Legislator Case Law & Legislation
I C 1082/13 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove debt existence and defendant identity mismatch.

Case Number I C 1082/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment based on a debt transfer agreement. The plaintiff failed to prove the existence of the specific debt owed by the defendant or that the defendant was the correct party, as their names did not match the documents. Consequently, the court found the transfer of the claim invalid because the plaintiff could not demonstrate they held the right to assign.

Legislator headnote

AI generated

Art. 509 § 1 k.c.; Art. 510 § 1 k.c.: A creditor cannot transfer a claim they do not possess; the assignee must prove the debt's existence, the assignor's right to it, and the identity of the debtor.

Keywords

AI generated
assignment of claim burden of proof identity of debtor validity of transfer nemo plus iuris

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 k.c.
Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Art. 3 § 1 k.p.c.
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art.
Art. 227 k.p.c.
3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art.
Art. 509 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Art. 510 § 1 k.c.
i art. 510 § 1 k.c. dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy.
art. 6 k.c
art. 3 § 1 k.p.c
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art.
art. 227 k.p.c
3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art.
art. 509 k.c
Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w art. 509 k.c.
art. 510 § 1 k.c
Zgodnie z art. 510 § 1 k.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1082/13 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Protokolant: Sebastian Śliwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2014 r. w Legionowie z powództwa (...) S.a.r.l. przeciwko M. Ł. roszczenia z umowy sprzedaży powództwo oddala Sygn. akt: I C 1082/13

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 18.09.2013 r. powód (...) S.a.r.l. z siedzibą w L. wystąpił przeciwko M. Ł. o zapłatę kwoty 819,88 złotych z odsetkami ustawowymi oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie. W dniu 21 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2013 r., wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu, Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Legionowie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 07 grudnia 2012 r. doszło do zawarcia pomiędzy (...). Sp. z o.o. a (...) S.A., zwanym dalej (...), umowy sprzedaży wierzytelności na podstawie której Sprzedający przeniósł na rzecz (...). Sp. z o.o. wierzytelności wymienione w załączniku nr 1 do umowy za cenę i na warunkach określonych w niniejszej umowie, a Kupujący oświadcza, że Wierzytelności te nabywa za Cenę i na warunkach określonych w Umowie. Do pozwu załączono dokumenty dokumentujące wierzytelność Sprzedającego wobec M.

Ł.. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty przedstawione przez powoda. Sąd, zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w art. 509 k.c. i art. 510 § 1 k.c. dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy.

Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę (...). Powód wskazał, iż na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności nabył od Sprzedającego prawa do wierzytelności wobec zdefiniowanych w umowie dłużników. Z załączonych przez powoda umów nie wynika jednak jakie wierzytelności, w jakiej wysokości i w stosunku do kogo zostały na ich podstawie zbyte.

Na podstawie załączonych przez powoda dokumentów nie można stwierdzić, iż Sprzedający zawarł z pozwanym jakąkolwiek umowę. Ponadto, podkreślenia wymaga, iż brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, aby pośród zbytych wierzytelności znajdowała się również wierzytelność przysługująca Sprzedającemu w stosunku do strony pozwanej. Równocześnie należy zauważyć, iż powód nie przedstawił żadnego dowodu wskazującego z jakiego konkretnie tytułu dochodzona jest przez niego kwota objęta pozwem. Zważyć należy także, iż Powód nie wykazał, iżby w rzeczywistości nabył wierzytelność od (...).

Sp. z o.o. Na powyższe przedstawił wyłącznie twierdzenie z dokumentu prywatnego zatytułowanego (...) (k. 70 i 70 verte), nie przedstawiając żadnej umowy, ani dowodu innej czynności prawnej, z której wynikałoby przeniesienia na rzecz powoda wierzytelności, o której mowa w pozwie. Nadto, bardzo istotnym w sprawie niniejszej jest oznaczenie strony pozwanej. W pozwie, oraz w pismach procesowych, powód oznaczył stronę pozwaną jako (...), podczas gdy dokumentacja dołączona do pozwu opiewa na M. Ł.. Także pozwana, która stawiła się na rozprawę oświadczyła, iż nazywa się Ł., a nie Ł., okazując dowód osobisty (k.89).

Tym samym więc, złe oznaczenie strony pozwanej powoduje, iż pozwana wskazana w pozwie i pismach procesowych powoda nie jest tożsama z osobą, na którą wystawiane były faktury załączone do pozwu. Przyjąć zatem należy, iż jest to zupełnie inna osoba. Wobec zaś nie udowodnienia, iż powód miał wobec pozwanego wierzytelność wynikającą z umowy, nie mogło nastąpić skuteczne zbycie tej wierzytelności. Zgodnie bowiem z art. 510 § 1 k.c. przesłanką skutecznego przeniesienia wierzytelności na nabywcę jest istnienie tej wierzytelności i przysługiwanie tej wierzytelności zbywcy (nemo plus iuris in alium transfere potest quam ipse habet).

Z powodu bezskuteczności umowy przelewu zawartej między Sprzedający a pozwanym, nie nastąpił skutek w postaci przeniesienia wierzytelności – art. 510 § 1 k.c. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł, jak w sentencji.