Legislator Case Law & Legislation
I ACa 54/13 AI generated

Appeal court quashes lower court ruling and dismisses claim due to lack of standing of the housing cooperative.

Case Number I ACa 54/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal quashed the lower court's judgment and dismissed the plaintiff's claim against the family housing cooperative. The defendant argued procedural and substantive errors, including insufficient evidence evaluation and misapplication of the housing statute. The court ruled that the housing cooperative lacked legal standing to sue because the dispute arose from administrative decisions rather than ordinary management, thus the housing district had exclusive jurisdiction.

Legislator headnote

AI generated

Art. 64 § 1 k.p.c.; § 125 pkt 2 statutu ogrodu działkowego; Art. 27 ust. 3 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych: In disputes arising from the acquisition of property by a family housing cooperative due to administrative decisions, the housing district holds exclusive jurisdiction and legal standing, not the cooperative itself.

Keywords

AI generated
family housing cooperative legal standing jurisdiction of housing district administrative acquisition civil procedure law dismissal of claim statutory interpretation

Cited Legislation

AI generated
art. 64 § 1 k.p.c.
art. 70 § 1 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 70 § 1 k.p.c., jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy w tym celu odpowiedni termin.
art. 71 k.p.c.
Jak z kolei stanowi art. 71 k.p.c., jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić, albo nie zostały one w wyznaczonym terminie uzupełnione, sąd zniesie postępowanie w zakresie, w jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie.
art. 199 § 1 pkt 3 w zw. z art. 386 § 3 k.p.c.
Biorąc pod uwagę powyższe, jak również treść art. 199 § 1 pkt 3 w zw. z art. 386 § 3 k.p.c. należało uchylić zaskarżony wyrok w części zaskarżonej apelacją i pozew odrzucić.
art. 102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach procesu w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Za powyższym rozstrzygnięciem przemawia status majątkowy powoda, utrzymującego się z niskiej emerytury.
§ 125 pkt 2 statutu
Zgodnie z kolei z § 125 pkt 2 statutu, do kompetencji jednostki okręgowej (...) ( Okręgu ) należą sprawy związane z roszczeniami osób trzecich związanymi z przejęciem gruntów przez rodzinne ogrody działkowe.
art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych
Ponadto zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 27 ust.
art. 328 § 2 k.p.c
Zarzucił naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy – art. 328 § 2 k.p.c.
art. 202 k.p.c
Wypada przypomnieć, że brak zdolności sądowej bierze sąd pod uwagę w każdym stanie sprawy ( art. 202 k.p.c.
art. 64 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
post. SN z dnia 24 września 2004 r., I CK 191 / 04, OSNC 2005, nr 9, poz. 156

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACa 54/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Michał Kłos (spr.) Sędziowie: SSA Krzysztof Depczyński SSO del. Dariusz Limiera po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2013 r. w Łodzi sprawy z powództwa T. W. przeciwko Rodzinnemu Ogrodowi Działkowemu (...) w Ł. o nakazanie na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt I C 1227/11 postanawia :

1. uchylić zaskarżony wyrok w punkcie I sentencji i odrzucić pozew;

2. nie obciążyć powoda kosztami procesu pozwanego w postępowaniu apelacyjnym. I ACa 54 / 13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Łodzi zasądził od pozwanego Rodzinnego Ogrodu Działowego (...) w Ł. na rzecz powoda T. W. kwotę 25.302,69 zł z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości i oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz nie obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego oraz nieuiszczonymi kosztami sądowymi. Powyższy wyrok zaskarżył pozwany w części uwzględniającej powództwo. Zarzucił naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy – art. 328 § 2 k.p.c. poprzez niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku przyczyn dla których sąd odmówił mocy dowodowej świadkowi oraz niewyjaśnienie przyczyn pominięcia fotografii działki przedstawionych jako dowód w sprawie a także sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Ponadto zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych grodach działkowych ( Dz. U. Nr 169, poz. 1419 ze zm. – dalej jako: „ustawa z 2005 r.”) a także § 92 pkt 1 i 4 i § 125 pkt 1 i 2 statutu (...) Związku (...) poprzez ich niezastosowanie jako podstawy prawnej do oddalenia powództwa w zakresie roszczenia o zapłatę. Wniósł ponadto o dopuszczenie dowodu z notatki podpisanej przez strony w dniu 26 sierpnia 2010 r. na okoliczność, że powód wiedział, że może bez przeszkód ze strony pozwanego korzystać ze swojej działki oraz z pisma z dnia 2 sierpnia 2010 r. na okoliczność, że zarząd pozwanego Ogrodu wspierał powoda w staraniach o uzyskanie zamiennej nieruchomości.

W konkluzji wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Powód w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja prowadzi do uchylenia wyroku w zaskarżonej części i odrzucenia pozwu niezależnie od treści jej zarzutów. Niezależnie bowiem od ich zasadności w płaszczyźnie materialnoprawnej należy stwierdzić, że Sąd Okręgowy nie rozważył należycie zagadnienia, czy stronie pozwanej przysługuje zdolność sądowa. Wypada przypomnieć, że brak zdolności sądowej bierze sąd pod uwagę w każdym stanie sprawy ( art. 202 k.p.c. ). Zgodnie z treścią art. 27 ust. 1 ustawy z 2005 r., (...) Związek (...) posiada osobowość prawną. Jak z kolei stanowi art. 27 ust. 3 wyżej powołanej ustawy, jednostki organizacyjne (...) Związku (...) korzystają z osobowości prawnej (...) w ramach uprawnień i odpowiedzialności określonej statutem.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy, jednostkami organizacyjnymi (...) są rodzinny ogród działkowy jako podstawowa jednostka organizacyjna, jednostki terenowe i jednostka krajowa. Ustawa zatem przyznaje przymiot osobowości prawnej wyłącznie (...), jego jednostki organizacyjne korzystają z niej jedynie i to w granicach, które wyznacza statut. W konsekwencji należy stwierdzić, że w sytuacji w której dana sprawa wykracza poza zakres kompetencji danej jednostki organizacyjnej (...) wyznaczonej statutem, jednostka ta nie ma przymiotu osobowości prawnej.

Na okoliczności te apelujący wprawdzie zwrócił uwagę, wyprowadził z nich jednak nieprawidłowe wnioski kwestionując swoją legitymację procesową. Sąd pierwszej instancji nie wyprowadził z brzmienia powyższych przepisów w kontekście uregulowań zawartych w odpowiednich postanowieniach statutowych odpowiednich wniosków. Po pierwsze, zgodnie z § 108 pkt 2 statutu, okręg korzysta z osobowości prawnej (...) na zasadach określonych w § 125. Zgodnie z kolei z § 125 pkt 2 statutu, do kompetencji jednostki okręgowej (...) ( Okręgu ) należą sprawy związane z roszczeniami osób trzecich związanymi z przejęciem gruntów przez rodzinne ogrody działkowe.

Zgodnie z jego treścią, okręg występuje w sprawach dotyczących gruntów zajętych przez rodzinne ogrody działkowe. Przepis ten nie różnicuje w żaden sposób roszczeń w ramach których kompetencja należy do okręgu. Lege non distnguente zatem w sytuacji wystąpienia z jakimkolwiek roszczeniem, którego źródłem jest przejęcie nieruchomości przez rodzinny ogród działkowy, właściwy jest Okręg, nie zaś – jak błędnie przyjął Sąd pierwszej instancji - rodziny ogród działkowy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest roszczenie z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości zajętej przez rodzinny ogród działkowy a należącej uprzednio do poprzednika prawnego powoda, a zatem jedno z roszczeń powstałych w wyniku przejęcia przez rodzinny ogród działkowy cudzej nieruchomości.

Norma wyrażona w przepisie § 125 pkt 2 statutu rozciąga się zatem na niniejszą sprawę. Po drugie, nie można podzielić poglądu, że sprawa o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości jest sprawą zwykłego zarządu. Przeciwko takiej tezie przemawia charakter tej sprawy. Czynności zwykłego zarządu sprowadzają się do bieżącego administrowania nieruchomością w tym regulowania zobowiązań, zawierania drobnych umów jej dotyczących itp. Zaciągniecie zobowiązania wynikającego z korzystania bez tytułu prawnego przekracza powyższe ramy.

Nie wyczerpuje również pojęcia „terminowego regulowania zobowiązań” co oznacza, że nie da się uzasadnić osobowości prawnej rodzinnego ogrodu działkowego treścią § 92 ust. 2 pkt 17 w zw. z § 59 pkt 2 statutu. W konkluzji należy stwierdzić, że w sprawie, której przedmiotem jest żądanie wynagrodzenia za korzystanie bez tytułu prawnego z nieruchomości zajętej przez rodzinny ogród działkowy, osobowość prawna a w konsekwencji również zdolność sądowa ( art. 64 § 1 k.p.c.) przysługuje – zgodnie z § 125 statutu (...) w zw. z art. 27 ust. 3 ustaw z 2005 r. - okręgowi (...).

Zgodnie z treścią art. 70 § 1 k.p.c., jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy w tym celu odpowiedni termin. Jak z kolei stanowi art. 71 k.p.c., jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić, albo nie zostały one w wyznaczonym terminie uzupełnione, sąd zniesie postępowanie w zakresie, w jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie. Sąd Apelacyjny nie mógł skorzystać z drogi, jaka stwarzają wyżej powołane przepisy, ponieważ prowadziłby to do zmiany podmiotowej po stronie pozwanej ( tak post.

SN z dnia 24 września 2004 r., I CK 191 / 04, OSNC 2005, nr 9, poz. 156 ). Biorąc pod uwagę powyższe, jak również treść art. 199 § 1 pkt 3 w zw. z art. 386 § 3 k.p.c. należało uchylić zaskarżony wyrok w części zaskarżonej apelacją i pozew odrzucić. Mając powyższe względy na uwadze, należało orzec jak w punkcie 1 sentencji. Z tych też względów należało oddalić zgłoszone w apelacji wnioski dowodowe. O kosztach procesu w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Za powyższym rozstrzygnięciem przemawia status majątkowy powoda, utrzymującego się z niskiej emerytury.

Przede wszystkim jednak należało mieć na uwadze charakter sprawy w której powód wystąpił z roszczeniami mającymi swoje źródło w woluntarystycznych i nieliczących się z interesami obywateli decyzji władz administracyjnych w przeszłości.