Appeal dismissed as moot because the appealed decision became legally effective before the appeal could be finalized.

POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2014 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu – Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Piotr Górecki (spr.) Sędziowie : SA Mariola Głowacka SA Małgorzata Mazurkiewicz - Talaga po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 roku w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko M. K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt XII C 1261/12, postanawia: oddalić zażalenie. SSA M. Głowacka SSA P. Górecki SSA M. Mazurkiewicz - Talaga

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie wywołane zażaleniem pozwanej z dnia 24 września 2014 roku na postanowienie z dnia 18 września 2014 roku o odrzucenie zażalenia na zarządzenie z dnia 18 lutego 2014 roku w przedmiocie zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pozwana zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Skarżąca stwierdziła, że „z uwagi na brak wydania postanowienia o stwierdzeniu prawomocności oraz ze względu na toczące się postanowienia zażaleniowe”, konieczne jest prowadzenie postępowania w przedmiocie zwolnienia pozwanej od kosztów sądowych. W jej ocenie nie sposób mówić o „zbędności” lub „niedopuszczalności” postępowania, a zatem nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 355 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zażalenie okazało się bezzasadne. W rozpatrywanej sprawie wyrok zapadł w dniu 12 listopada 2012 roku.

Orzeczenie to zaskarżyła apelacją pozwana, przy czym złożyła też wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Wniosek ów został oddalony, podobnie jak zażalenie na postanowienie Sądu I instancji w tym przedmiocie. Apelację odrzucono. Pozwana wniosła ponownie o zwolnienie od kosztów sądowych – opłaty od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Wniosek ten został odrzucony, co skutkowało kolejnymi zażaleniami pozwanej połączonymi z wnioskami o zwolnienie od kosztów sądowych, niejednokrotnie obarczonymi brakami formalnymi.

Pomimo prawomocnego oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, wyżej wymieniona złożyła taki wniosek ponownie, przedkładając kserokopię oświadczenia złożonego uprzednio. Powyższe skutkowało niemożnością ukończenia postępowania w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych wniesionej przez pozwaną apelacji. W piśmie z dnia 11 lutego 2013 roku pozwana złożyła ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych połączony z wnioskiem o zwolnienie jej od opłaty sądowej od zażalenia. Poza koniecznością uiszczenia tej opłaty nie wskazała innych kosztów, które musiała ponieść w związku z postępowaniem.

Wniosek ów został zwrócony zarządzeniem z dnia 18 lutego 2014 roku. Sąd I instancji postanowieniem z dnia 18 września 2014 roku odrzucił zażalenie na powyższe zarządzenie. Rozstrzygnięcie to zaskarżyła pozwana zażaleniem z dnia 24 września 2014 roku. W międzyczasie, postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 roku Sąd Okręgowy zwolnił pozwaną od kosztów sądowych w zakresie opłaty od zażalenia, a postanowieniem z dnia 10 września 2014 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia w przedmiocie zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Powyższe skutkowało między innymi uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 20 czerwca 2013 roku o odrzuceniu apelacji, a w konsekwencji uprawomocnieniem się wyroku. Z tej przyczyny Sąd Okręgowy umorzył postępowanie wywołane zażaleniem z dnia 24 września 2014 roku. Powołał się na treść art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c. W myśl przywołanego na wstępie przepisu, stosowanego odpowiednio w postepowaniu zażaleniowym, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania między innymi, jeżeli wydanie wyroku (postanowienia) stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia właśnie ze zbędnością wydania postanowienia. Otóż podkreślić trzeba, że postępowanie pozwanej zmierzało do uniknięcia poniesienia kosztów złożonej apelacji oraz kolejnych zażaleń wnoszonych w postępowaniu w przedmiocie uzupełnienia jej braków formalnych. Wobec faktu, że postanowienie o odrzuceniu apelacji uprawomocniło się z dniem 10 września 2014 roku, a pozwana nie wskazała innych kosztów, które musiałaby ponieść dla celowej obrony swych praw, słusznie przyjął Sąd I instancji, że postępowanie w przedmiocie zwolnienia jej od kosztów sądowych stało się zbędne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu. SSA M. Głowacka SSA P. Górecki SSA M. Mazurkiewicz - Talaga