Plaintiff's claim to reduce perpetual use fee dismissed due to unchallenged expert valuation.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking to lower the annual fee for perpetual use of land. The plaintiff argued the fee was excessively high, but did not challenge the expert valuation report or request a new assessment. Consequently, the court held that the plaintiff failed to meet their burden of proof regarding the valuation's accuracy.
Legislator headnote
AI generatedArt. 77 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami; Art. 6 k.c.; Art. 227 k.p.c.: The party claiming a change in the perpetual use fee must prove the expert valuation is incorrect; failure to challenge the report or provide evidence results in the original valuation standing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 913/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Protokolant: Karolina Kowalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2014 r. w Legionowie z powództwa D. S. przeciwko Gminie J. o ustalenie opłaty za użytkowanie wieczyste orzeka: I. Powództwo oddala, II. Zasądza od D. S. na rzecz Gminy J. koszty procesu – koszty zastępstwa procesowego, szczegółowe ich wyliczenie pozostawiając referendarzowi sądowemu. Sygn. akt I C 913/13
UZASADNIENIE
Sprawa niniejsza była rozpoznawana przez Sąd na skutek sprzeciwu powoda od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 24 maja 2011 roku oddalającego wniosek użytkownika wieczystego. Powód domagał się ustalenia, że wypowiedzenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu działki ewidencyjnej nr (...) położonej w C. przy ul. (...) o powierzchni 0,1719 ha jest niezasadne i wniósł o obniżenie opłaty. Podnosił przy tym, iż kwota, która została ustalona jest zbyt wysoka W odpowiedzi na pozew, pozwana Gmina J. wniosła o oddalenie powództw w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych.
Na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2014 roku powód oświadczył, iż nie kwestionuje operatu szacunkowego znajdującego się w aktach sprawy. Na podstawie zgromadzonego materiału Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód jest użytkownikiem wieczystym działki ewidencyjnej nr (...) położonej w C. przy ul. (...) o powierzchni 0,1719 ha. Właścicielem tej nieruchomości jest pozwany. Od 2003 r. kiedy do powód stał się użytkownikiem wieczystym opłata była na niezmiennym poziomie 608,40 zł rocznie. Pismem z dnia 21 listopada 2008 roku pozwany wypowiedział powodowi dotychczasową stawkę opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste wymienionej działki i zaoferował nową opłatę roczną w wysokości 4 259.17 zł.
W piśmie z dnia 2.01.2009 roku powód wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odwołanie wskazując, iż kwota która została ustalona jest zbyt wysoka, wzrosła 600%. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzeczeniem z dnia 24.05.2011 roku oddaliło złożony wniosek. Wobec tego powód pismem z dnia 1.07.2011 roku wniósł sprzeciw od orzeczenia SKO. Wartość rynkowa nieruchomości gruntowej wynosi 425.917, zł, wartość m 2 gruntu przyjęta za podstawę obliczenia opłaty rocznej za nieruchomość oddaną w użytkowanie wieczyste powoda wynosiła 247,77 zł (k. 11 - 23 operat szacunkowy).
Wszystkie ustalone wyżej okoliczności, były niesporne. Sporną okolicznością była ustalona wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U.2007.173.1218) wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej może być aktualizowana, nie częściej niż raz w roku, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Aktualizacji opłaty dokonuje się na podstawie oszacowania wartości gruntów przez biegłego posiadającego uprawnienia z zakresu szacowania nieruchomości według stanu na dzień oszacowania i przy zastosowaniu dotychczasowej stawki procentowej.
Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Zatem to strona powinna udowodnić, iż wartość rynkowa nieruchomości określona przez biegłego w operacie szacunkowym jest ustalona w sposób nieprawidłowy. Powód nie zakwestionował operatu szacunkowego i nie wnosił także o dokonanie ponownego oszacowania, nie przedstawił żadnego dowodu na okoliczność ustalenia innej wartość rynkowa nieruchomości gruntowej.
Z tego też względu Sąd uznał okoliczność w postaci wyceny i jej rezultatu na etapie postępowania administracyjnego za przyznaną. W tym stanie rzeczy należało uznać, iż brak jest podstaw do ustalenia innej opłaty niż ta, która została ustalona w oparciu o niekwestionowany operat szacunkowy. Mając powyższe na uwadze Sąd, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 kpc.