Court overturned lower court's dismissal of enforceability clause request, ruling attachment of original title not a formal requirement.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Toruń revoked the Regional Court's order returning the creditor's request for an enforceability clause due to a missing original title. The creditor argued that the lower court incorrectly applied procedural rules requiring the original document, while the opposing party contended formal defects justified the dismissal. The appellate court held that the Civil Procedure Code does not mandate attaching the original title as a formal condition, thereby invalidating the lower court's decision to reject the request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 126 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 130 § 1, 2 k.p.c.; Art. 187 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2, 398 k.p.c.: The attachment of the original executive title to a request for an enforceability clause is not a formal requirement; its absence does not prevent the request from proceeding legally and does not justify its return under the rules for formal defects.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Cz 391/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO. Katarzyna Borowy (spr.) Sędziowie: SO. Hanna Matuszewska, SO. Rafał Krawczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2013 r. sprawy z wniosku (...) S.A. w W. z udziałem W. Z. i M. Z. o nadanie klauzuli wykonalności na skutek zażalenia wnioskodawcy od zarządzenia Przewodniczącego z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt I Co 571/13 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 7 maja 2013 r. Przewodniczący dokonał zwrotu wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wskazując, że zarządzeniem doręczonym pełnomocnikowi wierzyciela dnia 14 lutego 2013r. wezwano do uzupełnienia braków formalnych przez załączenie oryginału tytułu wykonawczego w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu wniosku. W zakreślonym terminie pełnomocnik wierzyciela skierował pismo, w którym poinformował jedynie gdzie oryginał tytułu wykonawczego obecnie się znajduje, natomiast wymaganego do rozpoznaniu wniosku dokumentu nie przedłożył.
Wobec nie uzupełnienia braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie Sąd na mocy art. 130§1 kpc i art.13 §2 kpc orzekł jak w sentencji. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł wierzyciel zaskarżając je w całości oraz zarzucając naruszenie przepisu art. 788 § 1 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że jedną z przesłanek nadania bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego wierzyciela pozostaje złożenie do akt sprawy tytułu wykonawczego uzyskanego uprzednio przez wierzyciela.
Mając powyższe na uwadze wierzyciel wniósł o:
1. uchylenie zaskarżonego zarządzenia celem przyjęcia przez Sąd Rejonowy do rozpoznania wniosku wierzyciela o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu (nr sprawy(...)), wystawionemu przez (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w P. w dniu 29 sierpnia 2011 r., a następnie opatrzonemu klauzulą wykonalności na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu, klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego wierzyciela, tj. (...) S.A. z siedzibą w W., 2. zasądzenie solidarnie od uczestników postępowania na rzecz wierzyciela kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
SĄD OKRĘGOWY zważył, co następuje: Zażalenie wniesione przez wierzyciela jest uzasadnione. W pierwszej kolejności podnieść należy, że wierzyciel (...) S.A. w W. reprezentowany jest w niniejszym postępowaniu przez pełnomocnika – pracownika T. K.. We wniosku o nadanie klauzulę na rzecz następcy prawnego został wskazany adres do doręczeń: (...) S.A. Wydział Windykacji Sądowej i Egzekucyjnej ul. (...) – W.. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku zostało wysłane do pełnomocnika na prawidłowy adres. Z kolei zarządzenie o zwrocie wniosku z 7 marca 2013 r. zostało doręczone w dniu 18.03.2013 r. na adres (...) SA w W. przy ulicy (...).
Analogicznie doręczenie miało miejsce w przypadku zarządzenia z dnia 4 kwietnia 2013 r. o faktycznym zwrocie wniosku. W dniu 22.04.2012 r. zostało nadane zażalenie wierzyciela na zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Toruniu początkowo przedstawił Sądowi Okręgowemu w Toruniu akta sprawy z zażaleniem na zarządzenie z dnia 4 kwietnia 2013 r. Wobec nasuwających się wątpliwości dotyczących tego, które z wydanych zarządzeń jest skarżone pełnomocnik wierzyciela T. K. został zobowiązany zarządzeniem z dnia 15 maja 2013 r. do podania: - czy wnosi zażalenie na zarządzenie o faktycznym zwrocie wniosku, które nosi datę 4 kwietnia 2013 r. a zostało wykonane 9.04.2013 r. i doręczone na adres w W. przy ul. (...) w dniu 15.04.2013 r. - w terminie 3 dni - pod rygorem przyjęcia, że skarżone jest zarządzenie z dnia 4 kwietnia 2013 r. - czy zostało doręczone zarządzenie z dnia 7 marca 2013 r. o zwrocie wniosku wraz z uzasadnieniem, a jeżeli tak to w jakiej dacie: w aktach sprawy znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru odpisu zarządzenia z datą doręczenia 18.03.2013 r. ale na adres przy ulicy (...) - w terminie 3 dni pod rygorem przyjęcia, że zarządzenie o zwrocie z dnia 7 marca 2013 r. nie zostało doręczone.
