Plaintiff dismissed for failing to prove debt assignment and underlying obligation existence by evidence.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of 460.80 PLN against the defendant, who did not appear in the proceedings. The plaintiff attempted to prove a debt assignment by submitting a partial list of debts and a notification letter, but failed to provide the specific debt schedule required by the assignment contract or evidence of the original debt relationship. Consequently, the court ruled that the burden of proof remained on the plaintiff, who could not substantiate the existence or amount of the claimed debt.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 509 k.c.: The burden of proof lies with the party asserting a fact; an assignment contract requires precise identification of the assigned debt, and a partial list without specific details or proof of the underlying obligation does not satisfy this requirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I C 1303/13
UZASADNIENIE
Spółka (...) S.ar.l. z siedzibą w L. wniosła przeciwko J. G.pozew o zapłatę. Strona powodowa zażądała zapłaty kwoty 460,80 zł, podnosząc i nabyła wierzytelność wobec pozwanego do firmy (...) S.A.z tytułu świadczenia usługi z umowy abonamentowej. Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, nie stawił się na rozprawie, nie zażądał rozpoznania sprawy pod jego nieobecność. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) S.ar.l. z siedzibą w L. zawarła ze spółką (...)..A w W.w dniu 17.10.2012 r. umowę sprzedaży wierzytelności. Dowód: Umowa wierzytelności k. 19 – 20 Powód sporządził zawiadomienie o przecięciu wierzytelności (...) S.A. z siedzibą W. wobec pozwanego.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strona więc powołująca się na ściśle określone fakty musi je udowodnić, czyli przedłożyć dowody które będą poświadczały jej twierdzenia. Z procesowego punktu widzenia ciężar dowodu spoczywa na powodzie (por. wyr. SN z dnia 3 października 1971 r., II PR 313/69, OSN 1970, nr 9, poz. 147). Powód nie udowodnił swojego roszczenia. Powodowa spółka do pozwu dołączyła jedynie umowę przelewu wierzytelności, zawiadomienie o przelewie wierzytelności oraz częściowy wykaz wierzytelności.
Umowa przelewu wierzytelności w rozumieniu art. 509 k.c. reguluje sprzedaż wierzytelności oznaczonej co do tożsamości i koniecznym jest precyzje oznaczenie w niej wierzytelności. Częściowy wykaz wierzytelności zawarty na odwrocie pisma – zawiadomienia o przelewie wierzytelności, nie jest załącznikiem do umowy przelewu. Jest to tylko dokument pozwanego, który nie udowadnia faktu nabycia przez powoda od zbywcy wierzytelności w stosunku do pozwanego. Z treści umowy cesji wynika, że umowa zawierała załączniki, w tym załącznik nr 1 , w którym zgodnie z treścią art. 3 umowy miał zawierać wykaz wierzytelności, czyli de facto dane osobowe dłużników, których wierzytelności stanowiły przedmiot umowy, w tym miały być zawarte dane dot. numeru umowy, daty jej zawarcia, rozwiązania, informacje co do wysokości, jednakże takiej informacji nie przedłożył.
Z całą pewnością wymogu takiego nie spełnia częściowy wykaz wierzytelności, o którym była powyżej umowa. Nie przedłożył żadnego dokumentu poświadczającego istnienie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy pozwanym a (...) S.A. w W., jak również że wierzytelność tę zakupił. Brak jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego zasadność dochodzonej kwoty. Budzi wątpliwości fakt, iż wszystkie dochodzone pozwem jednostkowe kwoty mają wynikać z różnych faktur wystawionych w tym samym dniu, za wyjątkiem noty obciążeniowej. Powód nie przedłożył faktur z których wywodzi swoje żądnie.
Strona powodowa nie przestawiła żadnych dowodów wskazujących na podstawę, wysokość i sposób naliczenia należności objętych pozwem. Mają na uwadze powyższe, Sąd oddalił powództwo.