Court orders payment of perpetual use fee for state land, dismissing defendant's appeal on late valuation request.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the State Treasury, ordering the defendant company to pay the annual perpetual use fee for state-owned land. The defendant argued that the fee amount was incorrect and requested a new valuation, but the court found this request untimely and inadmissible. Consequently, the court upheld the previous payment order and rejected the defendant's procedural objections.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o gospodarce nieruchomościami; Kodeks cywilny: The court must reject a late request to challenge the validity of a fee reduction declaration, as the legal relationship has already changed, and the fee amount is not subject to expert valuation in such proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 2461/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR del. Ewa Rudkowska – Ząbczyk Protokolant: Marcin Guzik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa Skarbu Państwa - Starosty (...) przeciwko (...) Sp. z o.o. we W. o zapłatę I. zasądza od strony pozwanej (...) Sp. z o.o. we W. na rzecz strony powodowej Skarbu Państwa - Starosty (...) kwotę 91 160,81 zł (dziewięćdziesiąt jeden tysięcy sto sześćdziesiąt złotych 81/100) z ustawowymi odsetkami od 2 kwietnia 2013 roku do dnia zapłaty; II. zasądza od strony pozwanej (...) Sp. z o.o. we W. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3 600,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego; III. nakazuje stronie pozwanej (...) Sp. z o.o. we W., aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy we Wrocławiu) kwotę 4 559,00 zł tytułem brakującej opłaty sądowej od pozwu. Sygnatura akt I C 2461/13
UZASADNIENIE
Strona powodowa Skarb Państwa – Starosta (...) wniosła przeciwko stronie pozwanej (...) sp. z o.o. we W. pozew w postępowaniu upominawczy, którym domagała się zobowiązana strony pozwanej do zapłaty kwoty 91 160,81 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 2 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powyższego żądania podniosła, że stronie pozwanej przysługuje prawo użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w L., stanowiących działki gruntu o numerach (...), dla których Sąd Rejonowy w L. prowadzi księgę wieczystą (...).
Z tytułu prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości strona pozwana winna bez odrębnego wezwania w terminie do dnia 31 marca 2013 r. uiścić opłatę w wysokości 91 160,81 zł, zgodnie z wypowiedzeniem wysokości dotychczasowej opłaty rocznej za grunt oddany w użytkowanie wieczyste z dnia 5 grudnia 2011 r. Na dzień wniesienia pozwu pozwana spółka zalegała z zapłatą opłaty za użytkowanie wieczyste za 2013 r. Pismem z dnia 9 maja 2013 r. strona powodowa wezwała pozwaną spółkę do zapłaty, jednak bezskutecznie. Sąd Okręgowy w Legnicy w dniu 25 września 2013 r. wydal nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczy, którym nakazał stronie pozwanej (...) sp. z o.o. we W., aby zapłaciła na rzecz strony powodowej Skarbu Państwa – Starosty (...) kwotę 91 160,81 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 2 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 3 600,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, w terminie dwóch tygodni od doręczenia niniejszego nakazu albo wniosła w tymże terminie sprzeciw.
Strona pozwana wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym domagała się oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powyższego stanowiska podniosła, że na skutek wypowiedzenia dotychczasowej opłaty za użytkowanie wieczyste w trybie art. 77-81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste wzrosła trzykrotnie w stosunku do wysokości określonej w umowie i jest rażąco wygórowana.
Wyżej powołana zmiana wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste dokonana została w oparciu o zmianę wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości, której szacowania dokonał rzeczoznawca majątkowy na zlecenie Starosty (...). Strona pozwana kwestionowała prawidłowość oszacowania wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego oraz związanej z tym wysokości zaktualizowanej opłaty rocznej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Stronie pozwanej (...) sp. z o.o.we W.przysługuje prawo użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w L., obejmującej działki gruntu o numerach (...), o łącznej powierzchni 4,4875 ha, dla których Sąd Rejonowy w L.prowadzi księgę wieczystą (...). (dowód: odpis księgi wieczystej nr (...), k. 10-29) Pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. strona powodowa dokonała wypowiedzenia wysokości dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania gruntów działek geodezyjnych oznaczonych nr (...), położonych w L.i zaproponowała nową wysokość opłaty rocznej w kwocie 113 811,99 zł, która miała być wnoszona w terminie do dnia 31 marca każdego roku z góry za dany rok – do czasu jej zmiany w trybie przepisów art. 77-81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Ustalono, że od dnia 1 stycznia 2012 r. opłata roczna winna być wnoszona w kwocie 68 509,62 zł za 2012 r., w kwocie 91 160,81 zł za 2013 r. oraz w kwocie 113 811,99 zł za 2014 r. i kolejne lata trwania prawa użytkowania wieczystego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.orzeczeniem z dnia 20 marca 2012 r. oddaliło wniosek użytkownika wieczystego (...) sp. z o.o.we W.o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania gruntów działek geodezyjnych oznaczonych nr (...), położonych w L., dokonana pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. jest nieuzasadniona.
