Court dismisses appeal; police inquiry wording improperly shifts burden to vehicle owner to identify driver.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court upheld the first-instance decision to dismiss the criminal proceedings against a vehicle owner. The prosecution argued that the police inquiry did not strictly follow statutory wording, but the court found the inquiry's phrasing incorrectly demanded the owner identify the specific driver rather than merely the person entrusted with the vehicle. Consequently, the court ruled that the evidence failed to sufficiently substantiate the suspicion of the offense under the relevant traffic law provision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 78 ust. 4 Prawo o ruchu drogowym; Art. 96 § 3 k.w.: The statutory obligation of a vehicle owner is to indicate the person to whom the vehicle was entrusted for operation during a specified time, not to identify the actual driver; an inquiry demanding the latter improperly shifts the burden of proof and sanctions to the owner.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: VI Kz 281 /13 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Witold Żyluk Protokolant: st. sekr. sąd. Roksana Rzechtalska przy udziale ---- po rozpoznaniu w sprawie A. K. obwinionego o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w., zażalenia wniesionego przez oskarżyciela publicznego – Komendanta (...) Miejskiej w S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 10 czerwca 2013 r., sygn. akt II W 1099/13 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.s.w. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie jest zasadne. Rację ma Sąd I instancji umarzając postępowanie w sprawie, z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia wykroczenia przez A. R. treść zapytania skierowana do A. K., nie może być potraktowana jako prawidłowa realizacja upoważnienia ustawowego zawartego w art. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, albowiem sformułowania tam zawarte wprowadzają w błąd, co do tego jaki obowiązek wezwany ma zrealizować, to znaczy, czy wskazać komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, czy jak to wynika z tego zapytania – „wskazania osoby, która kierowała oznaczonym pojazdem w w/w miejscu i czasie”.
Polemizując ze stanowiskiem Sądu I instancji skarżący dochodzi do wniosku, że „zapytanie nie musi przybierać dosłownie literalnego brzmienia tak, jak wskazano to w art. 96 § 3 k.w.” (str. 3 zażalenia). Nie po to jednak zapis art. 78 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym precyzuje treść zapytania, z którym można zwrócić się do właściciela lub posiadacza pojazdu oraz tej samej treści zapytanie, w razie nieudzielenia na nie odpowiedzi, obwarowane jest sankcją określoną w art. 96 § 3 k.w., by jego treść dowolnie zmieniać. Zauważyć należy, że z nie innym jak tylko tym określonym w art. 129b ust. 3 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym żądaniem strażnik gminny (miejski) może występować do właściciela lub posiadacza pojazdu - wskazania komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie.
Treść wymienionych zapisów wskazuje jednoznacznie, że obowiązkiem właściciela lub posiadacza pojazdu jest wskazanie osoby, której pojazd został powierzony w czasie oznaczonym przez pytającego. Nie jest natomiast jego obowiązkiem wskazanie miejsca, a taki obowiązek bezprawnie został nałożony w wezwaniu na k. 4v. W istocie więc wezwanie to jest żądaniem wskazania sprawcy wykroczenia na co wskazuje wprost również treść jego punktu 3 zapytania, w którym ciążący na oskarżycielu obowiązek ustaleń w tym zakresie przerzuca się na właściciela lub użytkownika pojazdu, grożąc bezprawnie sankcją grzywny.
Rację więc ma Sąd I instancji, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadnia w sposób dostateczny podejrzenia popełnienia przez A. K. wykroczenia z art. 96 § 3 k.w.. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.