Legislator Case Law & Legislation
I C 1599/13 AI generated

Court allows debt recovery claim against defendant who admitted liability but was bound by admission.

Case Number I C 1599/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the plaintiff's request to invalidate the enforceability of a district court order and awarded costs against the defendant. The defendant admitted the claim but argued that the underlying enforcement order was invalid due to statute of limitations and procedural errors. The court ruled that the defendant's admission legally bound them to the claim, and their early initiation of enforcement proceedings, combined with their youth and inexperience, justified waiving the usual cost burden.

Legislator headnote

AI generated

Art. 213 § 2 k.p.c.; Art. 101 k.p.c.: A party's admission of a claim binds the court to the claim unless it contradicts law or social norms, and costs may be waived if the opposing party's conduct was objectively unjustified due to inexperience or procedural timing.

Keywords

AI generated
admission of claim enforceability invalidation costs of proceedings statute of limitations procedural fairness

Cited Legislation

AI generated
Art. 213 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
W konsekwencji pozew podlegał uwzględnieniu o czym orzeczono w pkt I sentencji na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. i art.
Art. 117 § 2 w zw. z art. 125 § 1 k.c.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji na zasadzie art. 102 k.p.c. uznając, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za odstąpieniem od obciążania przegrywającej pozwanej obowiązkiem zwrotu kosztów powodowi.
Art. 101 k.p.c.
Zachodzi zatem w niniejszej sprawie negatywna przesłanka przewidziana w art. 101 k.p.c.
art. 213 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c.
art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c
W konsekwencji pozew podlegał uwzględnieniu o czym orzeczono w pkt I sentencji na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 102 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji na zasadzie art. 102 k.p.c.
art. 101 k.p.c
Nie było natomiast podstaw do obciążenia powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu pozwanej na zasadzie art. 101 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1599/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSR del. Wojciech Żukowski Protokolant: starszy protokolant Marzena Stępkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2014 r. w K. sprawy z powództwa J. H. przeciwko P. H. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności I pozbawia wykonalności tytuł wykonawczy – postanowienie Sądu Rejonowego w G. W. z dnia 15 maja 2002r. sygn. akt IIIRc 605/02, II nie obciąża pozwanej P. H. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu powodowi J. H..

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 12 września 2013 r. powód J. H. wniósł przeciwko pozwanej P. H. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego – postanowienia Sądu Rejonowego w G. W. z dnia 15 maja 2002 r. w sprawie III RC 605/02 o zabezpieczeniu roszczenia na czas trwania postępowania oraz o obciążenie pozwanej obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu żądania pozwu powód podał, że postępowanie, w którym wydano postanowienie o zabezpieczeniu zakończyło się wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2003 r. który stał się prawomocny i wymagalny dnia 21 maja 2003 r. a zatem orzeczenie to nie mogło stanowić podstawy egzekucji za okres późniejszy. Nadto roszczenie stwierdzone tym orzeczeniem uległo już przedawnieniu. W złożonej w dniu 4 listopada 2013 r. odpowiedzi na pozew pozwana oświadczyła, że uznaje powództwo co do żądania pozbawienia wykonalności i wniosła o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania.

Sąd zważył co następuje:

Pozwana uznała pozew. Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W realiach niniejszej sprawy nie ujawniły się żadne okoliczności, które mogłyby stanowić negatywną przesłankę związania uznaniem powództwa w rozumieniu wyżej cytowanego przepisu. W konsekwencji pozew podlegał uwzględnieniu o czym orzeczono w pkt I sentencji na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 117 § 2 w zw. z art. .125 § 1 k.c. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji na zasadzie art. 102 k.p.c. uznając, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za odstąpieniem od obciążania przegrywającej pozwanej obowiązkiem zwrotu kosztów powodowi. Za taką oceną przemawia okoliczność, że wezwanie pozwanej do zaspokojenia roszczenia (k.

16) zakreślało pozwanej bardzo krótki termin do cofnięcia wniosku egzekucyjnego, a powód wytoczył powództwo jeszcze przed upływem tego terminu. Nadto podniesienie przez powoda zarzutu przedawnienia roszczenia nastąpiło dopiero w wezwaniu do z dnia 4 września 2013 r. a ponieważ przedawnienie jest uwzględniane tylko na zarzut dłużnika aż do momentu zgłoszenia tego zarzutu pozwana mogła zasadnie wszcząć postępowanie egzekucyjne. Ponadto fakt młodego wieku i niedoświadczenia życiowego pozwanej w powiązaniu z charakterem egzekwowanych roszczeń (roszczenia alimentacyjne) stanowi okoliczność silnie usprawiedliwiającą obiektywnie nieprawidłową czynność pozwanej jako wierzycielki w postaci wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie postanowienia z dnia 15 maja 2002 r. również za okresy po zakończeniu postępowania III RC 605/02 (por. wniosek egzekucyjny, k.

9) i to tym bardziej, że na tę okoliczność powód w wezwaniu z dnia 4 września 2013 r. nie powołał się. Nie było natomiast podstaw do obciążenia powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu pozwanej na zasadzie art. 101 k.p.c. Pozwana wprawdzie uznała powództwo przy pierwszej czynności procesowej, tym niemniej uznać należy, że wszczynając postępowanie egzekucyjne na podstawie postanowienia z dnia 15 maja 2002 r. również za okresy po zakończeniu postępowania III RC 605/02 dała powodowi powód do wytoczenia niniejszej sprawy, przy uwzględnieniu okoliczności, że zmiana podstawy prowadzonej egzekucji z postanowienia z dnia 15 maja 2002 r. na wyrok z dnia 29 kwietnia 2003 r. nastąpiła pismem wysłanym dnia 4 listopada 2013 r. (k.

61) a zatem po wytoczeniu, a nawet po doręczeniu pozwanej pozwu (doręczenie nastąpiło dnia 21 października 2013 r. k. 30). Zachodzi zatem w niniejszej sprawie negatywna przesłanka przewidziana w art. 101 k.p.c.