Court dismisses claim for loan debt as statute of limitations expired due to three-year business activity period.

Sygn. akt I C 280/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: Ewelina Świrta po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. w Kłodzku sprawy z powództwa (...)w K. przeciwko D. F. o zapłatę 44.754,28 zł I. oddala powództwo; II. zasądza od strony powodowej (...)w K.tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 2.417,00 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych 00/100). Sygn. akt I C 280/14

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...)w K.w dniu 25 czerwca 2013 r. wniosła o zasądzenie od D. F.kwoty 44.754,28 zł wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że pozwana w dniu 11 lipca 2008 r. zawarła z poprzednikiem prawnym strony powodowej (...) Bank S.A. we W. umowę nr KPP\ (...) i zobowiązała się do spłaty zadłużenia na zasadach określonych w umowie i regulaminie udzielania kredytów i pożyczek, a wobec nie uregulowania w terminie zaległości, Bank wypowiedział umowę i wezwał pozwaną do zapłaty. Nadto podała, że wierzytelność wynikająca z umowy została zbyta przez bank na rzecz (...) w K., a pozwana została poinformowana o cesji.

Strona powodowa stwierdziła, że na wysokość dochodzonego roszczenia składają się: kapitał w kwocie 22.757,48 zł, odsetki umowne w kwocie 407,17 zł, odsetki karne w wysokości 21.589,63 zł. W dniu 4 kwietnia 2013 r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie , w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 1637762/13, wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwana D. F. złożyła sprzeciw od opisanego nakazu zapłaty i odpowiedź na pozew, w których wniosła o oddalenie powództwa w całości, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia.

W uzasadnieniu sprzeciwu przyznała, że bank wypowiedział pozwanej pismem z dnia 13 marca 2009 r. umowę kredytu KPP\ (...), zawartą 11 lipca 2008 roku, a pismem z dnia 21 lutego 2010 r. wezwał pozwana do zapłaty należności w terminie 7 dni od otrzymania pisma.. Wskazała ponadto, że pozew został wniesiony dopiero po upływie 4 lat od tego wezwania , a termin przedawnienia roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi 3 lata od daty jego wymagalności czyli upływu okresu wypowiedzenia umowy kredytowej i roszczenie strony powodowej jest przedawnione.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie: D. F. zawarła w dniu 11 lipca 2008 r. z (...) Bank S.A. we W. umowę kredytu o nr KPP\ (...). Umowa została przez bank wypowiedziana pismem z dnia 13 marca 2009 r. z trzydziestodniowym terminem. Dowód: - umowa K- 21-23 W dniu 7 czerwca 2013 r. (...) Bank S.A.we W.zawarł z (...) w K.umowę przelewu wierzytelności. Zgodnie z aneksem z dnia 24 czerwca 2013 r. została przelana wierzytelność Banku względem D. F.. Dowód: - umowa przelewu wraz z aneksem – k. 24 -27; Pismem z dnia 10 czerwca 2013 roku (...) Bank SA wystosował do pozwanej przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty 44 595, 29 zł, a pismem z dnia 21 lutego 2010 roku zawiadomił pozwaną o podjęciu decyzji o dochodzeniu swoich nalezności w drodze postępowania sądowego , a następnie egzekucyjnego, wskazując na możliwośc wpłaty kwoty 29 259, 09 zł w celu uniknięcia tych postępowań w terminie 7 dni od otrzymania pisma.

Dowód: - pisma K- 29, 48 W tak ustalonym stanie faktycznym, Sąd zważył: Z uwagi na podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia roszczenia, w świetle zebranego materiału dowodowego, powództwo należało oddalić w całości Zgodnie z przepisem art. 117 §1 kc, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu, zaś przepis §2 w/w przepisu stanowi, że po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba, że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.

Termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata (art.118 kc), a bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 kc). Nie ulega wątpliwości, że Bank, jest przedsiębiorcą, a roszczenie o zapłatę z tytułu udzielonej umowy kredytu, jest roszczeniem związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą, a zatem zastosowanie będzie miał trzyletni termin przedawnienia. Wyjaśniając znaczenie pojęcia wymagalności roszczenia tj. od kiedy rozpoczyna się bieg przedawnienia - wskazać należy, iż obowiązujące przepisy wprawdzie nie definiują wymagalności, ale w orzecznictwie przyjmuje się, że jest to stan, w którym wierzyciel uzyskuje możność żądania zaspokojenia, a dłużnik jest obarczony obowiązkiem spełnienia świadczenia.

Ogólne określenie terminu wymagalności zawiera przepis art. 455 k.c, z tym, że podstawową zasadą jest związanie terminem oznaczonym w umowie, wynikającym z ustawy lub z orzeczenia odpowiedniego organu i z jego nadejściem następuje wymagalność oraz zaczyna biec przedawnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 112 kc termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Nie jest sporne, że 13 marca 2009 Bank wypowiedział pozwanej umowę kredytu, czego skutkiem było rozwiązanie umowy i wymagalność całego roszczenia w terminie 30 dni.

Od wskazanego terminu do daty złożenia pozwu upłynął okres prawie 5 lat, a termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata (art.118 kc), co uzasadnia uznanie roszczenia za przedawnione. Mając powyższe na uwadze, w tym zakresie, Sąd powództwo oddalił. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów art. 98 § 1 i § 3 kpc w zw. z § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu [Dz.U.2013.461].