Legislator Case Law & Legislation
I ACz 430/13 AI generated

Appeal dismissed; partial withdrawal of claim deemed equivalent to loss for cost allocation purposes.

Case Number I ACz 430/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of litigation costs after a partial withdrawal of the claim. The appellant argued that the lower court erred in treating the withdrawal as a loss without a specific request from the defendant, citing specific articles of the Code of Civil Procedure. The court ruled that the withdrawal after the parties debated statute of limitations constituted a loss in that portion, and the defendant's general cost request remained valid without needing a separate filing.

Legislator headnote

AI generated

Art. 203 § 2 zd. 2 k.p.c.; Art. 100 k.p.c.; Art. 203 § 3 k.p.c.; Art. 109 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A partial withdrawal of a claim after the commencement of proceedings is legally equivalent to a loss in that specific part, entailing the losing party's responsibility for costs regardless of whether the opposing party filed a separate request.

Keywords

AI generated
partial withdrawal of claim allocation of litigation costs equivalent to loss Code of Civil Procedure separate request requirement statute of limitations costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 203 § 2 zd. 2 k.p.c.
Zarzucił w zażaleniu naruszenie art. 203 § 2 zd.
Art. 100 k.p.c.
2 kpc przez jego zastosowanie mimo braku odrębnego wniosku pozwanego o zwrot kosztów, nadto naruszenie art. 100 kpc przez błędne przyjęcie, że powód przegrał sprawę w zakresie cofniętego powództwa.
Art. 203 § 3 k.p.c.
Zarzucił w zażaleniu naruszenie art. 203 § 2 zd.
Art. 109 § 1 k.p.c.
203 § 3 kpc uzupełnia normę art. 109 § 1 kpc, umożliwiając pozwanemu złożenie wniosku o zwrot kosztów postępowania spowodowanego cofniętym później pozwem, jeżeli wcześniej takiego wniosku nie złożył, lub nie miał okazji złożyć.
Art. 385 k.p.c.
Z tych przyczyn na podstawie art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 kpc zażalenie oddalono.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 430/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Ewa Głowacka Sędzia SA: Sędzia SA: Beata Wolfke-Kobzar (spr.) Dariusz Kłodnicki po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: Poczty Polskiej S.A. w W. przeciwko: A. P. o zapłatę na skutek zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt VI GC 273/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Uchylając nakaz zapłaty z 20.08.2012 r., w zakresie 76.806,80 zł z odsetkami i umarzając w tej części postępowanie, Sąd Okręgowy zasądził od powoda na rzecz pozwanego 1.162 zł kosztów postępowania. Uzasadniając orzeczenie o kosztach Sąd Okręgowy wskazał, że częściowe cofnięcie pozwu przed rozpoczęciem rozprawy jest tożsame z przegraną powoda w tym zakresie, co należy uwzględnić w kompleksowym rozliczeniu kosztów w sprawie. Skarżąc rozstrzygnięcie o kosztach powód domagał się jego zmiany przez zasądzenie kosztów na jego rzecz.

Zarzucił w zażaleniu naruszenie art. 203 § 2 zd. 2 kpc przez jego zastosowanie mimo braku odrębnego wniosku pozwanego o zwrot kosztów, nadto naruszenie art. 100 kpc przez błędne przyjęcie, że powód przegrał sprawę w zakresie cofniętego powództwa. Sąd Apelacyjny zważył: Zażalenie nie jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie jest oczywistym, że powód przegrał sprawę w części objętej zarzutami od nakazu. Cofnął bowiem pozew w tym zakresie po podjęciu przez strony polemiki w kwestii przedawnienia części roszczenia z pozwu i nakazu, a nie na skutek zaspokojenia tego roszczenia przez pozwanego w toku postępowania, zaś deklarowany zamiar wystąpienia z odrębnym pozwem na podstawie weksla jest tu obojętny.

Wbrew zarzutom powoda, dla uwzględnienia częściowego cofnięcia pozwu w rozliczeniu ogółu kosztów postępowania nie był konieczny „szczególny” wniosek pozwanego. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania – choć niefortunnie sformułowany jako wniosek o obciążenie nim powoda w odniesieniu do zaskarżonej części nakazu – pozwany zgłosił już w piśmie zawierającym zarzuty i nie cofnął tego wniosku przed zamknięciem rozprawy. Wniosek pozostał więc aktualny na etapie orzekania i należało przyjąć, że dotyczył wszelkich kosztów poniesionych w sprawie przez pozwanego, tj. zarówno opłaty od zarzutów jak i wynagrodzenia ustanowionego później pełnomocnika, zaś jego ponawianie po doręczeniu pozwanemu odpisu pisma o częściowym cofnięciu pozwu nie było konieczne.

Sądowi Apelacyjnemu jest znany wyrażany w orzecznictwie i literaturze pogląd o konieczności zgłoszenia przez pozwanego odrębnego wniosku o zwrot kosztów, po powzięciu wiedzy o cofnięciu pozwu, jednak podziela w tej kwestii stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Najwyższego z 26.07.2012 r., II CZ 73/12 (Lex nr 1228792), jako spójne z generalną zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy tu: w części wygranej przez pozwanego. W szczególności Sąd Apelacyjny zgadza się ze stwierdzeniem, że art. 203 § 3 kpc uzupełnia normę art. 109 § 1 kpc, umożliwiając pozwanemu złożenie wniosku o zwrot kosztów postępowania spowodowanego cofniętym później pozwem, jeżeli wcześniej takiego wniosku nie złożył, lub nie miał okazji złożyć.

Z tych przyczyn na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc zażalenie oddalono. Na koniec należy zwrócić uwagę na niespójność wartości przedmiotu zaskarżenia z wnioskiem zażalenia i podniesionymi w nim zarzutami. Powód domagał się zmiany postanowienia przez zasądzenie zwrotu kosztów na jego rzecz (nie określając wartości tych kosztów), tymczasem wartość przedmiotu zaskarżenia zrównał z sumą kosztów zasądzonych na rzecz powoda, akceptując tym samym stosunkowe rozdzielenie kosztów, tyle że w innym stosunku niż przyjęty przez Sąd I instancji.

MW