Legislator Case Law & Legislation
I C 1428/13 AI generated

Court dismisses debt claim due to statute of limitations expiration under commercial debt rules.

Case Number I C 1428/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment of a commercial debt against the defendant. The defendant successfully argued that the debt was time-barred, while the plaintiff contended the debt remained valid. The court ruled that the ten-year limitation period did not apply, instead enforcing the three-year rule for commercial debts, which had expired before the lawsuit was filed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 kc; Art. 118 kc: The statute of limitations for commercial debts is three years, not ten, and its expiration bars the creditor from successfully pursuing the claim in court.

Keywords

AI generated
statute of limitations commercial debt assignment of claim limitation period dismissal of claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 117 kc
Istota przedawnienia polega na tym, że po upływie określonego w ustawie terminu, ten przeciwko któremu kieruje się roszczenie (dłużnik), może uchylić się od jego zaspokojenia (art. 117 kc).
Art. 118 kc
W związku z powyższym w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 118 kc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1428/13 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 6 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący SSR Ewa Przychodzka Protokolant Beata Wolny po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. w Oleśnicy sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W. przeciwko S. K. o zapłatę powództwo oddala. Z. / 1. odnotować;

2. kal. 21 dni. 6 marca 2014 r. I C 1428/13

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...)z/s w W.wniosła o wydanie na jej rzecz nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym i zasądzenie od pozwanego S. K.kwoty 5.830,01 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona powodowa podała, że pozwanego łączyła z pierwotnym wierzycielem, tj. (...) S.A. z/s w W., umowa kredytu na zakup dóbr konsumpcyjnych w sklepie (...) we W.. Z tytułu w/w umowy, pozwany powinien uiścić na rzecz pierwotnego wierzyciela kwotę stanowiącą niespłacony kapitał kredytu wraz z odsetkami, czego jednak nie uczynił, a co potwierdzają dodatkowo załączone do sprawy dokumenty.

Strona powodowa nabyła na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 09.06.2011 r. wierzytelność przysługującą pierwotnemu wierzycielowi względem pozwanego i wezwała go do dobrowolnej zapłaty spornej kwoty, która do chwili obecnej nie została przez niego uregulowana. Nakazem zapłaty z dnia 17.10.2012 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w elektronicznym postępowaniu upominawczym uwzględnił żądanie strony powodowej w całości a następnie postanowieniem z dnia 13.12.2012 r. nadał w/w nakazowi zapłaty klauzule wykonalności.

Pozwany S. K. złożył wniosek o przywrócenie mu terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty wraz ze sprzeciwem. Postanowieniem z dnia 16.05.2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości. Pozwany S. K. w odpowiedzi na pozew z dnia 25.02.2014r. zgłosił zarzut przedawnienia. W toku postępowania dowodowego u s t a l o n o n a s t ę p u j ą c y s t a n f a k t y c z n y: Pozwany S. K.zawarł w dniu 23.04.2002 r. umowę wydania karty kredytowej (...) nr (...), z tytułu której wierzytelność nabyła strona powodowa.

Pozwany nie spłacił zaciągniętej pożyczki wynikającej z w/w umowy, która to spłata stała się wymagalna dnia 04.07.2007 r. /dowód: specyfikacja zadłużenia – k. 64; kopia umowy nr (...) – k. 46 – 47; Strona powodowa (...)z/s w W.zawarła z (...) S.A.z/s w W.w dniu 09.06.2011 r. umowę przelewu wierzytelności pieniężnych względem byłych dłużników. /dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 09.06.2011 r. - k. 43-45; Strona powodowa wezwała pozwaną pismem z dnia 04.07.2011 r. do zapłaty kwoty 5109,65 zł „z tytułu zadłużenia wynikającego z umowy zawartej z (...) S.A.” W piśmie tym zawarto informację o umowie cesji wierzytelności z dnia 09.06.2011 r. /dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 04.07.2011 r.

– k. 48; Sąd zważył: Pozwany nie kwestionował prawidłowości dokonanej cesji wierzytelności dokonanej pomiędzy (...) S.A. z/s w W. a stroną powodową w dniu 09.06.2011 r., ani faktu zawarcia w dniu 23.04.2002 r. umowy wydania karty kredytowej AURA nr (...). Podniósł natomiast zarzut przedawnienia. Istota przedawnienia polega na tym, że po upływie określonego w ustawie terminu, ten przeciwko któremu kieruje się roszczenie (dłużnik), może uchylić się od jego zaspokojenia (art. 117 kc). W aspekcie procesowym oznacza to, że w razie skutecznego skorzystania przez dłużnika (pozwanego) z zarzutu przedawnienia i uchylenia się od zaspokojenia roszczenia, nie może ono być skutecznie dochodzone w postępowaniu sądowym, co obliguje sąd do oddalenia powództwa.

W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd w swoim rozstrzygnięciu wziął pod uwagę dowody przedstawione przez stronę powodową i dał im wiarę. Kwestią, która wymagała ustalenia w niniejszej sprawie było ustalenie terminu przedawnienia, jaki będzie miał zastosowanie w niniejszej sprawie. Jak wynika z charakteru stosunku prawnego łączącego pierwotnego wierzyciela z pozwanym, zawarta przez nich umowa o wydanie karty kredytowej miała charakter roszczenia związanego z prowadzeniem przez pierwotnego wierzyciela działalności gospodarczej.

W związku z powyższym w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 118 kc. Przepis ten stanowi, iż termin przedawnienia roszczeń wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń okresowych oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, roszczenia następcy prawnego wierzyciela przedawniły się w lipcu 2010 r. a pozew w sprawie wydania przeciwko pozwanemu nakazu zapłaty został złożony do Sądu po upływie tego terminu. Istota przedawnienia polega na tym, że po upływie określonego w ustawie terminu, ten przeciwko któremu kieruje się roszczenie (dłużnik), może uchylić się od jego zaspokojenia (art. 117 kc).

W aspekcie procesowym oznacza to, że w razie skutecznego skorzystania przez dłużnika (pozwanego) z zarzutu przedawnienia i uchylenia się od zaspokojenia roszczenia, nie może ono być skutecznie dochodzone w postępowaniu sądowym, co obliguje sąd do oddalenia powództwa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.