Wierzyciel w piśmie z dnia 22 maja 2013 r. wskazał, że skarży zarządzenie Przewodniczącego z dnia 7 marca 2013 r. o zwrocie wniosku. Z racji tego że na drugie z postawionych pytań nie została udzielona odpowiedź, należało przyjąć, że wierzyciel twierdzi, że zarządzenie o zwrocie wniosku z dnia 7 marca 2013 r. nie zostało jemu doręczone. Ponieważ akta sprawy zostały przedstawione tutejszemu Sądowi z zażaleniem na zarządzenie z dnia 4 kwietnia 2013 r. o faktycznym zwrocie, gdy tymczasem było skarżone zarządzenie z dnia 7 marca 2013 r. akta sprawy zostały zwrócone do Sądu Rejonowego.
Aktualnie Sąd Rejonowy przedstawił Sądowi Okręgowemu akta sprawy z zażaleniem na zarządzenie o zwrocie wniosku z dnia 7 marca 2013 r. Sąd Okręgowy ma na uwadze fakt, że odpis zarządzenia z dnia 7 marca 2013 r. nie został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi wierzyciela. Sąd Rejonowy po zwróceniu akt nie wydał zarządzenia o doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 7 marca 2013 r. do rąk pełnomocnika. W ocenie Sądu Okręgowego jest to w chwili obecnej o tyle bez znaczenia, że należy przyjąć, że zażalenie zostało wniesione w terminie, a ponadto z uwagi na stanowisko Sądu Okręgowego które zostanie zaprezentowane w dalszej części uzasadnienia zaskarżone zarządzenie winno zostać uchylone.
Taki też zresztą wniosek zawarł wierzyciel w zażaleniu. W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty podniesione w zażaleniu są uzasadnione. Zasady postępowania w sprawach o nadanie klauzuli wykonalności regulują przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, a w szczególności art. 781-786 kpc. Nie określają one warunków, jakim powinien odpowiadać wniosek, a w szczególności nie określają wymogu dołączenia do wniosku tytułu egzekucyjnego, któremu ma być nadana klauzula wykonalności. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności jako pismo procesowe powinien spełniać wymogi przewidziane dla pism procesowych w tym w szczególności określone art. 125-130 kpc oraz art. 187 kpc.
Żaden z powyższych przepisów nie zawiera wymogu dołączenia do pisma wszczynającego dokumentu, mającego istotne znaczenie dla jego rozpoznania. W uzasadnieniu uchwały z dnia 24 października 2001 r. (III CZP 53/01 LEX nr 49107) Sąd Najwyższy stwierdził, że konieczność załączenia do wniosku o nadanie tytułowi klauzuli wykonalności – w analizowanej sprawie bankowego tytułu egzekucyjnego – jest określonym w art. 126 § 1 pkt. 3 kpc warunkiem wynikającym z konieczności poparcia takiego wniosku dowodem z tego właśnie dokumentu.
Niedołączenie takiego tytułu do wniosku nie uniemożliwia nadania mu prawidłowego biegu, a zatem taki brak nie może być usunięty w sposób i ze skutkiem przewidzianym w art. 130 § 1 i 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc. Może natomiast doprowadzić ostatecznie do oddalenia wniosku, jeśli nie zostanie złożony. Sąd Okręgowy podziela powyższy pogląd. Skoro zaś przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie zawierają wymogu dołączenia do wniosku o nadanie klauzuli wykonalności tytułu egzekucyjnego, to wymóg ten nie może być uznany za warunek formalny wniosku w rozumieniu art. 130 § 1 i 2 kpc, gdyż przepis ten ma zastosowanie tylko wtedy, gdy na skutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu.
Skoro zaś nie było przesłanek do wzywania wierzyciela o uzupełnienie braków formalnych wniosku poprzez załączenie oryginalnego tytułu wykonawczego, to tym samym nieuzasadnione było również wydanie zarządzenia o zwrocie wniosku. Z tych względów zaskarżone zarządzenie podlegało uchyleniu na podstawie art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 i 398 kpc. O kosztach za instancję odwoławczą w postępowaniu zażaleniowym Sąd Rejonowy orzeknie w orzeczeniu kończącym postępowanie. Orzeczenie Sądu Okręgowego wydane w sprawie niniejszej nie jest postanowieniem kończącym sprawę w instancji, o którym mowa w art. 108 § 1 kpc.