Social court dismisses disability pension appeal as medical experts confirm insured remains capable of work.
Legislator summary
AI generatedThe social court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a disability pension. The insured argued that medical assessments incorrectly concluded she was capable of work, while the institution maintained its original stance. The court relied on expert opinions stating her psychological and physical conditions did not prevent her from continuing her job as a farm worker.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS: The court determines that an insured person is not disabled if expert medical opinions confirm they retain the capacity to continue their current employment despite diagnosed conditions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 662/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2015r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Monika Holona przy udziale: po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015r. w Rybniku sprawy z odwołania B. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania B. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 27 stycznia 2014r. Znak (...) oddala odwołanie. Sędzia Sygn. akt IX U 662/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27 stycznia 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonej B. S. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wobec orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu stwierdzającego, że ubezpieczona jest zdolna do pracy. Ubezpieczona w odwołaniu od decyzji domagała się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do wnioskowanego świadczenia kwestionując ocenę stanu swojego zdrowia dokonaną przez organ rentowy. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona B. S. urodziła się w dniu (...) Posiada wykształcenie podstawowe, pracowała jako pracownik gospodarczy. W dniu 12.11.2013r. wystąpił z wnioskiem o ustalenie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy. W związku z czym została poddana badaniu przez lekarza orzecznika, który orzeczeniem z dnia 23.12.2013r. rozpoznając u ubezpieczonej zaburzenia lękowo-depresyjne mieszane, zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego bez upośledzenia funkcji statyczno-dynamicznej, bez ostrych objawów korzeniowych nie stwierdził niezdolności do pracy.
Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 20.01.2014r. podzieliła stanowisko lekarza orzecznika, które stało się podstawą zaskarżonej decyzji. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o akta organu rentowego jako okoliczności bezsporne w sprawie. W toku niniejszego postępowania ubezpieczona została poddana badaniu przez dwa zespoły biegłych sądowych specjalistów z zakresu psychiatrii i psychologii oraz zespół biegłych z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii oraz neurologii , którzy stwierdzili u niej zaburzenia lękowo-depresyjne, osłabienie pamięci krótkotrwałej, deficyty koncentracji uwagi, potencjał umysłowy poniżej przeciętnych zdolności umysłowych, cechy osobowości nieprawidłowej, zmiany dyskopatyczno- zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego z zespołem bólowym z niewielkim ograniczeniem funkcji statyczno – dynamicznej, bez objawów chorobowych ze strony korzeni szyjnych i bez cech mielopatii szyjnej, zmiany dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowego bez upośledzenia funkcji ruchowej i bez objawów konfliktu korzeniowego, przebyte rwy kulszowe prawostronne, zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramieniowej prawej oraz neuralgię nerwu trójdzielnego lewego.
Stopień nasilenia rozpoznanych u ubezpieczonej schorzeń nie powoduje częściowej jak również całkowitej niezdolności do pracy zgodnej z poziomem nabytych kwalifikacji. Prezentowane natężenie objawów psychopatologicznych nie ogranicza ubezpieczonej możliwości kontynuowania zatrudnienia. Nie występują zaburzenia funkcji statyczno – dynamicznej kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego. Brak jest także objawów chorobowych ze strony obwodowego układu nerwowego. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o opinie zespołów biegłych z zakresu psychiatrii lek. med. B.
D. i psychologii mgr A. G. z dnia 29.05.2014r. (k.18-23), z zakresu psychiatrii lek. med. M. K. i psychologii mgr B. B. z dnia 20.11.2014r. (k.96-104), oraz z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii E. M. i neurologii K. S. z dnia 20.09.2014r. (k71-73). Mając na uwadze powyższe ustalenia
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( Dz.U. z 2013 r., Nr 1440 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, która spełnił łącznie następujące warunki: - jest niezdolny do pracy, - ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, - niezdolność do pracy powstała w okresach ubezpieczenia wymienionych szczegółowo w tym przepisie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Ponadto jak stanowi art. 12 ust.1 i 2 powołanej powyżej ustawy niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy z powodu naruszenia organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym osobą całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do jakiejkolwiek pracy.
Zdaniem Sądu w sprawie nie ulega wątpliwości, iż ubezpieczona nie jest częściowo ani całkowicie niezdolna do pracy zgodnej z poziomem nabytych kwalifikacji. Za takim przyjęciem przemawiają zgodnie wszystkie opinie powołanych w sprawie biegłych, które zostały wydane w oparciu o wysoce specjalistyczną wiedzę, po przeanalizowaniu całości dokumentacji medycznej oraz po przebadaniu ubezpieczonej. Z opinii tych, które Sąd w pełni podzielił jednoznacznie wynika, że stopień nasilenia występujących u ubezpieczonej schorzeń nie ogranicza możliwości kontynuowania zatrudnienia dotychczas wykonywanego w charakterze pracownika gospodarczego.
Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art. 477 14 §1 kpc oddalił odwołanie ubezpieczonej nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. Sędzia