Legislator Case Law & Legislation
I C 1561/13 AI generated

Cohabitant's repair costs claim upheld; co-owners must share necessary maintenance expenses proportionally regardless of individual business use.

Case Number I C 1561/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay the plaintiff 578.72 PLN for one-third of necessary local repairs. Although the defendant argued she should bear all costs because she ceased her business activity, the court found she retained the right to use her share. The court ruled that co-owners must share expenses for essential maintenance proportional to their shares, regardless of temporary business interruptions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 207 k.c.; Art. 481 k.c.; A co-owner who incurs necessary expenses for common property cannot claim full reimbursement if other co-owners continue to benefit from the property, even if they temporarily suspend their own use or business activities.

Keywords

AI generated
co-ownership expenses necessary repairs proportional share business suspension maintenance costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 207 k.c.
Spór stron ograniczał się wyłącznie do odmiennej interpretacji art. 207 k.c. Powódka na jego podstawie domagała się zwrotu 1/3 swoich nakładów na remont lokalu poniesionych w kwocie 1736,17 zł –co zresztą było niesporne.
Art. 481 k.c.
Orzeczenie o odsetkach zapadło na podstawie art. 481 k.c. od dnia wniesienia pozwu zgodnie z żądaniem.
Art. 98 k.p.c.
art 207 k.c
W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana zarzuciła, że od 29-04-2013r zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym lokalu więc jej zdaniem koszty remontu powinna stosownie do art 207 k.c.
art. 481 k.c
Orzeczenie o odsetkach zapadło na podstawie art. 481 k.c.
art 98 k.p.c
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1561/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Maciej Dubrowski Protokolant: Justyna Dyka na rozprawie po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. w Zgorzelcu sprawy z powództwa U. W. przeciwko A. R. o zapłatę I. zasądza od pozwanej A. R. na rzecz powódki U. W. kwotę 578,72 zł (pięćset siedemdziesiąt osiem złotych i 72/100 zł) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 17-09-2013 r. do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 227 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1561\13

UZASADNIENIE

Powódka U. W. pozwem z 17 września 2013r. domagała się zasądzenia od pozwanej A. R. kwoty 578,72 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, ponadto wnosiła o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu żądania powódka podała, że wraz pozwaną i R. K. są współwłaścicielami lokalu użytkowego położonego w Z. przy ul (...) w udziałach po 1/3 części. Powódka kierując się wskazaniami kontrolerów inspekcji sanitarnej wykonała remont lokalu ponosząc koszty w wysokości 1736,17 zł. Pozwana wezwana do zapłaty 1/3 części tej kwoty odmówiła zapłaty.

W odpowiedzi na pozew (k 14-16) pozwana A. R. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na ich rzecz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana zarzuciła, że od 29-04-2013r zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym lokalu więc jej zdaniem koszty remontu powinna stosownie do art 207 k.c. ponieść w całości powódka, która wykonała go w swoim interesie i tylko ona będzie z remontu korzystać. Na rozprawie w dniu 09-01-2014r strony podtrzymały swoje stanowiska.

Pozwana przyznała fakty wykonania remontu i wysokość poniesionych związku z tym kosztów przez powódkę. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka U. W. wraz pozwaną A. R. i R. K. są współwłaścicielami lokalu użytkowego położonego w Z. przy ul (...) w udziałach po 1/3 części. Lokal składa się z dwóch głównych pomieszczeń określanych przez strony jako część męska i część żeńska. W części męskiej R. K. prowadzi zakład fryzjerski dla mężczyzn, w części żeńskiej zakład fryzjerski dla kobiet prowadziły powódka U.

W. wraz pozwaną A. R.. Każda z pań miała zarejestrowaną własną działalność gospodarczą, którą prowadziły niezależnie od siebie. Strony prowadziły zakład fryzjerski w tym lokalu od lat 90. Każda ze stron miała przeznaczone dla siebie stanowisko fryzjerskie w głównym pomieszczeniu części żeńskiej. [dowód: okoliczność bezsporna – odpis KW k 28-36] Stan techniczny lokalu był zły i wymagał remontu. Strony dokonywały remontów w latach 2008 i 2010 rozliczając się z kosztów ich poniesienia. [dowód: okoliczność bezsporna] W marcu 2013 kontrolerki sanepidu zwróciły uwagę stronom na stan techniczny lokalu sugerując wykonanie remontu. [dowód: okoliczność bezsporna] Strony nie mogły dojść do porozumienia co do zakresu remontu lokalu.

Pozwana chciała bowiem przeprowadzić remont w zdecydowanie szerszym zakresie niż powódka. Powódka uważała, że remont według wersji pozwanej przekroczy jej możliwości finansowe. Rozmowy o remoncie strony prowadziły od października 2012r do kwietnia 2013r. [dowód: okoliczność bezsporna, zeznania stron k 47-48] Z powodu braku porozumienia co do zakresu remontu pozwana zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w lokalu w końcu kwietnie 2013r.Pozwana o swoim zamiarze nie uprzedziła powódki, która dowiedziała się o tym maju.

