Appeal dismissed; partial execution title removal valid for main debt but not ancillary claims.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's decision to partially revoke the enforceability of a payment order. The plaintiff had paid off the main debt of 20,000 zł after the title became enforceable, arguing this justified removing enforceability for the entire remaining balance. The court held that ancillary claims are legally independent and the partial payment did not extinguish the obligation for the rest of the debt.
Legislator headnote
AI generatedArt. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: Partial performance of the main debt does not justify revoking enforceability for independent ancillary claims.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Ca 1534/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 września 2012 roku Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Wojtysiak Sędziowie: SO Oskar Rudziński (spr.) SR del. Tomasz Pałdyna Protokolant: sekretarz sądowy Małgorzata Roś po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa D. G. przeciwko Bankowi (...) S.A. w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie z dnia 10 lutego 2012 roku, sygn. akt I C 427/11 1. oddala apelację;
2. zasądza od D. G. na rzecz Banku (...) S.A. w W. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej. Sygnatura akt V Ca 1534/12
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2012r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Woli oddalił powództwo D. G. przeciwko Bankowi (...) S.A. w W. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego. Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i rozważań prawnych Sądu Rejonowego: D. G. zawarła w dniu 5 stycznia 2001r. z pozwanym Bankiem (...) S.A. w W. umowę rachunku bankowego E. nr (...). W związku z utrzymaniem przez powódkę na rachunku wysokich debetów i nie wywiązaniem się z umowy, Bank rozwiązał umowę i wezwał powódkę do zapłaty zaległości.
Powódka nie wywiązała się z pokrycia debetu stwierdzonego na koncie. Wobec powyższego na wniosek Banku wszczęto postępowanie karne wobec powódki. W dniu 14 listopada 2005r. w sprawie sygn. III K 1559/03 Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa wydał wyrok mocą którego powódka została uznana za winną popełnienia przestępstwa i została zobowiązana do częściowego naprawienia szkody na rzecz pozwanego przez zapłatę kwoty 20.000 złotych płatnej w terminie dwóch lat od uprawomocnienia się wyroku. Powyższa należność została uiszczona przez powódkę w całości w dniu 5 listopada 2007r. w kwocie 8000 zł i w dniu 30 września 2008r. w kwocie 12.000 zł.
W między czasie w dniu 25 sierpnia 2006r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w sprawie sygn. akt II Nc 4561/06 wydał nakaz zapłaty którym zasądził od D. G. na rzecz Banku (...) S.A. w W. kwotę 55.205,70 zł z ustawowymi odsetkami. Na podstawie powyższego nakazu zapłaty wszczęto i prowadzono wobec powódki postępowanie egzekucyjne sygn. (...). W trakcie trwania tegoż postępowania powódka wystąpiła z pozwem w sprawie I C 127/10 o pozbawienie tytułu egzekucyjnego w postaci nakazu zapłaty sygn, II Nc 4561/06 wykonalności. Sąd Rejonowy dla Warszawy Woli w Warszawie w sprawie sygn.
I C 127/10 pozbawił wspomniany nakaz zapłaty wykonalności do kwoty 20.000 zł z odsetkami w wysokości 1,5 krotności odsetek ustawowych od dnia 5 listopada 2007r. do dnia zapłaty od kwoty 8.000 zł, i od dnia 30 września 2008r. do dnia zapłaty od kwoty 12.000 zł. W dniu 28 grudnia 2010r. D. G. wystąpiła z pozwem przeciwko Bankowi (...) S.A. w W. w którym wniosła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa z dnia 25 sierpnia 2006r. sygn. akt II Nc 4561/06 w części tj. ponad kwotę 20.000 wraz z odsetkami.
Opierając się na art. 840 § 1 pkt 2 kpc Sąd wskazał, że dłużnik może bez ograniczeń powoływać się na zdarzenia mające miejsce po powstaniu tytułu egzekucyjnego, nawet w odniesieniu do orzeczeń korzystających z powagi rzeczy osądzonej. W niniejszej sprawie od powódki zasądzono nakazem zapłaty sygn. II Nc 4561/06 z dnia 25 sierpnia 2006r. na rzecz pozwanego kwotę 55.205,70 zł. W dniu 14 listopada 2005r. powódka została skazana w sprawie III K 1559/03 przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa. Wyrokiem tym zobowiązano powódkę do częściowego naprawienia szkody w kwocie 20.000 zł w okresie dwóch lat od uprawomocnienia się wyroku.
