Legislator Case Law & Legislation
I C 750/12 AI generated

Court awards additional non-pecuniary damages for neck injury where defendant already paid partial compensation.

Case Number I C 750/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay the plaintiff an additional 5,500 zł in non-pecuniary damages for a neck injury sustained in a traffic accident. Although the defendant had already paid 3,000 zł, the court found the remaining compensation insufficient given the plaintiff's persistent pain and reduced mobility. The decision relied on the principle that damages must reflect the actual suffering and cannot be merely symbolic or based on rigid percentage tables.

Legislator headnote

AI generated

Art. 445 § 1 K.c.; Art. 98 K.p.c.; Non-pecuniary damages must correspond to the actual suffering and cannot be calculated using rigid percentage tables or be merely symbolic.

Keywords

AI generated
non-pecuniary damages traffic accident liability personal injury compensation pain and suffering medical expert opinion partial payment civil procedure costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 445 § 1 K.c.
Podstawą domagania się przez powódkę wypłaty zadośćuczynienia stanowi przepis art. 445 § 1 K.c. , zgodnie z którym w wypadkach uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Art. 98 K.p.c.
Orzeczenie o kosztach procesu Sąd oparł na podstawie art. 98 K.p.c. Mając powyższe na względzie, należało orzec jak w sentencji orzeczenia.
art. 822 K.c
Zgodnie z treścią art. 822 K.c.
art. 445 § 1 K.c
Podstawą domagania się przez powódkę wypłaty zadośćuczynienia stanowi przepis art. 445 § 1 K.c.
art. 98 K.p.c
Orzeczenie o kosztach procesu Sąd oparł na podstawie art. 98 K.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CKN 1119/98
II CKN 1119/98, niepublikowany

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 750/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Wałbrzych, dnia 4 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Hanna Płonka Protokolant:Kamila Bajerska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w Wałbrzychu sprawy z powództwa E. K. przeciwko (...) SA V. (...) w W. - o zapłatę 5. 500 zł I. zasądza od strony pozwanej (...) SA V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powódki E. K. kwotę 5.500 zł (słownie: pięć tysięcy pięćset złotych 00/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 1 marca 2012 roku; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 2598, 53 zł w tym kwotę 1217 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego; III. nakazuje uiścić stronie pozwanej na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Wałbrzychu kwotę 143,76 zł tytułem brakujących zaliczek na opinię biegłego.

UZASADNIENIE

Powódka –E. K., wniosła o zasądzenie od (...) S.A. V. (...) w W. kwoty 5 500 zł. w uzasadnieniu wskazała, iż w dniu28 listopada 2011 r. kierujący pojazdem marki F. o nr rej. (...) J. F. nie zachował należytej ostrożności i doprowadził do zderzenia z pojazdem marki T. o nr rej. (...), kierowanym przez E. K.. W wyniku wypadku powódka doznała skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa oraz stłuczenia klatki piersiowej. W odpowiedzi na pozew, strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, wskazując, iż wypłaciła już powódce kwotę 3000 zł tytułem zadośćuczynienia i kwota ta jest adekwatna do doznanych przez powódkę obrażeń.

Bezspornym między stronami pozostaje odpowiedzialność strony pozwanej oraz przebieg wypadku, który miał miejsce w dniu 28 listopada 2011 r., a także fakt, iż strona pozwana wypłaciła powódce kwotę 3 000 zł. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W wyniku zaistniałego wypadku E. K. doznała skręcenia kręgosłupa szyjnego, stłuczenia klatki piersiowej, urazu pośredniego przeciążeniowego kręgosłupa piersiowego. Następstwem tego urazu był przykręgosłupowy zespół bólowy odcinka szyjnego kręgosłupa w wysokości 5%. Stan po urazie kręgosłupa przebiegał i nadal przebiega bez powikłań neurologicznych.

W wyniku wypadku nie doszło do uszkodzenia wzroku E. K.. Subiektywne dolegliwości kręgosłupa i głowy w znacznym stopniu powodują upośledzenie sprawności. Były i są długotrwałe, gdyż nie ustały do tej chwili. Badania radiologiczne wskazują na możliwość ujawnienia się zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Po wypadku E. K. pozostawała ponad miesiąc na zwolnieniu lekarskim, a następnie wróciła do pracy. Jednak po upływie około trzech miesięcy dolegliwości bólowe związane z kręgosłupem ponowiły się u E. K., co spowodowało ponowną wizytę u ortopedy i konieczność rehabilitacji.

