Court restores disability pension rights after medical experts confirm permanent partial incapacity following cancer complications.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the Social Insurance Institution to restore the claimant's right to a disability pension effective February 1, 2013. The Social Insurance Institution had previously denied the request, citing a lack of confirmed ongoing incapacity, while the claimant argued that his health conditions prevented work. The court relied on expert medical opinions stating that his cancer-related complications and chronic pain resulted in permanent partial incapacity without improvement since January 2012.
Legislator headnote
AI generatedArt. 61 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 13 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.: The right to a disability pension ceases upon the loss of incapacity, but may be restored if incapacity is re-established within 18 months, provided medical evidence confirms permanent partial incapacity based on organ impairment and lack of recovery through treatment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III U 176/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Krzyżewska Protokolant: sekr. sądowy Marta Majewska-Wronowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2013r. w Suwałkach sprawy E. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o przywrócenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z odwołaniem E. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 19 lutego 2013 r. znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przywraca E. C. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 lutego 2013r. na stałe.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19.02.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B., powołując się na przepisy ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówił E. C. przywrócenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z uwagi na brak stwierdzonej dalszej niezdolności do pracy. W odwołaniu wnioskodawca domagał się zmiany decyzji i przywrócenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Podniósł, iż z uwagi na schorzenia, na które cierpi, wiek oraz zły stan zdrowia nie jest w stanie pracować.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymał podstawy skarżonej decyzji. Sąd ustalił, co następuje: E. C. ur. (...) do 31.01.2012r. był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W dniu 10.12.2012r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k. 260 akt E).. Lekarz orzecznik orzeczeniem z dnia 22.01.2013r. stwierdził, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy. Komisja lekarska nie stwierdziła także u niego niezdolności do pracy (orzeczenie z dnia 13.02.2013r.).
E. C. odwołał się do Sądu. Sąd poczynił ustalenia co do aktualnego stanu zdrowia wnioskodawcy, dopuszczając na tę okoliczność dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych odpowiednich specjalności, mając na uwadze rodzaj rozpoznanych u niego schorzeń. Biegli zostali zobowiązani do wypowiedzenia się, czy odwołujący jest nadal częściowo niezdolny do pracy, jeżeli tak, czy jest to niezdolność stała czy okresowa, a także czy nastąpiło istotne pogorszenie bądź poprawa stanu zdrowia wnioskodawcy od ostatniego badania, które miało miejsce w dniu 5.01.2012r.
Przed wydaniem opinii biegli z zakresu onkologii, ortopedii i kardiologii przeprowadzili badanie wnioskodawcy i analizę zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej. Rozpoznali u niego schorzenia: raka skóry okolicy stawu łokciowego 2004r., stan po radioterapii uzupełniającej, uszkodzenie stawu łokciowego oraz tkanek miękkich okolicy stawu łokciowego w wyniku późnych powikłań popromiennych, stan po zabiegu rekonstrukcyjnym skóry okolicy stawu łokciowego prawego w 2006 i 2007 roku, nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca w obserwacji i zespół bólowy kolana prawego.
Zaopiniowali, że stwierdzone schorzenia i stopień ich nasilenia powodują u odwołującego dalszą częściową niezdolność od pracy od lutego 2013r. na stałe. Podstawę stwierdzonej niezdolności stanowią powikłania choroby nowotworowej. Zmiany te są trwałe, połączone z bólem. Odwołujący wymaga dalszego leczenia łącznie rehabilitacyjnego. Stan zdrowia od ostatniego badania nie uległ poprawie. Organ rentowy złożył wniosek o merytoryczne uzasadnienie opinii, stojąc na stanowisku, że przedstawione do tej pory uzasadnienie jest lakoniczne.
Sąd zważył, co następuje:
Z uwagi na fakt, iż E. C.do 31.01.2013r. legitymował się prawem do renty z tytuł częściowej niezdolności do pracy, wniósł o jej przywrócenie, żądnie podlegało rozpoznaniu na podstawie art. 61 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. z 2009r. Dz.U. Nr 153, poz. 1227 ze zm.). Zgodnie z jego treścią prawo do renty, które ustało w związku z ustąpieniem niezdolności do pracy, podlega przywróceniu o ile niezdolność do pracy zostanie stwierdzona w okresie 18 miesięcy od ustania tego prawa.
Jak stanowi art. 12 ust 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS niezdolność do pracy powoduje utratę zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje jej odzywania po przekwalifikowaniu. Utrata zdolności do pracy skutkuje ustaleniem jej stopnia, zgodnie z treścią art. 12 ust.2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS poprzez zakwalifikowanie jej do częściowej bądź całkowitej niezdolności. Ocena następuje w oparciu o przesłanki wyrażone w art. 13 ust.1 ustawy, a są nimi: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji oraz możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
Biegli z zakresu onkologii, ortopedii i kardiologii (z długoletnim stażem) w oparciu o badania wnioskodawcy i analizę całokształtu dokumentacji lekarskiej, nie stwierdzili, aby od ostatniego badania – 5.01.2012r. – nastąpiła poprawa zdrowia wnioskodawcy. Wyraźnie wskazali i uzasadnili swoje stanowisko przedstawione w opinii. Wykazali ponadto jakie dalej utrzymujące się na skutek przebytej choroby nowotworowej uszkodzenia ciała i dolegliwości bólowe powodują, że wnioskodawca jest nadal na stałe osobą częściowo niezdolną do pracy.
W ocenie Sądu, wobec tego, że opinia jest jasna, czytelna, sporządzona zgodnie z wymogami ustawy, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku organu rentowego o dalsze opiniowanie w sprawie. Z tych względów Sąd na podstawie art. 477 14 §2 kpc orzekł jak w wyroku. JK/bd