Przyczyną oddalenia wniosku strony pozwanej było to, że wniosek został wniesiony z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 199 7r. o gospodarce nieruchomościami. Sąd Okręgowy w Legnicy postanowieniem z dnia 19 lutego 2013 r. (sygnatura akt I C 172/12) odrzucił pozew (...) sp. z o.o.we W.przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście (...)o ustalenie wysokości opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania gruntów. (dowód: wypowiedzenie wysokości dotychczasowej opłaty rocznej za grunt oddany w użytkowanie wieczyste z dnia 5 grudnia 2011 r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 5-7; orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 20 marca 2012 r., k. 86-87; postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I C 172/12, k.
88) Strona pozwana nie uiściła opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego powyższej nieruchomości za 2013 r. w kwocie 91 160,81 zł. (okoliczność bezsporna) Pismem z dnia 9 maja 2013 r. strona powodowa wezwała pozwaną spółkę do zapłaty. Wezwanie było jednak bezskuteczne. (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 9 maja 2013 r. wraz z dowodem doręczenia, k. 8-9)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględniene w całości. Z poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych wynikało, że świadczenie strony pozwanej, którego spełnienia strona powodowa dochodzi w niniejszym postępowaniu, stanowi opłatę roczną za 2013 r. z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości. Zgodnie z art. 238 k.c., wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną. W niniejszej sprawie bezsporny był fakt przysługiwania stronie pozwanej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w L., dla której Sąd Rejonowy w L. prowadzi księgę wieczystą (...)oraz wynikający z tego faktu obowiązek uiszczania opłaty rocznej.
Bezsporny był także fakt braku zapłaty przez stronę pozwaną opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste w wysokości obowiązującej w 2013 r. W sprawie sporna natomiast pozostawał wysokość powyższej opłaty, w szczególności zasadność jej podniesienia do poziomu określonego przez stronę powodową w wypowiedzeniu z dnia 5 grudnia 2011 r. Zdaniem Sądu podniesiony przez stronę pozwaną zarzut niewłaściwie określonej wysokości opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nie mógł być przedmiotem rozpoznania Sądu w sprawie o zapłatę tejże opłaty.
Do kwestionowania wypowiedzenia wysokości dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego służy tryb określony przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.), z którego to trybu strona pozwana wprawdzie skorzystała, aczkolwiek nieskutecznie. Należy zauważyć, że wniesiony przez stronę pozwaną wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania nieruchomości jest nieuzasadniona, był spóźniony i jako taki podlegał oddaleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a następnie odrzuceniu przez Sąd.
Skoro tak, to należało uznać, że złożone w piśmie z dnia 5 grudnia 2011 r. oświadczenie woli w przedmiocie wypowiedzenia wysokości dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego było skuteczne, a tym samym stosunek prawny użytkowania wieczystego łączący strony uległ zmianie w zakresie wysokości opłaty rocznej. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego w 2013 r. obowiązywała na poziomie 91 160,81 zł. Z tych przyczyn Sąd oddalił wniosek strony pozwanej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy na okoliczność ustalenia wartości nieruchomości będącej przedmiotem użytkowania wieczystego.
Zdaniem Sądu, okoliczność czy wartość przedmiotowej nieruchomości została prawidłowo określona, a tym samym, czy prawidłowo została określona wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego tej nieruchomości, nie była istotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a zatem nie podlegała dowodzeniu. Mając powyższe na uwadze Sąd uwzględnił w całości żądanie pozwu, zasądzając od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 91 160,81 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 2 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty.
Zgodnie z art. 71 ust. 4 zd. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że strona pozwana pozostawała w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia z upływem tego terminu (art. 481 k.c.) O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. i art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. z 2005r., Nr 169, poz. 1417).
Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy i zwrotu kosztów celowych, obowiązek zwrotu tychże kosztów spoczywał na stronie pozwanej jako na stronie przegrywającej sprawę. Koszty poniesione przez stronę powodową obejmowały kwotę 3600,00 zł wynagrodzenia pełnomocnika (§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Jednocześnie na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał stronie pozwanej, jako stronie przegrywającej sprawę, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4 559,00 zł tytułem brakującej opłaty sądowej od pozwu, od uiszczenia której strona powodowa była zwolniona z mocy ustawy.