Court dismisses appeal and transfers co-ownership management dispute to the court handling the co-ownership termination case.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court vacated the first-instance judgment dismissing the plaintiff's claim for co-ownership management costs and transferred the case to the court handling the co-ownership termination proceedings. The plaintiff argued that the lower court failed to properly assess the claim's validity, while the defendants contended the plaintiff lacked standing. The court ruled that because both parties are co-owners, the dispute regarding management costs must be resolved together with the co-ownership termination case to ensure procedural unity and consistent rulings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 618 par. 1, 2 k.p.c.; Art. 200 par. 1, 13 par. 2 k.p.c.; Where co-owners claim rights regarding the management of common property, the court must transfer the case to the court handling the co-ownership termination proceedings to ensure the resolution of all related claims in a single proceeding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I Ca 114/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący - SSO Jerzy Dymke - spr. Sędziowie: SO Tomasz Sagała, SO Grzegorz Zabielski Protokolant: sekr. sąd. Marta Mrozek po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014r. w Ostrołęce na rozprawie sprawy z powództwa I. T. przeciwko I. M. i S. M. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 12 grudnia 2013r., sygn. akt IC 716/13 orzeka: uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Północ w postępowaniu o zniesienie współwłasności, sygn. akt I Ns 260/12, pozostawiając temuż Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. sygn. I Ca 114/14
UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 8 maja 2013 r. do Sądu Rejonowego w Przasnyszu powódka I. T., oświadczając, że działa w imieniu własnym i innych współwłaścicieli nieruchomości położonej w W. przy ul (...), wniosła o zasądzenie solidarnie od pozwanych: I. M. i S. M. kwoty 7.637,64 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 1 lipca 2010 r. i kwoty 2.214,23 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu, w obu przypadkach do dnia zapłaty, a ponadto kosztów procesu wg norm przepisanych. Z uzasadnienia pozwu wynikało, że dochodzone należności są związane z kosztami zarządu w/w nieruchomością w latach 2009-2010 r. i stanowią udział w nich pozwanych jako współwłaścicieli w określonej części ułamkowej.
Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie kosztów procesu, zgłaszając różne zarzuty na czele z brakiem po stronie powódki legitymacji czynnej. Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. I C 716/13, oddalił powództwo ( pkt I ) i zasądził od powódki na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 1217 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego ( pkt II ). Z pisemnego uzasadnienia wyroku wynikało, że opierał się na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych. Strony wraz z innymi osobami są współwłaścicielami w bliżej określonych częściach ułamkowych nieruchomości położonej w W. przy ul. (...) w zakresie prawa wieczystego użytkowania działki oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) oraz prawa własności posadowionych na niej dwu budynków mieszkalnych, w których znajduje się ogółem 50 lokali mieszkalnych; w budynku przy ul. (...) powódka zajmuje lokal nr (...), a pozwane małżeństwo - nr periodycznie w latach 2009-2010, które powinny zostać w pozwie „wyeksponowane i wyjaśnione”, a nie tylko wynikać z załączonych dokumentów, czemu powódka jednakże nie sprostała, chociaż była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika.
Pasywna postawa strony, na której spoczywa obowiązek twierdzenia i dowodzenia może doprowadzić w końcowym rozrachunku do przegrania procesu, i tak się stało z powództwem powódki, które Sąd Rejonowy oddalił z powołaniem się na art. 6 k.c. i art. 207 k.c. Wyrok został w całości zaskarżony apelacją przez powódkę, która zarzuciła naruszenia prawa procesowego: - art. 233 k.p.c. przez błędne uznanie, że powódka nie sprecyzowała żądania pozwu, podczas gdy zarówno z treści pozwu i jego załączników, jak i z oświadczenia jej pełnomocnika na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2013 r. wynikało, że zgłoszone roszczenie dotyczy rozliczenia wydatków poniesionych na utrzymanie nieruchomości wspólnej w okresie od 1 marca 2009 r. do końca czerwca 2010 r., w tym wynagrodzenia zarządcy oraz kosztów mediów i usług, - art. 187 k.p.c. przez niewezwanie powoda do usunięcia braków formalnych pozwu w przypadku uznania przez Sąd, że takowe występują oraz przez „nierozstrzygnięcie w ramach podstawy faktycznej powództwa i nienadanie objawionej w treści pozwu i na rozprawie woli powoda poprawnej jurydycznie formy”.
W konkluzji apelacja wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa i zasądzenie kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy w Ostrołęce zważył, co następuje. Jak można wnioskować z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, Sąd I instancji uznał, że powództwo było co do zasady usprawiedliwione, ale nie zajął się bliżej ocenąjego wysokości uważając, iż nie pozwalają na to braki zaistniałe przy określeniu składników i podstawy faktycznej dochodzonej zapłaty.
Odnosząc się - w związku z treścią apelacji - do tej ostatniej kwestii, należało zakwestionować stanowisko zajęte przez Sąd I instancji W związku z powyższym niniejsza sprawa, w jej zaistniałym stanie, podlegała na podstawie art. 618 par. 1 k.p.c. przekazaniu z urzędu do rozpoznania sądowi prowadzącemu postępowanie o zniesienie współwłasności ( por. uchwała SN z 21.07.1970 r., II CZP 39/70 - (...) 1971/2/25), ponieważ należała do kategorii spraw o wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy, które zgodnie z art. 618 par. 2 k.p.c. od chwili wszczęcia postępowania o zniesienie współwłasności nie mogą być rozpatrywane w odrębnym procesie.
Po obu stronach występują bowiem współwłaściciele rzeczy ( v. odpis z księgi wieczystej, k. 219 i nstp. ), posiadający lokale mieszkalne w tym samym budynku przy ul. (...), zaś treścią roszczenia powódki, działającej jako zarządzająca współwłaścicielka, jest rozliczenie z pozwanymi, jako współwłaścicielami, kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej, oparte na podstawie materialnej z art. 207 in fine oraz art. 205 k.c. Czy i ewent. w jakim zakresie jest to roszczenie uzasadnione to zupełnie inna kwestia, która nie ma wpływu na właściwość procesową sądu.
W efekcie sprawa zostanie rozpoznana kompleksowo wespół z innymi takimi samymi roszczeniami powódki wobec pozwanych, tyle że dotyczącymi okresów późniejszych, które zostały prawomocnie przekazane do sądu działowego ( v. oświadczenia stron na rozprawie apelacyjnej ), co zapewni również szczególnie pożądaną w tym przypadku - z uwagi na historię wcześniejszych podobnych procesów - jednolitość orzecznictwa. Ze wszystkich wyłuszczonych względów Sąd Okręgowy na skutek apelacji uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do dalszego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy P. łącznie ze sprawą o zniesienie współwłasności sygn.
I Ns 260/12. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 386 par. 4 i art. 108 par. 2 oraz art. 618 par. 2 w zw. z art. 200 par. 1 w zw. z art. 13 par. 2 k.p.c.