Court partially allows tenant's claim to confirm lease after landlord refused renewal following eviction denial.
Legislator summary
AI generatedThe court partially dismissed the plaintiffs' request to establish a tenancy agreement while awarding them the right to remain in the property. Although the defendant argued the plaintiffs could not inherit the lease after the previous tenant's death, the court found that the daughter successfully stepped into the leasehold rights under the applicable law. Consequently, the court confirmed the plaintiffs' right to the lease but rejected the husband's claim as he did not acquire independent tenant status.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych; Kodeks cywilny: When one of two co-tenants dies, the surviving co-tenant and the deceased's descendants residing with them automatically step into the leasehold relationship, establishing a valid tenancy right for the heirs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt I C 1276/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W., dnia 27-03-2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Paweł Kwiatkowski Protokolant:Katarzyna Mulak po rozpoznaniu w dniu 13-03-2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa A. K. (1), A. K. (2) przeciwko G. W. o ustalenie I. ustala, że powódka A. K. (1) jest najemcą lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...); II. oddala powództwo w pozostałej części; III. zasądza od powoda A. K. (2)na rzecz strony pozwanej G. W.kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. nie obciąża stron obowiązkiem uiszczenia brakującej opłaty sądowej od pozwu. I C 1276/13
UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 19 września 2013 r. powodowie A. K. (1)i A. K. (2)domagali się „przyznania” od strony pozwanej G. W.umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego we W., przy ul. (...). W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powództwo G. W.o eksmisję powodów z w/w lokalu zostało oddalone wyrokiem Sądu Rejonowego (...)z 20 września 2011 r. (sygn. I C (...)). Pomimo tego strona pozwana odmówiła zawarcia z powodami zawarcia umowy najmu. Powodowie nie zalegają z opłatami za lokal, a pomimo tego strona pozwana szuka pretekstu do opróżnienia tegoż lokalu.
Strona pozwana G. W.wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając, że powodowie nie wstąpili w stosunek najmu po zmarłym najemcy, nie ma także podstaw do zawarcia z powodami umowy najmu na podstawie przepisów prawa miejscowego. Wyrok oddalający powództwo o eksmisję również nie jest podstawą do roszczenia o zawarcie takiej umowy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Najemcą lokalu mieszkalnego położonego we W., przy ul. (...) byli na podstawie umowy z 15 marca 1995 r. S. S. (1) i W. S. (1). S. S. (1) zmarł w dniu 17 listopada 1996 r., W.
S. (1) zmarła w dniu 12 stycznia 2007 r. A. K. (1) (poprzednio B.) była wnuczką najemców i mieszkała w w/w lokalu oraz była tam zameldowana nieprzerwanie od 1982 r. (dowód: umowa z 15.03.1995 r. – k. 7-14 akt SR dla (...) w załączeniu do akt głównych , odpisy aktów zgonu S. S.i W. S.– k. 15-16 tamże, przesłuchanie A. K.– k. 71-72 tamże, przesłuchanie powodów – rozprawa w dniu 13 marca 2014 r.) A. K. (2) zamieszkał w w/w lokalu w styczniu 2011 r. po poślubieniu A. K. (1). (dowód: przesłuchanie powodów – rozprawa w dniu 13 marca 2014 r.) Powództwo G.
W.o eksmisje powodów z w/w lokalu zostało oddalone prawomocnym wyrokiem SR dla (...)z 20 września 2011 r. (sygn. I C (...)) (bezsporne) Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje. Powództwo zasługiwało częściowo na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie powodowie działający bez zawodowego pełnomocnika nieprecyzyjnie wskazywali swoje żądanie. Nie mniej z ich stanowiska procesowego wynikało, że domagają się oni ustalenia, że przysługuje im prawo najmu zajmowanego lokalu, którego strona pozwana nie chciała potwierdzić.
Istotnym w sprawie było w pierwszej kolejności, że powództwo G. W.o eksmisję powodów z w/w lokalu zostało oddalone. Wyrok w tej sprawie nie został pisemnie uzasadniony, konieczna była jednak rekonstrukcja motywów wskazanego orzeczenia. Powództwo o wydanie nieruchomości może być bowiem oddalone, jeżeli osobie władającej rzeczą przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą (por. art. 222 § 1 kc). Takie uprawnienie może wynikać m.in. z prawa najmu (por. art. 659 § 1 kc). Z dowodów przedłożonych przez G.
W.w sprawie eksmisyjnej wynikało, że w dacie śmierci współnajemcy lokalu – S. S. (1)(zm. 1996) razem z nim mieszkała m.in. powódka w niniejszej sprawie, a wnuczka zmarłego – A. K. (1). Zgodnie z obowiązującym w dacie śmierci najemcy przepisem art. 8 ustawy z 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych w stosunek najmu po zmarłym najemcy wstępowali m.in. wszyscy zamieszkali z nim zstępni (a więc także wnuki). Co istotne wstąpienie w stosunek najmu po zmarłym najemcy następowało także, jeżeli żył ciągle drugi najemca – małżonek zmarłego.
Pogląd ten był nie kwestionowany także w orzecznictwie sądowym (por. wyrok SN z 18 października 2001 r., IV CKN 499/00, LEX 1214942 i cytowane tam orzecznictwo) i Sąd w niniejszej sprawie zdanie to podziela. Dawna ustawa nie zawierała bowiem przepisu analogicznego do obecnie obowiązującego art. 691 § 5 kc, w którym wprost wykluczono wstąpienie w stosunek najmu w sytuacji, gdy umiera jeden ze współnajemców lokalu. Wobec powyższego stwierdzić należało, że A. K. (1) wstąpiła w stosunek najmu po zmarły dziadku już w 1996 r. Wobec tego ma ona niewątpliwie interes prawny w rozumieniu art. 189 kpc w ustaleniu swojego prawa, zwłaszcza że strona pozwana prawu temu zaprzeczała (w tym także w kontekście wstąpienia w stosunek najmu po zmarłym najemcy – por. odpowiedź na pozew w niniejszej sprawie).
Mając to na uwadze, orzeczono, jak w pkt I wyroku. Powód A. K. (2) nie nabył natomiast w żaden sposób prawa najmu w/w lokalu. W szczególności z art. 680 1 § 1 kc wynikało wprost, że prawo takie nabyłby jedynie wtedy, gdyby nawiązanie stosunku najmu przez jego żonę nastąpiło dopiero w trakcie trwania małżeństwa. Jego prawo do zamieszkiwania w lokalu wynika jedynie z faktu obowiązku wzajemnej pomocy małżonków (por. art. 23 krio) i trwa tak długo, jak będzie razem z żoną tworzył rodzinę. Nie rodzi to statusu współnajemcy, leczy uprawnionego domownika najemcy (z obowiązkami i uprawnieniami wynikającymi m.in. z art. 688 1 i 688 2 kc).
Wobec tego powództwo tego powoda oddalono, jak w pkt II wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc, zasądzając na rzecz pozwanego kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. O brakującej opłacie od pozwu orzeczono na podstawie art. 102 kpc w zw. z art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych