Legislator Case Law & Legislation
I Ca 1/15 AI generated

Appeal dismissed; statutory right to inventory list for heir with legatee claim established without full factual proof.

Case Number I Ca 1/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal filed by a participant against a lower court's order to create an estate inventory. The appellant argued that the heir failed to prove specific knowledge of the estate's value and composition, claiming this was a factual error. The court rejected this, ruling that the statutory right to an inventory for a legatee is established merely by upholding the claim of being an heir entitled to a legacy, without requiring rigorous proof of the estate's details.

Legislator headnote

AI generated

Art. 637 § 1 k.p.c.; Art. 991 § 2 k.c.; The right of a statutory heir claiming a legacy to request an estate inventory is established by upholding their status as a legatee, without the necessity of proving specific knowledge of the estate's composition or value.

Keywords

AI generated
estate inventory list statutory heir rights legacy claim procedural appeal costs of representation fact finding standard succession law

Cited Legislation

AI generated
Art. 637 § 1 k.p.c.
W dalszej części uzasadnienia Sąd Rejonowy przytoczył treść regulacji przepisów: art. 637 § 1 k.p.c., art.
Art. 991 § 2 k.c.
637 § 1 k.p.c., art. 991 § 2 k.c.
Art. 328 k.p.c.
wnioskiem, Sąd orzekający zwolniony był od uzasadniania swego rozstrzygnięcia w sposób szeroki, z uwzględnieniem sugerowanych w apelacji kwestii, co także nieuzasadnionym czyni zarzut naruszenia przepisu art. 328 k.p.c., podobnie jak zarzut naruszenia normy art.
Art. 5 k.c.
naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 5 k.c. poprzez przyjęcie, iż roszczenie wnioskodawcy nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Art. 372 k.p.c.
Sąd odwoławczy nie uwzględnił wniosku o zwrot pisma procesowego z dnia 22 stycznia 2015 roku (odpowiedź na apelację), albowiem przepis art. 372 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Z tych względów i na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestniczki jako bezzasadną.
Art. 520 § 2 k.p.c.
O kosztach zastępstwa procesowego w instancji apelacyjnej orzeczono w oparciu o przepis art. 520 § 2 k.p.c. w zw.
Dz. U. z 1991 r. Nr 92, poz. 411
Dz. U. z 2013 r., poz. 461 j.t.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I1 Ca 1/15 POSTANOWIENIE K., dnia 27-02-2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SO Ewa Kozłowska Sędzia SO Jolanta Tembłowska Sędzia SO Iwona Przyłebska Grzybowska - spr. Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Radziemska po rozpoznaniu w dniu 27-02-2015 r. w Koninie na rozprawie sprawy z wniosku R. N. przy udziale B. D. o sporządzenie spisu inwentarza na skutek apelacji uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w Koninie VII Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w S. z dnia 20 listopada 2014r sygn. akt VII Ns 668/14 postanawia:

1. Oddalić apelację 2.Zasądzić od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu apelacyjnym. Iwona Przyłębska - Grzybowska Ewa Kozłowska Jolanta Tembłowska Sygn. akt I 1 Ca 1/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VII Ns 668/14 z wniosku R. N. przy udziale B. D. Sąd Rejonowy w Koninie, VII Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w S. zarządził sporządzenie spisu inwentarza spadku po E. N., zmarłym w dniu 27 stycznia 2013 roku, ostatnio stale zamieszkałym w S. oraz zlecił sporządzenie spisu tego inwentarza Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowy w Koninie W. G.. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że spadkobierca R. N. wniósł o sporządzenie spisu inwentarza podkreślając, iż jest mu on niezbędny dla ustalenia wartości zachowku.

W dalszej części uzasadnienia Sąd Rejonowy przytoczył treść regulacji przepisów: art. 637 § 1 k.p.c., art. 991 § 2 k.c. wskazując, że legitymacja spadkobiercy do zgłoszenia wniosku o sporządzenie spisu inwentarza uzasadniona jest także przyjętym przez ustawodawcę mechanizmem zaspokojenia prawa do zachowku, ponadto dodając, iż w sytuacji, w której wydziedziczony nie jest w posiadaniu spadku, spis inwentarza może stanowić dla niego jedyne źródło wiedzy o składzie i wartości spadku. Sąd I instancji przytoczył także treść § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 października 1991 roku w sprawie szczegółowego trybu postępowania przy zabezpieczaniu spadku i sporządzaniu spisu inwentarza (Dz.

U. z 1991 r. Nr 92, poz. 411), z którego wynika, że postanowienie o zabezpieczeniu spadku oraz postanowienie o sporządzeniu spisu inwentarza wykonuje na zlecenie sądu rejonowego komornik lub inny organ, w którego okręgu znajdują się rzeczy podlegające zabezpieczeniu lub wciągnięciu do spisu inwentarza. Mając na względzie te regulacje Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji postanowienia. Apelację od powyższego orzeczenia złożyła uczestniczka B. D. zaskarżając je w całości i zarzuciła: I. błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że: - roszczenie wnioskodawcy wymaga sprecyzowania dochodzonej kwoty, - spis inwentarza może stanowić dla wydziedziczonego jedynie źródło wiedzy o składzie i wartości spadku, - w zakresie w jakim Sąd błędnie ustalił, że spis inwentarza jest wnioskodawcy niezbędny dla ustalenia wartości zachowku, podczas gdy prawidłowo ustalony stan faktyczny prowadzi do wniosku, iż wnioskodawca posiada wiedzę o składzie i wartości spadku, a zatem sporządzenie inwentarza nie jest niezbędne dla ustalenia tych okoliczności, II. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 328 k.p.c. w zakresie w jakim uzasadnienie postanowienia nie odpowiada wymogom przewidzianym w tym artykule, przede wszystkim wobec braku wyjaśnienia czym kierował się Sąd wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie, uzasadnienie zatem uniemożliwia kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia, III. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 5 k.c. poprzez przyjęcie, iż roszczenie wnioskodawcy nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Stawiając powyższe zarzuty apelująca wniosła o:

1. zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wydanie postanowienia o nieuwzględnieniu wniosku o sporządzeniu spisu inwentarza, ewentualnie 2. uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Koninie VII Zamiejscowemu Wydziałowi Cywilnemu z siedzibą w S., 3. zasądzenie od wnioskodawcy kosztów postępowania wg norm przepisanych. Wnioskodawca wniósł o oddalenie apelacji oraz zasądzenie od uczestniczki kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja uczestniczki okazała się nieuzasadniona. Podkreślić bowiem trzeba, że powołana przez Sąd I instancji norma przepisu art. 637 § 1 k.p.c. stanowiąca zarazem podstawę wniosku wywiedzionego przez R. N. wymaga, dla uwzględnienia tego wniosku jedynie uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę faktu, iż w danych okolicznościach ma on m.in. przymiot spadkobiercy ustawowego uprawnionego do zachowku. Zatem, dla wykazania powyższej okoliczności ustawodawca nie wymaga od wnioskodawcy dowodu objętego pełnym rygoryzmem postępowania dowodowego, a jedynie uprawdopodobnienia wskazanych przez niego faktów – bycia w danych okolicznościach spadkobiercą ustawowym uprawnionym do zachowku, bez wykazywania zarazem – co uszło uwadze apelującej – pozostałych okoliczności związanych z żądaniem sporządzenia spisu inwentarza, tj. w szczególności dotyczących wiedzy w zakresie składu oraz wartości schedy spadkowej.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi natomiast wątpliwości (faktu tego nie kwestionuje także sama skarżąca), że wnioskodawca, należący do kręgu osób wskazanych w art. 991 § 1 k.c. w sposób dostateczny uprawdopodobnił fakt, iż może oni być spadkobiercą ustawowym uprawnionym do zachowku po zmarłym E. N.. W ocenie Sądu Okręgowego, wskazanie na powyższe jest wystarczającym dla przyjęcia, iż wnioskodawca R. N. ma interes prawny w sporządzeniu spisu inwentarza i to bez względu na fakt, czy posiada wiedzę o składzie i wartości spadku, czy też dokonanych przez zmarłego darowiznach, co w konsekwencji czyni wywiedziony przez uczestniczkę środek zaskarżenia nieuzasadnionym.

Na marginesie zaznaczyć jedynie należy – odnosząc się wprost do zarzutów wyeksponowanych w apelacji – że, wbrew tym zarzutom (na co wskazuje uważna lektura uzasadnienia zaskarżonego postanowienia) Sąd I instancji nie czynił ustaleń faktycznych w zakresie wiedzy wnioskodawcy o składzie i wartości schedy spadkowej, a jedynie - powołując się na wskazane w tym uzasadnieniu regulacje - przytoczył w ramach zobrazowania zasadności wniosku o spis inwentarza – w ogóle, sytuacje, w których sporządzenie takiego spisu jest potrzebne.

W żadnym jednak razie wymienionych przez ten Sąd przykładów nie można – co niezasadnie czyni skarżąca – negować w ramach błędnych ustaleń faktycznych, których de facto w przedmiotowej sprawie nie ma. Jednocześnie, z uwagi na ramy postępowania wywołanego złożonym przez R. N. wnioskiem, Sąd orzekający zwolniony był od uzasadniania swego rozstrzygnięcia w sposób szeroki, z uwzględnieniem sugerowanych w apelacji kwestii, co także nieuzasadnionym czyni zarzut naruszenia przepisu art. 328 k.p.c., podobnie jak zarzut naruszenia normy art. 5 k.c. Sąd odwoławczy nie uwzględnił wniosku o zwrot pisma procesowego z dnia 22 stycznia 2015 roku (odpowiedź na apelację), albowiem przepis art. 372 k.p.c. uprawnia stronę do złożenia odpowiedzi na apelację wprost do sądu drugiej instancji, bez konieczności wydawania w tym zakresie zarządzenia przez przewodniczącego.

Konkludując stwierdzić trzeba, że brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z tych względów i na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestniczki jako bezzasadną. O kosztach zastępstwa procesowego w instancji apelacyjnej orzeczono w oparciu o przepis art. 520 § 2 k.p.c. w zw. z § 9 pkt 1 oraz § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 461 j.t.). Iwona Przyłębska – Grzybowska Ewa Kozłowska Jolanta Tembłowska