Court dismissed claim for debt payment due to successful statute of limitations defense by defendant.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sought a payment order for 600 PLN based on a transferred debt from a television service contract, while the defendant raised the statute of limitations defense. The court found that the debt was related to commercial activity and thus subject to a three-year limitation period under Article 118 of the Civil Code. Consequently, the court dismissed the claim because the defendant successfully invoked the expiration of this period, preventing the debt from being enforced.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117, 118 k.c.; A claim related to commercial activity is subject to a three-year statute of limitations, and a successful defense of this limitation results in the dismissal of the lawsuit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1589/13 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 11 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący SSR Ewa Przychodzka Protokolant Beata Wolny po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. w Oleśnicy sprawy z powództwa (...)z siedzibą w L. przeciwko B. W. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 197,00zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Z. / 1. odnotować;
2. kal. 21 dni. 11 marca 2014 r. I C 1589/13
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...)z/s w L.wniosła o wydanie nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanemu B. W.i zasądzenie od pozwanego kwoty 600,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 11.06.2004 r., do dnia zapłaty. W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa stwierdziła, że na podstawie cesji wierzytelności z dnia 28.09.2012 r. przejęła od firmy (...) + (...) S.A. prawo do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług z tytułu wystawionych not obciążeniowych dotyczących niezwróconego przez abonenta sprzętu będącego własnością cedenta.
Pozwany nie uregulowała swojego zadłużenia wynikającego z not obciążeniowych. W pozwie wskazano wartość przedmiotu sporu zgodnie z częściowym wykazem wierzytelności do umowy cesji z dnia 28.09.2012 r. W dniu 11.09.2013 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie w elektronicznym postępowaniu upominawczym wydał postanowienie, którym przekazał sprawę do Rozpoznania tutejszemu Sądowi z uwagi na brak podstaw do wydania nakazu zapłaty. Pozwany B. W. w odpowiedzi na pozew podniósł zarzut przedawnienia roszczeń wynikających z przedłożonych przez stronę powodowa not obciążeniowych i wniósł o oddalenie powództwa w całości.
W toku postępowania dowodowego u s t a l o n o n a s t ę p u j ą c y s t a n f a k t y c z n y: W dniu 25.09.2012 r. zawarta została pomiędzy (...)z/s w L.a (...)S.A. z/s w W.umowa o przelew wierzytelności, obejmująca notę obciążeniową z dnia 11.05.2004 r. opiewająca na kwotę 600,00 zł tytułem odszkodowania za sprzęt: terminal cyfrowy. Przygotowała też zawiadomienie kierowane do pozwanego o w/w cesji wierzytelności. /dowód: duplikat umowy cesji wierzytelności z dnia 28.09.2012 r. – k. 16 v., zawiadomienie o cesji wierzytel-ności – k. 14 v. ; częściowy wykaz wierzytelności do umowy o przelewie wierzytelności z dnia 28.09.2012 r.
– k. 15; Sąd zważył: Pozwany kwestionował prawidłowości dokonania przelewu wierzytelności z dnia 28.09.2012 r. ze względu na to, iż nazwa firmy wskazanej w częściowym wykazie wierzytelności nie jest tożsama z nazwą firmy figurującą pod podanym przez powoda numerem KRS. Pozwany przyznał jednak, iż łączyła go z pierwotnym wierzycielem Canal + Cyfrowy umowa i faktu tego nie kwestionuje. Skutecznie natomiast podniósł zarzut przedawnienia. Pierwszorzędną kwestią do rozstrzygnięcia o żądaniu pozwu było ustalenie, czy roszczenie strony powodowej o zapłatę należności z tytułu umowy abonamentowej uległo przedawnieniu.
W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd w swoim rozstrzygnięciu wziął pod uwagę dowody przedstawione przez stronę powodową i dał im wiarę. Drugą istotną kwestia, która wymagała ustalenia w niniejszej sprawie było ustalenie terminu przedawnienia, jaki będzie miał zastosowanie w niniejszej sprawie. Jak wynika z charakteru stosunku prawnego łączącego pierwotnego wierzyciela z pozwanym, zawarta przez nich umowa o świadczenie usługi telewizyjnej miała charakter roszczenia związanego z prowadzeniem przez operatora telewizyjnego działalności gospodarczej.
W związku z powyższym w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 118 kc. Przepis ten stanowi, iż termin przedawnienia roszczeń wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń okresowych oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, roszczenia następcy prawnego wierzyciela przedawniły się w czerwcu 2007 r. a pozew w sprawie wydania przeciwko pozwanemu nakazu zapłaty został złożony do Sądu po upływie tego terminu. Istota przedawnienia polega na tym, że po upływie określonego w ustawie terminu, ten przeciwko któremu kieruje się roszczenie (dłużnik), może uchylić się od jego zaspokojenia (art. 117 kc).
W aspekcie procesowym oznacza to, że w razie skutecznego skorzystania przez dłużnika (pozwanego) z zarzutu przedawnienia i uchylenia się od zaspokojenia roszczenia, nie może ono być skutecznie dochodzone w postępowaniu sądowym, co obliguje sąd do oddalenia powództwa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach ma swoje uzasadnienie w treści art. 98 k.p.c.