Pozwana zabrała tylko swoje narzędzia pracy. [dowód: okoliczność bezsporna] Powódka na przełomie maja i czerwca 2013r wykonała remont lokalu w zakresie usunięcia starej boazerii, starego, zgrzybiałego tynku, tynkowania, szpachlowania, zakładania nowych listew, malowania pomieszczenia. Pozwana wiedziała o zamiarach powódki, widziała wykonane pace, do których nie zgłaszała zastrzeżeń. Prace remontowe wykonał D. K. (1). Koszt prac wyniósł 1736,17 zł w tym robocizna 950 zł. Powódka pismem z 08-07-2013 wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 742,92 zł tytułem zwrotu jej udziału w remoncie. [dowód: okoliczność bezsporna, zeznania stron k 47-48, zeznania świadka D.

K. k-46v] Stanowisko pozwanej stoi wolne od zakończenia remontu i nikt z niego nie korzysta. [dowód: okoliczność bezsporna] Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie Zeznań świadków świadka D. K. (1) k -46v, i stron k47-48 Zeznania te były spójne logiczne i konsekwentne. Odtworzony przy ich pomocy przebieg zdarzeń w świetle doświadczenia życiowego oraz pozostałych dowodów w sprawie w postaci odpisów Kw rachunków i paragonów pozostałych pism stron jest całkowicie wiarygodny. Podkreślenia wymaga, że strony różnią się pomiędzy sobą wyłącznie w prawnej ocenie faktów.

Sąd zważył, co następuje:

Spór stron ograniczał się wyłącznie do odmiennej interpretacji art. 207 k.c. Powódka na jego podstawie domagała się zwrotu 1/3 swoich nakładów na remont lokalu poniesionych w kwocie 1736,17 zł –co zresztą było niesporne. Pozwana uważała, że skoro powódka skorzysta wyłącznie z remontu to ona powinna ponieść jego koszty co również wywiodła z art. 207 k.c. Dokonując oceny sprzecznych stanowisk stron co do interpretacji art. 207 k.c. przytoczyć należy w pierwszej kolejności stanowisko doktryny i judykatury, że współwłaściciel, który poniósł wydatki na rzecz wspólną, może żądać od pozostałych współwłaścicieli ich zwrotu w częściach odpowiadających ich udziałom.

W uchwałach Sąd Najwyższy uznał, że roszczenie współwłaściciela o zwrot wartości nakładów przysługuje przeciwko osobom, które były współwłaścicielami rzeczy w czasie ich dokonywania (zob. uchwała SN z dnia 10 maja 2006 r., III CZP 11/06, OSN 2007, nr 3, poz. 38 i uchwała SN z dnia 21 lutego 2008 r., III CZP 144/07, OSNC 2009, nr 2, poz. 22; por. także postanowienie SN z dnia 26 marca 2009 r., I CNP 121/08, Lex nr 738072). Jednakże współwłaściciel, który dokonał nakładów koniecznych na nieruchomość będącą przedmiotem współwłasności, nie może żądać zwrotu wartości tych nakładów, odpowiadających udziałowi pozostałych współwłaścicieli w całości nieruchomości, jeżeli w drodze podziału quoad usum nie korzystają oni z tej części nieruchomości, na którą zostały te nakłady dokonane (por. uchwała SN z dnia 8 stycznia 1980 r., III CZP 80/79, OSNCP 1980, nr 9, poz. 157).

Pozwana w ostatniej uchwale dopatrywała się jak należy sądzić możliwości zwolnienie się z obowiązku zwrotu kosztów remontu powódce. Jej stanowisko nie zostało przez sąd podzielone. Po pierwsze wskazać należy, że remont miał charakter niewielki ale niewątpliwie były to prace konieczne związane z normalnym wieloletnim korzystaniem z lokalu i spowodowanym tym użytkowaniem zużywaniem się substancji lokalu. Pozwana przez cały okres poprzedzający remont z lokalu korzystała. Nic też nie stoi na przeszkodzie aby w każdej chwili ponownie podjęła tam działalność albo wynajęła przypadającą jej cześć lokalu osobie trzeciej.

Jej rezygnacja z możliwości korzystania z lokalu nie wynika zawartego z powódką porozumienia ale z jednostronnej jej decyzji. Decyzji mogącej być zmieniona przez nią w każdej chwili. Pozwana ponadto może swoje stanowisko wynająć osobie trzeciej co stanowi powszechną praktykę w salonach fryzjerskich czy kosmetycznych. Cały czas pozwana ma więc możliwość korzystania z lokalu w takim samym zakresie co przed zawieszeniem działalności gospodarczej, może wiec także skorzystać z „owoców” remontu wykonanego przez powódkę. Dodatkowo można wskazać, że porównując korzystanie przez strony z lokalu do stosunku najmu lokali wskazać można, że drobne naprawy lokalu obciążają tego najemcę który w tym okresie z lokalu korzystał.

Jak wskazano wyżej potrzeba wykonania odświeżenia lokalu powstała w czasie kiedy obie strony z lokalu korzystały podobnie jak najemcy. Obie strony powinny więc pokryć koszty tych prac stosownie do udziału w prawie do lokalu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie cytowanych przepisów orzeczono jak w sentencji uznając powództwo za usprawiedliwione w całości. Orzeczenie o odsetkach zapadło na podstawie art. 481 k.c. od dnia wniesienia pozwu zgodnie z żądaniem. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art 98 k.p.c. albowiem pozwana przegrała proces w całości.