Legislator Case Law & Legislation
II AKa 20/14 AI generated

Appellate court reduced drug trafficking sentence from three to two years due to extraordinary leniency.

Case Number II AKa 20/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal in Lublin partially granted the defense's appeal against a three-year prison sentence for drug trafficking. While the court rejected the request for probation due to the defendant's prior criminal record and premeditated nature of the crime, it acknowledged the extraordinary circumstances of the case. Consequently, the court applied extraordinary leniency under Article 60 of the Criminal Code to reduce the sentence to two years, noting that the produced amount was close to the statutory minimum threshold.

Legislator headnote

AI generated

Art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; Art. 60 § 2 k.k.: Although a prior record and premeditation preclude probation, extraordinary leniency may be applied to reduce a sentence if the circumstances, such as the quantity being near the minimum threshold and lack of market distribution, render the original penalty disproportionately severe.

Keywords

AI generated
drug trafficking extraordinary leniency proportionality of sentence probation denial Criminal Code Art. 60

Cited Legislation

AI generated
Art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
o przestępstwo z art. 53 ust.
Art. 60 § 2 k.k.
kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 60 § 2 k.k. Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Art. 12 k.k.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. Wyrokiem z dnia 18 października 2013 r.
Art. 425 § 1 i 2 k.p.k.
Obrońca oskarżonego na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. oraz art.
Art. 444 k.p.k.
oraz art. 444 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok co do kary, zarzucając jej rażącą niewspółmierność, wynikającą m.
Art. 427 § 2 k.p.k.
Na zasadzie art. 427 § 2 k.p.k. i art.
Art. 437 § 2 k.p.k.
i art. 437 § 2 k.p.k. wniósł o wymierzenie D.
art. 12 k.k
art. 11 § 2 k.k

Cited Case Law

AI generated
wyrok SN z dnia 14 lipca 2011 r., IV KK 127/11
wyrok SN z dnia 14 lipca 2011 r., IV KK 127/11, LEX nr 897769; postanowienie SN z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, LEX nr 518123).
postanowienie SN z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09
wyrok SN z dnia 14 lipca 2011 r., IV KK 127/11, LEX nr 897769; postanowienie SN z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, LEX nr 518123).
IV KK 127/11
wyrok SN z dnia 14 lipca 2011 r., IV KK 127/11, LEX nr 897769; postanowienie SN z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, LEX nr 518123).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKa 20/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Zbigniew Makarewicz (sprawozdawca) Sędziowie: SA Andrzej Kaczmarek SA Lech Lewicki Protokolant st. prot. sądowy Artur Trubalski przy udziale Lidii Sobestiańczuk – Jasim prokuratora Prokuratury Okręgowej w Lublinie del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. sprawy D. W. oskarżonego z art.53 ust.2 w zb. z art.63 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12kk w zw. z art.11§2kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt II K 18/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1) orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności na podstawie art. 60 § 2 i § 6 pkt 2 kk nadzwyczajnie łagodzi do 2 (dwóch) lat;

2) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 300 (trzysta) zł opłaty za obie instancje; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 20 (dwadzieścia) zł tytułem wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

D. W. został oskarżony o to, że: w okresie od daty bliżej nieustalonej do dnia 1 września 2012 roku w C. gm. Z. działając wspólnie i w porozumieniu z A. W. oraz w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy uprawiali konopie inne niż włókniste mogące dostarczyć znaczną ilość ziela tych konopi – tj. co najmniej 4814,834 grama, a następnie w w/w czasie w miejscowości Ś. gm. W. działając wspólnie i w porozumieniu krótkich odstępach czasu w wykonaiu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przy użyciu specjalistycznych przyrządów w postaci lamp w tym sodowej, młynka do mielenia, wagi elektronicznej i wentylatora wytwarzali z nich środki odurzające w postaci marihuany znacznej ilości tj. co najmniej 111,319 gram, co stanowiło co najmniej 1113,19 porcji podstawowych o wartości nie mniejszej niż 5.565,95 zł, tj. o przestępstwo z art. 53 ust. 2 w zb. z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.

U. z 2011 r., Nr 117, poz. 678) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wyrokiem z dnia 18 października 2013 r. Sąd Okręgowy w R. uznał oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, iż za datę początkową czynu przyjął bliżej nieustalony dzień w miesiącu marcu 2012 r., czyn ten zakwalifikował z art. 53 ust. 2 w zb. z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i na podstawie powyższych przepisów skazał, a na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył oskarżonemu D.

W. karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych przy przyjęciu równowartości 50 (pięćdziesiąt) zł dla jednej stawki dziennej. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu D. W. na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach od 1 do 3 września 2012 r. Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 2016,16 zł tytułem kosztów sądowych i zwolnił go od ponoszenia należnej opłaty. Obrońca oskarżonego na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 444 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok co do kary, zarzucając jej rażącą niewspółmierność, wynikającą m. in. z błędu w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, iż oskarżony wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste, a także z niedostatecznego uwzględnienia okoliczności przemawiających za wymierzeniem mu niższej kary, przede wszystkim postawy oskarżonego w przedmiotowym postępowaniu i trybie życia po popełnieniu przestępstwa.

Na zasadzie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 437 § 2 k.p.k. wniósł o wymierzenie D. W. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 60 § 2 k.k. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Apelacja jest częściowo zasadna mimo, że zawiera wewnętrzne sprzeczności. Kierunek i wnioski apelacji są jednoznaczne, dotyczą one wymiaru kary. Natomiast w jej treści przewija się stwierdzenie, że sąd orzekł w wyniku błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu, iż oskarżony wytworzył znaczną ilość środka odurzającego.

Na tę okoliczność skarżący powołuje wybiórcze orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Krakowie i nie dostrzega linii orzeczniczej prezentowanej przez Sąd Najwyższy, który wielokrotnie podkreślał, że znaczna ilość narkotyków, to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (por. wyrok SN z dnia 14 lipca 2011 r., IV KK 127/11, LEX nr 897769; postanowienie SN z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, LEX nr 518123). Pogląd ten znalazł akceptację w orzecznictwie Sądów Apelacyjnych między innymi w Gdańsku i Wrocławiu oraz podziela go Sąd Apelacyjny w Lublinie w składzie orzekającym.

Odnosząc się natomiast do zarzutu rażącej niewspółmierności kary, Sąd Apelacyjny uznał, że przy uwzględnieniu uprzedniej karalności oskarżonego i dokonaniu kolejnego przestępstwa bezpośrednio po upływie okresu próby związanego z warunkowym zwolnieniem, nadto popełnienie go w sposób przemyślany, wniosek apelacji o warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności przy jej nadzwyczajnym złagodzeniu na uwzględnienie nie zasługuje. Natomiast w ocenie Sądu Apelacyjnego przy uwzględnieniu postawy oskarżonego podczas procesu, faktu że wyprodukowany narkotyk nie został wprowadzony do obrotu oraz faktu, że został on wprawdzie wyprodukowany w „znacznej ilości” lecz w granicach zbliżonych do dolnego progu, istnieją podstawy do nadzwyczajnego złagodzenia orzeczonej kary pozbawienia wolności do 2 (dwóch) lat, bowiem kara orzeczona w dolnym progu zagrożenia za przypisane przestępstwo jest niewspółmiernie surowa.

Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.