Legislator Case Law & Legislation
II AKa 396/03 AI generated

Appeal dismissed; court upheld suspended sentence for infanticide due to pregnancy trauma and lack of social danger.

Case Number II AKa 396/03
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the Prosecutor's appeal against a suspended sentence for infanticide, upholding the first-instance judgment. The defendant, a young mother, strangled her newborn immediately after birth while hiding her pregnancy and facing severe personal distress. The court ruled that the pregnancy and birth trauma were decisive factors, rendering the defendant psychologically compromised and not requiring full social reintegration. Consequently, the suspended sentence was deemed appropriate given the specific circumstances and the defendant's moral awareness.

Legislator headnote

AI generated

Art. 56 ust. 1 k.k.; Art. 60 k.k.: When a crime is committed under the influence of pregnancy and birth trauma, the court must consider the defendant's psychological state and the lack of social danger, potentially justifying a suspended sentence despite the severity of the act.

Keywords

AI generated
infanticide suspended sentence pregnancy trauma psychological state social danger reintegration prosecutor appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 56 ust. 1 k.k.
Art. 60 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt : II AKa 396/03

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 listopada 2003 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Jan Dybek SSA Helena Kubaty SSA Stanisław Raszka (spr.) Protokolant Sylwia Radzikowska przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Romana Cockiewicza po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2003 r. sprawy E. K. ur. (...) w C. córka J. i H. oskarżonej z art. 149 kk na skutek apelacji Prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 28 kwietnia 2003 r. sygn. akt. III K 111/02 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, 2. kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. II AKa 396/03

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Bielsku Białej wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2003 roku uznał oskarżoną E. K. za winną popełnienia przestępstwa z art. 149 kk polegającego na tym, że w nocy z 20 na 21 marca 2002 roku w C. bezpośrednio po porodzie, będąc pod jego wpływem, z zamiarem pozbawienia życia swojego nowonarodzonego dziecka zawiązała mu swoje majtki na szyi, w wyniku czego nastąpiła śmierć dziecka przez uduszenie i za to skazał ją na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na okres próby wynoszący 4 lata, orzekł o dowodach rzeczowych, obciążył oskarżoną w części kosztami sądowymi.

Wyrok ten zaskarżył apelacją prokuratora zarzucając rażącą niewspółzależność wymienionej oskarżonej kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata i w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości i popełnianego przez oskarżoną przestępstwa oraz celów kary w zakresie jej indywidualnego oraz społecznego oddziaływania i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie kary bezwzględnej 5 lat pozbawienia wolności, który to wniosek na rozprawie apelacyjnej została zmieniona o tyle, ile prokurator wniósł o zaostrzenie kary i orzeczenie jej bez warunkowego zawieszenia wykonania.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:

Apelacja nie jest zasadna. Prokurator nie kwestionuje w apelacji kwalifikacji prawnej czynu (przyjętej przez sąd za aktem oskarżenia) chociaż wskazuje na zachowanie się oskarżonej, która taiła przed otoczeniem, rodziła dziecko samodzielnie tak aby nikt się nie dowiedział mając możliwość zawołania rodziców, następnie dusi dziecko i przechowuje ciało przez trzy dni w szafie. Okoliczności opisane wyżej nie wykluczają jednak zabójstwa dziecka pod wpływem przebiegu porodu. Nie sposób pominąć tutaj opinii psychologów, w szczególności stwierdzają osobowość niedojrzałą w zakresie świadomości motywów swojego działania, słabo rozwinięte mechanizmy obronne, które nie chronią dostatecznie oskarżonej przed negatywnymi emocjami prowadząc do poczucia braku skuteczności, bezradności, a sytuacje szczególnie trudne z punktu widzenia jej poczucia emocjonalnego bezpieczeństwa prowadzić mogą do dekompensacji psychicznej.

Wszystko to w znaczący sposób ogranicza umiejętność oskarżonej radzenia sobie w trudnych sytuacjach (k. 131-132). W tej sytuacji, w jakiej się znalazła – niechciana ciąża, problemy rodziców, którzy stracili pracę – sposobem rodzenia było unikanie problemu (k. 258 i k. 167) niedopuszczanie do siebie faktu, że jest w ciąży co tłumaczy jej zachowanie to jest tajenie przed rodzicami i przyjaciółką ciąży i brak przygotowania do porodu i tym samym wspomniane zachowanie się nie może być uznane za okoliczność obciążającą.

Opinia biegłych psychiatrów i psychologów daje podstawę do przyjęcia, że przebieg porodu był elementem przemożnym decydującym o podjęciu decyzji o zabójstwie noworodka, co musiało znaleźć odbicie w wymiarze kary. Jednocześnie w tej sytuacji kara ta nie może realizować jedynie celów w zakresie jej społecznego oddziaływania. Stan psychiczny oskarżonej po popełnieniu czynu świadczy, że było to dla niej przeżycie traumatyczne, od którego będzie jej trudno się otrząsnąć i jest to wystarczająca dolegliwość dla oskarżonej, która zna normy moralne obowiązujące w społeczeństwie, akceptuje je, i nie wymaga resocjalizacji w dosłownym tego znaczeniu.

Z tych względów orzeczono jak w wyroku. BD/