Legislator Case Law & Legislation
VI U 974/14 AI generated

Court grants early retirement pension to insured person who proved special conditions work despite flawed certificate.

Case Number VI U 974/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Insurance Institution denied an early retirement pension because the applicant failed to prove a 15-year work period in special conditions using a certificate referencing a repealed regulation. The court found the applicant had sufficiently demonstrated this work period through other evidence, overriding the formal defect in the certificate. Consequently, the court granted the pension right while noting the Social Insurance Institution was not liable for the procedural error.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach: An insured person may prove a work period in special conditions through alternative evidence if the primary certificate is defective due to the employer's fault or references a repealed regulation.

Keywords

AI generated
early retirement pension special conditions work Social Insurance Institution repealed regulation burden of proof defective certificate work period verification

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Regulation of the Council of Ministers of 7 February 1983 on the retirement age of employees working in special conditions or in a special character
Art. 477 § 14 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI U 974/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant – st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: J. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 12 marca 2014 r. znak:(...) w sprawie: J. M. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę I zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu J. M. prawo do emerytury od dnia (...) II nie stwierdza odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn. Akt VIU 974/14

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 12 marca 2014 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. po rozpoznaniu wniosku J. M. z dnia 3 marca 2014 roku, odmówił przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Powołując się na artykuł 184-ty ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Dziennik Ustaw z 2013 roku pozycja 1440 ze zmianami oraz na paragraf 4-ty rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, Dziennik Ustaw z 1983 roku nr 8, pozycja 43 ze zmianami, organ rentowy wskazał, iż nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Organ rentowy wyjaśnił, iż nie zaliczył do pracy w warunkach szczególnych okresu pracowniczego zatrudnienia ubezpieczonego od 2 września 1969 roku do 16 kwietnia 1991 roku, na podstawie świadectwa wystawionego przez syndyka masy upadłości (...) Przedsiębiorstwa Budownictwa (...), gdyż w dokumencie brak powołania na odpowiedni wykaz, dział i pozycję rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku. A ponadto w zarządzeniu resortowym powołano się na wykaz C, który został wykreślony z rozporządzenia Rady Ministrów. Odwołanie od tej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury.

Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje. Niesporne między stronami było to, iż ubezpieczony posiada wymagany staż ogólny emerytalny w wymiarze powyżej 25-ciu lat, czyli w wymiarze 28-miu lat, 7-miu miesięcy i 7-miu dni, co wynika z uz..., z treści zaskarżonej decyzji jak również, iż nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego, co strony oświadczyły w dniu dzisiejszym na rozprawie. Spór w niniejszej sprawie dotyczył zatem, przesłanki nabycia prawa do emerytury wskazanej w rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku a polegającej na posiadaniu przez ubezpieczonego, co najmniej 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Na podstawie dowodów z dokumentów z akt osobowych ubezpieczonego, dowodów z zeznań przesłuchanych na rozprawie świadków J. K. i R. M., dowodu z przesłuchania ubezpieczonego. Sąd Okręgowy ustalił, iż ubezpieczony w okresie od 2 września 1969 roku do 16 kwietnia 1991 roku, zatrudniony był w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w B.. W ocenie Sądu Okręgowego, zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do zakwalifikowania zatrudnienia ubezpieczonego w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...), jako pracy w szczególnych warunkach od 1 lipca 1971 roku do 16 kwietnia 1991 roku.

Ubezpieczony bowiem, wtedy pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku zbrojarza betoniarza wykonując prace zbrojarsko betoniarskie. Rodzaje prac w szczególnych warunkach, określa rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w dziale V-tym w budownictwie i przemysłu materiałów budowlanych chodzi o wykaz A, stanowiący załącznik do tego rozporządzenia, a więc w dziale V-tym pod pozycją 4-tą wymienione są prace zbiera..., zbrojarsko - betoniarskie. Dodatkowo tylko wskazać należy, iż w rozporządzeniu, w zarządzeniu resortowym, które nie ma waloru normatywnego, bo utraciło moc, ale może mieć znaczenie dowodowe w każdej sprawie o wcześniejszą emeryturę z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach, chodzi o zarządzenie nr 9 Ministra budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 roku w dziale V-tym pod pozycją 4-tą wykazu stanowiącego załącznik do tego zarządzenia wskazano, jako stanowiska pracy, na których wykonywane jest zatrudnienie w szczególnych warunkach, stanowisko zbrojarza, zbrojarza prefabrykatów, betoniarza.