Powódka wykonała wskazany obowiązek uiszczając na rzecz pozwanego w dniu 5 listopada 2007r. kwotę 8000 zł i w dniu 30 września 2008r. kwotę 12.000 zł. To zachowanie wynikające z orzeczenia sygn. III K 1559/03 wydanego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa było podstawą do wytoczenia powództwa w sprawie I C 127/10 w którym to postępowaniu Sąd Rejonowy dla Warszawy Woli orzekł o pozbawieniu nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa z dnia 25 sierpnia 2006r. sygn. akt II Nc 4561/06 wykonalności do kwoty 20.000 zł wraz z naliczonymi od tej kwoty odsetkami.
W ocenie Sądu Rejonowego domaganie się pozbawienia wykonalności wspomnianego nakazu zapłaty ponad tą kwotę wskazując za podstawę wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa sygn. III K 1559/03 nie jest uprawnione, gdyż w sprawie III K 1159/03 Sąd orzekł o obowiązku spełnienia świadczenia do kwoty 20.000 zł zaznaczając, iż jest to spełnienie świadczenia w części nie w całości. Sąd Rejonowy podniósł, że jeżeli określenie wysokości szkody zawarte w wyroku sądu karnego ma charakter ocenny i stanowi ustalenie posiłkowe to nie wiąże ono sądu cywilnego.
Takie stanowisko było podstawa do uwzględnienia powództwa powódki w sprawie I C 127/10. W ocenie Sądu Rejonowego brak jest innych okoliczności wskazanych w art. 840 § 1 pkt 2 kpc a więc zdarzeń które nastąpiły po powstaniu tytułu egzekucyjnego przemawiających za przyjęciem zasadności stanowiska powódki wyrażonego w pozwie. Powódka dokonała spłaty należności do kwoty 20.000 zł, zaś w pozostałej części prawomocne orzeczenie Sądu stwierdza istnienie obowiązku zapłaty na rzecz pozwanego określonej kwoty. Powyższy wyrok zaskarżyła apelacją w całości powódka zarzucając naruszenie art. 840 § 1 pkt 2 kpc, polegające na niezasadnym odmówieniu udzielenia powódce ochrony prawnej w niniejszym postępowaniu, podczas gdy prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie powyższego przepisu skutkować winno uwzględnieniem powództwa w całości.
Wskazując na powyższe apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie niniejszej sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Rozważania Sądu Rejonowego są prawidłowe, należycie osadzone w materiale dowodowym sprawy i przepisach prawa. Sąd odwoławczy w pełni akceptuje ustalenia faktyczne i przedstawione przez Sąd I instancji poglądy oraz ich prawne uzasadnienie. Rozważania Sądu Rejonowego Sąd Okręgowy przyjmuje w całości za swoje – nie ma, więc tu potrzeby ponownego powielania ich treści zacytowanej w tzw. części historycznej. W szczególności Sąd Rejonowy, dokładnie tak jak twierdzi apelująca, prawidłowo ustalił, że zdarzenia w postaci zapłaty przez nią kwot 8.000 zł w dniu 5 listopada 2007 r. i 12.000 zł w dniu 30 września 2008 r. miały miejsce po wydaniu tytułu wykonawczego i stanowiły w postępowaniu o sygn. akt I C 127/10 podstawę częściowego pozbawienia wykonalności nakazu zapłaty z dnia 25 sierpnia 2006 r. o sygn.
II Nc 4561/06. W tym zakresie trudno nawet ustalić, co apelująca w rzeczywistości kwestionuje. Nie ma racji również powódka, że spełnienie przez nią świadczenia w wysokości 20.000 zł, jako należności głównej, powoduje konieczność pozbawienia klauzuli wykonalności nakazu zapłaty również wobec należności ubocznych. Takie stanowisko nie znajduje oparcia w przepisach prawa, gdyż należności uboczne mają charakter samodzielny wobec należności głównej. Na marginesie należy stwierdzić ponadto, że pobieżna analiza akt sprawy I Nc 4561/06 pozwala ustalić, iż powódka nie spłaciła w rzeczywistości całej należności głównej.
Z tych względów i na podstawie art. 385 kpc, Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki jako bezzasadną.