Legislator Case Law & Legislation
II Ca 2525/14 AI generated

Appeal dismissed for inadmissible request to retry a rejected retrial proceeding under Polish Civil Procedure Code.

Case Number II Ca 2525/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal rejected the plaintiff's appeal seeking to retry a previous decision that had already dismissed a retrial request. The plaintiff failed to cite any statutory grounds for a retrial under the Civil Procedure Code and did not present new evidence. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because it sought a retrial of a procedural rejection rather than the original merits of the case.

Legislator headnote

AI generated

Art. 399 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial cannot be filed against a decision rejecting a prior retrial request, as retrial applies only to substantive proceedings, and the appeal must be based on specific statutory grounds which were not met.

Keywords

AI generated
retrial procedure inadmissible appeal substantive proceedings statutory grounds procedural rejection

Cited Legislation

AI generated
art. 399 § 1 k.p.c.
Po pierwsze, z unormowania art. 399 § 1 k.p.c. i z samej istoty instytucji wznowienia postępowania wynika, że dotyczyć ono może postępowania sądowego co do istoty sprawy (postępowania merytorycznego – por.
art. 410 § 1 k.p.c.
akt II Ca 2246/14 jako niedopuszczalna, a nadto nieoparta na ustawowej podstawie, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c. Po pierwsze, z unormowania art.
art. 401 k.p.c.
Sąd Okręgowy stwierdza, że w postępowaniu II Ca 2246/14 nie zaistniała żadna z przyczyn nieważności postępowania określonych w art. 401 k.p.c. Nie istnieje również inne orzeczenie w rozumieniu art.
art. 403 § 2 k.p.c.
401-403 k.p.c., natomiast samo powołanie się na rzekomą nieważność postępowania oraz przepis art. 403 § 2 k.p.c., jest niewystarczające.
art. 410 § 1 k.p.c
akt II Ca 2246/14 jako niedopuszczalna, a nadto nieoparta na ustawowej podstawie, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c.
art. 399 § 1 k.p.c
Po pierwsze, z unormowania art. 399 § 1 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
401-403 k.p.c., natomiast samo powołanie się na rzekomą nieważność postępowania oraz przepis art. 403 § 2 k.p.c., jest niewystarczające.
art. 401 k.p.c
Sąd Okręgowy stwierdza, że w postępowaniu II Ca 2246/14 nie zaistniała żadna z przyczyn nieważności postępowania określonych w art. 401 k.p.c.
art. 403 k.p.c
401 1, art. 403 k.p.c.) jak i wówczas, gdy podstawa ta odpowiada wprawdzie temu wzorcowi, lecz w rzeczywistości nie wystąpiła (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2012 roku, I CZ 35/12, Lex nr 1214537).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 roku, I CZ 89/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 roku, I CZ 89/08, Legalis nr 553511), nie ma natomiast możliwości żądania wznowienia postępowania o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym postanowieniem o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2012 roku, I CZ 35/12
403 k.p.c.) jak i wówczas, gdy podstawa ta odpowiada wprawdzie temu wzorcowi, lecz w rzeczywistości nie wystąpiła (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2012 roku, I CZ 35/12, Lex nr 1214537).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II Ca 2525/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2015 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Stępińska (spr.) Sędziowie: SO Krzysztof Wąsik SO Jarosław Tyrpa po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 3 listopada 2014 roku, sygn. akt II Ca 2246/14 – ze skargi A. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 września 2014 roku, sygn. akt II Ca 1094/14 – w sprawie z wniosku A. L., W. G. i E. N. przy uczestnictwie A. G. o udzielenie zezwolenia postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE

Skarga A. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 3 listopada 2014 roku, sygn. akt II Ca 2246/14 jako niedopuszczalna, a nadto nieoparta na ustawowej podstawie, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c. Po pierwsze, z unormowania art. 399 § 1 k.p.c. i z samej istoty instytucji wznowienia postępowania wynika, że dotyczyć ono może postępowania sądowego co do istoty sprawy (postępowania merytorycznego – por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 roku, I CZ 89/08, Legalis nr 553511), nie ma natomiast możliwości żądania wznowienia postępowania o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym postanowieniem o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.

Niezależnie od powyższego należy dostrzec, że skarżący nie powołał się na żadną z ustawowych podstaw wznowienia postępowania, określonych w przepisach art. 401-403 k.p.c., natomiast samo powołanie się na rzekomą nieważność postępowania oraz przepis art. 403 § 2 k.p.c., jest niewystarczające. Sąd Okręgowy stwierdza, że w postępowaniu II Ca 2246/14 nie zaistniała żadna z przyczyn nieważności postępowania określonych w art. 401 k.p.c. Nie istnieje również inne orzeczenie w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., jakie skutkowałoby oceną, że postanowienie z dnia 3 listopada 2014 roku w sprawie sygn. akt II Ca 2246/14, zapadło z naruszeniem stanu powagi rzeczy osądzonej.

Skarżący nie przedstawił też żadnych nowych okoliczności lub dowodów, jakie mogłyby mieć znaczenie dla tamtego rozstrzygnięcia. Skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie w rozumieniu art. 410 § 1 k.p.c. zarówno wtedy gdy przytoczona w niej podstawa nie odpowiada wzorcowi którejkolwiek z podstaw wznowienia (art. 401, art. 401 1, art. 403 k.p.c.) jak i wówczas, gdy podstawa ta odpowiada wprawdzie temu wzorcowi, lecz w rzeczywistości nie wystąpiła (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2012 roku, I CZ 35/12, Lex nr 1214537).

Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji, na podstawie wyżej powołanych przepisów.