Sąd Okręgowy nadmienia również, że we wszystkich dowodach z dokumentów, które są zebrane w aktach osobowych ubezpieczonego dotyczących zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie, aktach osobowych dostarczonych do akt sprawy przez (...) Urząd Wojewódzki w B., biuro kadrowo-organizacyjne stanowisko pracy ubezpieczonego określane jest, jako zbrojarz - betoniarz. W tej sytuacji, nie ulega w ocenie Sądu żadnej wątpliwości, bo dowody były i wiarygodne i spójne ze sobą, że ubezpieczony wykonywał prace zbrojarsko - betoniarskie w okresie wskazanym wcześniej pracowniczego zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...).

Okres od 1971 roku do dzie..., 16-tego kwietnia 1991 roku znacznie przekraczał wymagany okres 15-tu lat w..., pracy w szczególnych warunkach. Wskazać przy tym należy, iż zgodnie z artykułem 184-tym ustawy o emeryturach i rentach z ubezpieczeń społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w artykule 32-gim, 33-cim, 39-tym i 40-tym, jeżeli w dniu wejścia w życie osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w artykule 27-mym.

Emerytura, o której mowa w ustępie 1-wszym przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia, między innymi nieprzystąpienia do Otwartego Funduszu Emerytalnego. Przepisami dotychczasowymi, o których mowa w artykule 184-tym i 32-gim ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych są przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z paragrafem 1-wszym, ustępem 1-wszym tego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy.

Za..., zgodnie z paragrafem 3-cim i 4-tym tego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury zwany dalej wymaganym okresem zatrudnienia, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet albo 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi zaliczanymi do okresów zatrudnienia a pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach wymieniony w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki. Osiągnął wiek emerytalny w przypadku mężczyzny 60 lat, ma wymagany okres zatrudnienia w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Co do zasady, to zakład pracy powinien stwierdzić w sposób taki niebudzący wątpliwości w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, odpowiadającym wzorowi stanowiącemu załącznik do rozporządzenia, że pracownik pracował, wykonywał danego rodzaju pracę kwalifikowaną według zarządzenia..., rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku i według zarządzenia resortowego. Tym niemniej gdyby pracownik nie dysponował takim świadectwem wykonywania pracy w szczególnych warunkach, albo świadectwo pracy, czy świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach było dotknięte mankamentami formalnymi, które powstały nie z winy pracownika, ale obciążałyby pracodawcę, a których nie da się już uzasadnić, przed Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pracownik może wykazywać wszystkie, wszystkimi dowodami okoliczność zatrudnienia w szczególnych warunkach wymaganego w wymiarze wymaganym obowiązującymi przepisami.

Ubezpieczony udowodnił w ocenie Sądu Okręgowego w sposób niebudzący wątpliwości, że wykonywał wyżej wspomniane prace w szczególnych warunkach i dlatego na podstawie artykułu 477 ze znaczkiem 14, paragraf 2 kodeksu postępowania cywilnego, w związku z artykułem 184-tym i 32-gim i artykułem 32-gim ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz w związku z powołanymi przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury, od dnia spełnienia przez niego ostatniej przesłanki nabycia tego prawa, czyli osiągnięcia wieku emerytalnego.

W punkcie 2-gim wyroku Sąd nie stwierdził odpowiedzialności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. W ocenie Sądu Okręgowego organ rentowy miał podstawy do kwestionowania mocy dowodowej świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, przedłożonego przez ubezpieczonego do akt emerytalnych, czy też..., do akt emerytalnych, albowiem świadectwo to powoływało się na inne zarządzenie resortowe a w szczególności niewłaściwe zarządzenie resortowe, a w szczególności powodywy..., powoływało się na wykaz C, który został uchylony, i który nie zawiera obecnie prac uprawniających do wcześniejszego wieku emerytalnego bądź innych uprawnień pracowniczych.

Z tego względu Sąd orzekł jak w punkcie 2-gim wyroku. Na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono. Je...