Po rehabilitacji poszkodowana czuła się lepiej, jednak po jej zaprzestaniu dolegliwości bólowe powróciły i to w dużym nasileniu, tak że czasem uniemożliwiały jej powstanie z łóżka i powodowały konieczność brania urlopu na żądanie. Siedzący tryb pracy również stał się dla E. K. utrudnieniem, gdyż nie może ona bez robienia sobie przerw siedzieć przez kilka godzin przed komputerem, z powodu odczuwanych dolegliwości bólowych. E. K. nadal korzysta z rehabilitacji, nie może też z powodu bólu uprawiać sportów, które wcześniej uprawiała, takich jak joga czy też bieganie Dowód: - opinia biegłego sądowego z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii – A.

S. – k. 35-38; - opinia biegłego sądowego z zakresu okulistyki – J. O. – k. 58; - opinia biegłego sądowego z zakresu neurologii – T. W. – k. 81-82; - dokumentacja medyczna – k. 83-104,171-213; - zeznania powódki – k. 164-165; - opinia biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii – R. B.– k. 244-245; - zeznania świadka M. K. – k. 313; - zeznania świadka M. N. – k. 313

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 822 K.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz zostaje zawarta umowa ubezpieczenia. Podstawą domagania się przez powódkę wypłaty zadośćuczynienia stanowi przepis art. 445 § 1 K.c. , zgodnie z którym w wypadkach uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

Sporną kwestią w sprawie pozostaje wysokość uszczerbku doznanego przez powódkę oraz wysokość zadośćuczynienia, które to powódka winna otrzymać za doznaną krzywdę. Krzywda rozumiana jest , jako wszelkie ujemne następstwa uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, zarówno w zakresie cierpień fizycznych jak i psychicznych.1 Jest to zatem szkoda niemajątkowa czyli takie naruszenie dóbr i interesów pokrzywdzonego, które nie wywołuje reperkusji w jego majątku. Zadośćuczynienie zaś powinno być środkiem pomocy dla poszkodowanego i pozostawać w odpowiednim stosunku do rozmiarów krzywdy i szkody niemajątkowej.

W niniejszej sprawie dla ustalenia wysokości zadośćuczynienia znaczące były zdaniem Sądu odczucia powódki związane z urazem kręgosłupa. Wszyscy biegli wskazali w swych opiniach, iż odczucia powódki są subiektywne, jednak z opinii lek. med. w dziedzinie ortopedii i traumatologii R. B.wynika, iż przeprowadzone badanie radiologiczne u powódki, wskazuje na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, które powoduje u E. K. dolegliwości w postaci silnych bólów głowy, dolegliwości po spoczynku nocnym określane mianem sztywności porannej oraz bóle kręgosłupa w odcinku lędźwiowym.

Biegły ocenił te dolegliwości na poziomie 5 % uszczerbku na zdrowiu. Z opinią biegłego R. B. korespondują zeznania świadków oraz zeznania samej powódki, dlatego Sąd dał im wiarę przyjmując je za rzetelne i prawdziwe. Orzekając o wysokości zadośćuczynienia Sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy oraz to, że jest to świadczenie jednorazowe a zatem powinno być pieniężnym odzwierciedleniem krzywdy odczuwanej w momencie wypadku, w czasie orzekania, ale też i w przyszłości. Ponadto należy mieć na uwadze, że zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny, a zatem nie może być symboliczne a także nadmierne w stosunku do doznanej krzywdy.

Wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty sumy określonej sztywnymi regułami lecz musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. Posługiwanie się jedynie tabelami procentowego uszczerbku na zdrowiu i stawkami za każdy procent trwałego uszczerbku dla rozstrzygnięcia wysokości zadośćuczynienia nie jest słuszne i nie odpowiada dyspozycji art. 445 § 1 K.c. Zgodnie z linią orzecznictwa przyjętą przez Sąd Najwyższy dla wysokości zadośćuczynienia mają znaczenie takie okoliczności jak: wiek poszkodowanego, rodzaj doznanych obrażeń, nasilenie i czas trwania cierpień fizycznych i ujemnych doznań psychicznych, skutki uszkodzenia ciała w zakresie ogólnej zdolności do życia, poczucie bezradności, stres.

Mając powyższe ogólne zasady na uwadze Sąd rozważył z jednej strony doznany przez powódkę ból fizyczny i cierpienia odczuwane w momencie wypadku i w trakcie leczenia, fakt odczuwanych nadal dolegliwości oraz niemożność wykonywania przez powódkę ćwiczeń fizycznych, wcześniej tak przez nią lubianych. Sąd uznał, że łączna kwota 8 500 zł , ustalona na dzień orzekania, jest adekwatna do doznanej przez powódkę krzywdy, mając na uwadze, iż kwota 3 000 zł została już przez stronę pozwaną wypłacona powódce Sąd przyznał powódce dalsze zadośćuczynienie w kwocie 5 500 zł.

Orzeczenie o kosztach procesu Sąd oparł na podstawie art. 98 K.p.c. Mając powyższe na względzie, należało orzec jak w sentencji orzeczenia. 1 Wyrok SN z 11 lipca 2000 r, sygn. II CKN 1119/98, niepublikowany