant's appeal to recognize a specific employment period for early retirement purposes. The court found that the appellant's duties as a boiler operator were automated and did not meet the statutory criteria for hazardous or strenuous work. Consequently, the appellant failed to satisfy the mandatory fifteen-year threshold of special conditions required for the accelerated pension benefit.

Legislator headnote

AI generated

Ust. 10 ust. 1 k.r.s.; § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach: Only work involving significant health hazards or requiring high psycho-physical performance due to safety risks qualifies as special conditions work; automated tasks and seasonal employment periods insufficient to meet the fifteen-year special work requirement.

Keywords

AI generated
special employment conditions early retirement pension hazardous work criteria automated boiler operation fifteen year requirement social security appeal employment period recognition

Cited Legislation

AI generated
Art. 10 ust. 1 k.r.s.
§ 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VU 18/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. w Kaliszu odwołania A. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 20 listopada 2013 r. Nr (...) w sprawie A. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę oddala odwołanie

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 listopada 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił A. P. prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w (...) S.A. w J. w latach 1983 – 98. Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. P. wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu spornego okresu jako okresu pracy w warunkach szczególnych.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący A. P. urodzony dnia (...) w okresie 11.10.1982 – 31.07.1999 był pracownikiem (...) S.A. w J.. Jako pierwsze stanowisko zostało odwołującemu wskazane stanowisko mechanika w kotłowni. Z dniem 1 marca 1983 r. zostało odwołującemu powierzone stanowisko ślusarz remontowo – montażowy. Miejsce pracy nie uległo zmianie. Z dniem 1 listopada 1995 r. odwołującemu powierzono obowiązki ślusarza – maszynisty kotła. Miejsce pracy nie uległo zmianie.

Aż do lipca 1999 r. pracodawca nie zmieniał odwołującemu powyższego stanowiska. dowód: świadectwo pracy w aktach ZUS, umowy o pracę i dekrety płacowe w aktach osobowych odwołującego. Podejmując pracę w (...), odwołujący nie miał uprawnień do obsługi kotłów grzewczych. Uprawnienia do obsługi kotłów odwołujący uzyskał w trakcie zatrudnienia. dowód: zeznania odwołującego W lutym 1985 r. odwołujący uzyskał uprawnienie do obsługi kotła parowego i wodnego do 20 atm. Uprawnienie to było przedłużane na kolejne lata. dowód: zaświadczenia kwalifikacyjne energetyczne w aktach osobowych.

Jako maszynista kotła a wcześniej jako ślusarz remontowy – od uzyskania uprawnień do obsługi kotłów grzewczych, odwołujący był zatrudniony w kotłowni ogrzewającej wodę do ogrzewania pomieszczeń produkcyjnych i biurowych zakładu oraz podgrzewania ciepłej wody użytkowej używanej do celów. Praca odwołującego polegała na obserwowaniu parametrów pracy kotła i analizie czy parametry te wskazują na stan zgodny z normami. Dostarczanie węgla do pieca odbywało się za pomocą taśmociągów, które podawały węgiel do zasobnika.

Z niego węgiel podawany był automatycznie na palenisko. Odbiór żużla odbywał się również za pomocą elementu wybierającego pozostałości po spaleniu. Niekiedy tylko występowała konieczność ręcznego opróżniania zasobnika z żużlem. Takie prace odwołujący codziennie wykonywał w okresie sezonu grzewczego po 8 godzin każdego dnia. Sezon grzewczy zaczynał się w październiku a kończył się w kwietniu następnego roku kalendarzowego. W okresie po sezonie grzewczym następował okres prac remontowych kotłów. Odwołujący był zatrudniony wtedy przy remontach urządzeń kotłowni.

W tym czasie włączony był jeden z kotłów nie podlegających w danym czasie remontowi czy przeglądowi. Podgrzewana była w nim ciepła woda użytkowa. Proces obsługi tego kotła był identyczny z tymi, które używane były w systemie grzewczym. dowód: zeznania świadków: T. K., R. T., zeznania odwołującego. Odwołujący legitymuje się łącznym okresem składkowym i nieskładkowym na dzień 1 stycznia 1999 r. wynoszącym 29 lat 3 miesiące i 7 dni. /bezsporne/ Ustalając powyższy stan faktyczny sąd nie dał wiary świadectwu pracy w warunkach szczególnych o wykonywaniu przez odwołującego w latach 1983 – 99 pracy w warunkach szczególnych w warunkach gdy uprawnienie do obsługi kotła parowego odwołujący uzyskał w lutym 1985 r. a ponadto praca przy obsłudze kotła odnosiła się do okresu grzewczego a zeznań świadków wynikało, iż po zakończeniu sezonu grzewczego praca odwołującego polegała na czynnościach serwisowych i naprawczych w warunkach gdy kocioł był wygaszony.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach (Dz. U. nr 162 poz.1118 z póz. zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy. Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art.32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli: - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; oraz - okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat.

Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny, o którym mowa w art. 32 ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym). W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2. ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący nie legitymuje się okresem pracy w warunkach szczególnych. Odwołujący wykonywał w badanym okresie zasadniczo pracę maszynisty kotła centralnego ogrzewania. Kotłownia obsługiwana przez odwołującego przystosowana była do ogrzewania pomieszczeń produkcyjnych i biurowych. Obsługa pieca takiego kotła nie była ręczna.

Do uzyskania odpowiedniej temperatury używany był koks i węgiel ale jego podawanie odbywało się za pomocą taśmociągu zasypującego dozownik a z niego dalej opał dozowany był na palenisko za pomocą urządzenia. Podobnie wyglądało odbieranie pozostałości po spaleniu. Jak więc z tego wynika obsługa tego pieca nie była ręczna. Warunki wymienione w wykazie A dział XIV pkt 1 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia wskazują na niezautomatyzowaną pracę palaczy kotłów centralnego ogrzewania typu przemysłowego. Jak więc z tego wynika nie każda prac palacza kotła centralnego ogrzewania uznawana jest za pracę w warunkach szkodliwych.

Tylko taka praca palacza, która zawiera elementy o znacznej szkodliwości, lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia może być traktowana jako spełniająca przesłanki do uznania jej za pracę w warunkach szkodliwych. Poza tym odwołujący analizowane prace wykonywał tylko w okresie sezonu grzewczego, który zsumowany z kolejnych lat nie sprawi o co najmniej 15-letnim okresie pracy przy obsłudze kotła centralnego ogrzewania. Za takie prace nie mogły bowiem być uznane prace remontowe czy przeglądowe w warunkach gdy kocioł na czas przeglądu czy remontu był wygaszony.

Odwołanie zatem jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.