Appeal dismissed because client's lawyer failed to file timely, causing procedural delay and loss of right. Appeal rejected due to untimely filing caused by lawyer's error. Court held professional negligence precludes time restoration. Appeal dismissed as filed after statutory deadline expired. Client's lawyer's negligence caused untimely appeal filing. Court rejected appeal due to procedural default. Lawyer's error prevented timely appeal submission. Appeal dismissed for untimely filing by professional representative.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the client's appeal because it was filed after the statutory deadline expired. The client's lawyer submitted a request for the judgment's reasoning to the wrong court, and the court granted a late extension despite the lawyer's professional negligence. The court ruled that a professional representative must exercise high diligence, and their errors are imputed to the client, barring any extension of the appeal period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 369 § 2 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.: When a party is represented by a professional legal representative, their failure to act with the requisite diligence constitutes a breach of the party's own duty, precluding the restoration of procedural deadlines.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACa 135/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSA Ewa Tkocz (spr.) Sędziowie SA Elżbieta Karpeta SA Anna Bohdziewicz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2015 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. S. przeciwko P. S. o rozwód na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt XVII RC 599/14 p o s t a n a w i a : odrzucić apelację. Sygn. akt I ACa 135/15
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Katowicach rozwiązał małżeństwo powódki S. S. i pozwanego P. S. przez rozwód, powierzył powódce wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dziećmi stron, z tytułu alimentów zasądził od pozwanego na rzecz M. S. kwotę 600 zł oraz na rzecz J. S. kwotę 500 zł miesięcznie, orzekł także o kosztach procesu. (k. – 113 v.). W dniu 17 września 2014r. do Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej wpłynął, sporządzony przez fachowego pełnomocnika, wniosek powódki o sporządzenie i doręczenie uzasadniania wskazanego wyroku (k.
– 122). Pismo to dostarczono do Sądu Okręgowego w Katowicach w dniu 22 września 2014r. (k. – 121). Postanowieniem z dnia 3 października 2014r. Sąd pierwszej instancji wniosek ten, jako spóźniony, odrzucił (k. – 124). Pismem z dnia 20 października 2014r. powódka wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia opisanego wyżej wyroku (k. – 133). Na uzasadnienie wskazała, że wniosek ten został nadany do niewłaściwego sądu wskutek pomyłki, zatrudnionej w kancelarii pełnomocnika sekretarki.
Owe uchybienie spowodowane było tym, iż sprawa ta na pewnym etapie toczyła się przed Sądem Okręgowym w Bielsku-Białej (k. – 133). Wniosek został uwzględniony na mocy postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 6 listopada 2014 r. (k. – 137). Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono powódce w dniu 21 listopada 2014r. (k. – 144) Apelację, sporządzoną przez pełnomocnika powódki (k. – 145), nadano w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 24 listopada 2014 r. (k. – 148).
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu. W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że Sąd drugiej instancji władny jest – w razie przywrócenia przez sąd pierwszej instancji terminu do podjęcia czynności procesowej, w tym m.in. złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu tego wyroku z uzasadnieniem – zbadać zasadność tego przywrócenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego podważenie przez sąd drugiej instancji prawidłowości postanowienia sądu pierwszej instancji o przywróceniu terminu do wniesienia środka odwoławczego w drodze, podejmowanej w ramach art. 373 k.p.c., kontroli zachowania ustawowych wymagań, co do tego środka powinno sprowadzać się do sytuacji, gdy w okolicznościach sprawy zachodzi pewna ku temu podstawa (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1999r., III CKN 695/99, OSNC z 2000r., Nr 3, poz. 51), która w ocenie Sądu Apelacyjnego w rozpoznawanej sprawie występuje.
Przepis art. 168 § 1 k.p.c., który stanowił podstawę przywrócenia powódce terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, albowiem zasadą jest, że czynności procesowe powinny być dokonywane w terminie. Podzielić należy wyrażony w judykaturze pogląd, iż winą strony (jej przedstawiciela lub pełnomocnika procesowego), o której mowa w tym przepisie jest nieprzykładanie staranności i troskliwości w tym wysokim stopniu, jakiego wymaga z natury rzeczy prowadzenie procesu.
Przy rozpoznawaniu wniosku należy rozważyć wszystkie okoliczności danego przypadku uchybienia terminu oraz mieć na uwadze, że w stosunku do adwokata wymagania staranności i ostrożności muszą być większe, niż w stosunku do osoby nieznającej prawa i nietrudniącej się zawodowo prowadzeniem procesów sądowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 r., II UZ 14/12, Legalis). Niezachowanie terminu przez pełnomocnika procesowego musi być traktowane jako zaniechanie samej strony, która nie może twierdzić, że za działanie tych osób nie ponosi odpowiedzialności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2009 r., II UZ 35/09, LEX nr 564801).
W ocenie Sądu Apelacyjnego powódce w sposób nieuzasadniony przywrócono termin do dokonania opisanej wyżej czynności procesowej. Skoro bowiem pełnomocnik powódki w sporządzonym i osobiście podpisanym wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem jako adresata wskazał Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej, przyjąć należało, że wysłanie tego pisma do niewłaściwego sądu miało swą przyczynę w działaniu samego pełnomocnika, nie było zaś związane z omyłką pracownika kancelarii. Nie ulega przy tym wątpliwości, że uchybienie tego rodzaju stanowi naruszenie należytej staranności, wymaganej od adwokata przy prowadzeniu sprawy, i musi być traktowane jako zawinione zachowanie strony.
Zauważyć również przyjdzie, że w sytuacji, w której strona jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, którego obciążają zaniedbania osób, którymi on się posługuje, w tym także personelu kancelarii prawnej (por. postanowienia SN z dnia 12 marca 1999 r., I PKN 76/99, OSNP 2000, Nr 11, poz. 431, z dnia 15 marca 2000 r., II CKN 554/00, niepubl.) Nawet więc gdyby przyjąć, że podane we wniosku okoliczności zostały uprawdopodobnione, nie mogłyby one uzasadniać przywrócenia terminu.
W tych okolicznościach uznać trzeba, że termin do złożenia apelacji upływał dla powódki w dniu 1 października 2014r. (art. 369 § 2 k.p.c.). Apelacja, którą nadano w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 24 listopada 2014 r., została zatem wniesiona po upływie przepisanego terminu. Z tych wszystkich przyczyn apelacja powódki podlega odrzuceniu, o czym z mocy art. 370 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.