Legislator Case Law & Legislation
VIII C 559/14 AI generated

Court partially allows bank's claim for loan repayment but caps interest at maximum statutory rates.

Case Number VIII C 559/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court issued a default judgment granting the bank the principal loan amount while partially rejecting the excessive interest claim. The plaintiff argued for 28% annual interest based on a 2002 loan agreement, but the defendant did not contest the suit. The court ruled that while the principal was undisputed, the claimed interest rate violated the maximum interest rate cap applicable to loans made after February 2006, thereby limiting the recoverable interest to the statutory maximum.

Legislator headnote

AI generated

Art. 359 § 2 2 k.p.c.; Art. 5 k.c.: If contractual interest exceeds the maximum statutory rate, the creditor is entitled only to the maximum rate, which applies to loans executed after the relevant law's entry into force.

Keywords

AI generated
maximum interest rate loan contract validity default judgment statutory cap interest calculation

Cited Legislation

AI generated
Art. 728 k.p.c.
Zgodnie z art. 728 k.p.c. jeżeli akta nie mogą być odtworzone lub odtworzone zostały w części niewystarczającej do podjęcia dalszego postępowania, sprawa może być wszczęta ponownie.
Art. 359 § 2 2 k.p.c.
Przepis art. 359 § 2 2 k.pc.
Art. 5 k.c.
Art. 98 k.p.c.
Stąd orzeczono jak w sentencji, opierając orzeczenie o kosztach na treści art. 98 k.p.c.
art. 728 k.p.c
Zgodnie z art. 728 k.p.c.
art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h
Podniosła przy tym, że w trybie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h.
art. 5 k.c
art. 98 k.p.c
Stąd orzeczono jak w sentencji, opierając orzeczenie o kosztach na treści art. 98 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII C 559/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia: 2 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu Wydział VIII Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Grzegorz Kurdziel Protokolant: Paulina Okrutnik po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa: (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą we W. przeciwko: A. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanego A. K. na rzecz strony powodowej (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą we W. kwotę 1.447,79 zł (tysiąc czterysta czterdzieści siedem złotych siedemdziesiąt dziewięć groszy) wraz z odsetkami od kwoty 1.218,19 zł od dnia 18 października 2003 r. do dnia zapłaty liczonymi według stopy 28% w stosunku rocznym, z zastrzeżeniem, że wysokość tych odsetek nie może przekraczać czterokrotności stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego oraz ustawowymi odsetkami od kwoty 229,60 zł od dnia 2 sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty;

II. oddala dalej idące powództwo; III. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 40 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. nadaje wyrokowi zaocznemu w pkt I. i III. rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt VIII C 559/14

UZASADNIENIE

Na podstawie wpisów w repertoriach ustalono, że (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. wniosła do Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w dniu 7 kwietnia 2004 r. pozew o zapłatę kwoty 1.447,79 zł zarejestrowany pod sygnaturą VIII Nc 7884/04, na skutek którego został wydany nakaz zapłaty. Akta sprawy VIII Nc 7884/04 zaginęły i prawomocnym postanowieniem z dnia 22 maja 2013 r. tut. Sąd stwierdził niemożność odtworzenia akt sprawy. Zgodnie z art. 728 k.p.c. jeżeli akta nie mogą być odtworzone lub odtworzone zostały w części niewystarczającej do podjęcia dalszego postępowania, sprawa może być wszczęta ponownie.

W tych okolicznościach strona powodowa (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą we W. jako nastepca prawny (...) Bank (...) S.A. we W. wniosła w dniu 2 sierpnia 2013 r. pozew o treści sprostowanej w dniu 17 kwietnia 2014 r., w którym domagała się zasądzenia od pozwanego A. K. na swoją rzecz zapłaty kwoty 1.447,79 zł z odsetkami w wysokości 28 % w stosunku rocznym od kwoty 1.218,19 zł od dnia 18 października 2003 r. do dnia zapłaty i odsetkami ustawowymi od kwoty 229,60 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto wniosła o zasądzenie kosztów procesu według norm.

Wskazała, iż dochodzi należności z umowy pożyczki nr (...) zawartej w dniu 7 marca 2002 r., której pozwany nie realizował. Podniosła przy tym, że w trybie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. cały majątek (...) Bank (...) S.A. został przejęty przez (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą we W.. Pozwany nie ustosunkował się do żądań pozwu ani nie wnosił o rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność. Na rozprawie w dniu 2 października 2014 r. Sąd wydał wyrok zaoczny cczęściowo uwzględniający żądanie pozwu.

Sąd zważył, co następuje:

Wobec faktu, iż pozwany nie odniósł się do żądań pozwu, okoliczność faktyczne leżące u podstawy rozstrzygnięcia Sąd uznał za bezsporne. W szczególności dotyczyło to treści dołączonej do pozwu umowy pożyczki z dnia 7 marca 2002 r. określającej zakres świadczeń pieniężnych obciążających pozwanego. Kwota należności głównej jak i następstwo prawne strony powodowej nie budziły wątpliwości Sądu. Natomiast żądane odsetki od kapitału pożyczki Sąd uznał za wygórowane w zakresie, w jakim żądane odsetki umowne przekraczałyby stopę odsetek maksymalnych obowiązującą w dniu, za który odsetki są naliczane.

Przepis art. 359 § 2 2 k.pc. przewiduje, że jeśli wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej przekacza wysokość odsetek maksymalnych, należą się odsetki maksymalne. Znajduje on zastosowanie do odsetek wynikających z czynności prawnych dokonanych począwszy od dnia wejścia w życie przepisu, tj. od dnia 20 lutego 2006 r. Natomiast nie obejmuje zakresem regulacji umów zawartych wcześniej. Nie oznacza to jednak, iż Sąd nie ma możliwości weryfikacji, w świetle uregulowań art. 5 k.c., zgłoszonej wysokość odsetek od kapitału pożyczki, wynikających z umowy pożyczki zawartej pod rządami kodeksu cywilnego w brzmieniu sprzed 20 lutego 2006 r., nawet pomimo braku reakcji pozwanego na doręczenie mu odpisu pozwu.

W ocenie Sądu żądanie odsetkowe od kapitału pożyczki może ulec uwzględnieniu o tyle, o ile wysokość żądanych umownych odsetek nie przekracza odsetek maksymalnych, które zresztą podlegają zmianom w czasie, gdyż są wielokrotnością zmiennego wskaźnika stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego Obecnie zgłaszanie roszczeń odsetkowych przekraczających odsetki maksymalne, zwłaszcza mając na uwadze, iż od daty wymagalności roszczenia o spłatę pożyczki do chwili wyrokowania upłynęło ponad 10 lat, prowadziłoby do nadmiernego obciążenia pozwanego odsetkami, których suma przekraczałaby wielokrotnie kwotę kapitału pożyczki, co w ocenie Sądu nie zasługuje na ochronę prawną, zwłaszcza, iż aktualna stopa kredytu lombardowego na dzień wydania wyroku zaocznego wynosiła zaledwie 4 %, zaś odsetki maksymalne – 16%.

Stąd w wyroku zaocznym Sąd zasądził żądane odsetki w wysokości 28 %, z zastrzeżeniem jednak, iż egzekwowana na podstawie wyroku stawka odsetek od kapitału pożyczki, zarówno za okres sprzed wydania wyroku jak i w przyszłości, nie może przekraczać stopy odsetek maksymalnych obowiązującej w dniu, za który odsetki były lub będą naliczane. Stąd orzeczono jak w sentencji, opierając orzeczenie o kosztach na treści art. 98 k.p.c.