Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove defendant's prior debt to the original creditor under assignment contract.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sought payment for telecommunication services based on an assignment of debt, but the court dismissed the claim. The defendant did not appear, and the plaintiff failed to prove the defendant had a direct contractual relationship with the original creditor. Consequently, the court could not verify the validity of the debt transfer.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 339 § 1 kc; A plaintiff must prove the existence of the defendant's obligation to the original creditor when claiming payment from an assignee, and a debt schedule alone is insufficient without evidence of the underlying contract.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1694/13 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 19 marca 2014r Sąd Rejonowy w Oleśnicy I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Adrian Paluch Protokolant Agnieszka Mazur po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014r w Oleśnicy na rozprawie sprawy z powództwa (...)z/s w L. przeciwko C. S. o zapłatę powództwo oddala. Z/ - odpis dor. pow z poucz o apel. i pozw. z poucz o sprzeciwie. - kal 14 dni 19.03.2014r Sygn. akt I C 1694/13
UZASADNIENIE
Strona powodowa domagała się zasądzenia na jej rzecz kwoty 501,82 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot i dat wskazanych w pozwie. W uzasadnieniu pozwu podała, że na podstawie umowy cesji przejęła od firmy (...) S.A. prawa do wierzytelności z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych. Wskazała, że dochodzona pozwem kwota stanowi wynagrodzenie za wykonane usługi telekomunikacyjne w kwocie 501,82 zł zgodnie z załączonym częściowym wykazem wierzytelności. Sąd Rejonowy w Lublinie odmówił wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę tut.
Sądowi celem merytorycznego rozpoznania. Pozwany nie wdał się w spór co do istoty sprawy i nie stawił się na terminie wyznaczonej rozprawy. W tej sytuacji rozważenia wymagała kwestia, wydania wyroku zaocznego – zgodnie z dyspozycją art. 339 §1 kc. Zgodnie bowiem z §2 powołanego przepisu w takiej sytuacji przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, przedstawiona w cytowanym powyżej przepisie wątpliwość zaistniała, albowiem Sąd powziął wątpliwość co do prawdziwości przytoczonych w pozwie twierdzeń.
Z tych względów przeprowadzono postępowanie dowodowe i w jego wyniku Sąd ustalił: W dniu 27.02.2006 r. w W.pomiędzy (...) S.A.z siedzibą w W., a (...)z siedzibą w W.została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności. Następnie w dniu 30.12.2006 r. została zawarta kolejna umowa sprzedaży wierzytelności tym razem pomiędzy (...)z siedzibą w W. (...)z siedzibą w L. Przedmiotem tych umów było przeniesienie przez zbywcę na rzecz nabywcy bezspornych i wymagalnych wierzytelności. W stosunku do pozwanego został wydany częściowy wykaz wierzytelności opiewający na kwotę 334,85 złotych odnoszący się do faktury z dnia 11.06.2004 r.
Dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 27.02.2006r., umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 30.12.2006 r. częściowy wykaz wierzytelności. (...)z siedzibą w L. zawiadomiła pozwanego o dokonanej cesji wierzytelności na rzecz w/w podmiotu w wysokości 334,85 złotych. Dowód: zawiadomienie z dnia 30.10.2013 r. Sąd zważył: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podnieść, iż strona powodowa w żaden sposób nie udowodniła, iż pozwaną łączyła umowa z poprzednikiem prawnym zbywcy wierzytelności spółką (...).
Do pozwu nie zostały bowiem dołączone dokumenty potwierdzające istnienie zobowiązania pozwanego w stosunku do tegoż podmiotu, które świadczyłyby o istnieniu zobowiązania opisanego w pozwie. Strona powodowa powinna okoliczność tę udowodnić zgodnie z treścią art.6 k.c. Powódka nie dołączyła jednak do pozwu ani faktury, na którą się powołała, ani umowy z której wynikałoby wprost, że pozwany był stroną jakiegokolwiek stosunku prawnego z (...) S.A. Sąd nie miał zatem możliwości dokonania weryfikacji zasadności dochodzonej pozwem należności.
W tych okolicznościach uznać należało, iż dowodem istnienia zobowiązania pozwanego względem nabywcy nie może być częściowy wykaz wierzytelności. Podana w nim dokumentacja w postaci faktury winna być przedmiotem oceny przez Sąd, zaś brak jakichkolwiek szczegółów uniemożliwiał Sądowi zbadanie czy dłużnik rzeczywiście był stroną umowy z (...) S.A. Załączony do pozwu częściowy wykaz wierzytelności w żaden sposób nie potwierdza istnienia zobowiązania pozwanego wobec pierwotnego zbywcy, a tym samym nie sposób przyjąć, iż ta właśnie pozwany zobowiązany jest do uregulowania żądanej należności na rzecz kolejnego podmiotu - nabywcy wierzytelności objętej pozwem.
Zgodnie z art. 6 k.c. to na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania wszystkich elementów niezbędnych do poczynienia ustaleń pozwalających na uwzględnienie pozwu. Dołączone do pozwu dokumenty potwierdzały jedynie sam fakt zawarcia umowy cesji pomiędzy stroną powodową, a osobą trzecią, przy czym brak jest odniesienia do pierwotnej umowy łączącej pozwanego z jego wierzycielem. Wobec powyższego Sąd mając na uwadze niewykazanie istnienia zobowiązania pozwanego względem strony powodowej oddalił powództwo w całości.