Court dismissed claim for employer's sick pay as indirect damage, ruling it lacks direct causation under tort law.

Sygn. akt I C 27/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2014 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Damian Czajka Protokolant: Karolina Nesterewicz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa B. W. i. Z. R. P.Sp. z o.o. w L. przeciwko (...) S.A. w S. o zapłatę 20.734,60 zł I. oddala powództwo; II. zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 2.417 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygnatura akt I C 27/14

UZASADNIENIE

Strona powodowa B. W. i. Z. R. P. Sp. z o.o. w L. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. w S. 20 734,60 zł z odsetkami ustawowymi od kwoty dnia 5 maja 2012 r. oraz kosztami postępowania. Uzasadniając żądanie wskazała, że wskutek wypadku komunikacyjnego z dnia 20 marca 2012 r., którego sprawca, kierujący samochodem marki S., ubezpieczony był od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym zakładzie, poważne obrażenia odniosło jedenastu pracowników powodowej spółki. Chcąc uniknąć kar umownych z tytułu niewykonania kontraktów, powodowe przedsiębiorstwo zamuszone zostało do zatrudnienia dodatkowych pracowników, którzy nie będąc doświadczeni przy specjalistycznych pracach hydrotechnicznych, wykonywali powierzone obowiązki znacznie mniej sprawnie i samodzielnie niż poszkodowani pracownicy spółki.

Na zlecenie strony powodowej doradcy podatkowi dokonali wyliczenia wyrządzonej jej w wyniku wypadku szkody na dochodzoną kwotę 20 734,60 zł. Suma ta stanowi wynagrodzenie chorobowe, wspomnianych jedenastu pracowników nieobecnych w pracy na skutek wypadku z 20 marca 2012 r., które zgodnie z regulacją kodeksu pracy zobowiązany jest wypłacać pracodawca, podczas nieobecności pracownika do 33 dni. W ocenie powódki suma ta jest poniesionym dodatkowo kosztem, w związku z niezdolnością do pracy jej pracowników, za co odpowiedzialność ponosi asekurowany przez pozwany zakład ubezpieczeniowy sprawca zdarzenia.

Bez zaistnienia wypadku nie powstałaby konieczność wypłaty wynagrodzenia za czas choroby. Zgodnie z art. 361 § 2 k.c. naprawienie wynikające ze wspomnianej kolizji szkody obejmuje straty jakie poszkodowany poniósł oraz korzyści, których został pozbawiony. Pomimo wezwania do zapłaty odszkodowania, strona pozwana nie wywiązała się z ciążącej na niej powinności. (...) S.A. w S. wnosząc o oddalenie powództwa w całości zarzuciła, że powodowa spółka nie jest osobą bezpośrednio poszkodowaną w zdarzeniu drogowym z 20.03.2012 r., legitymowaną do żądania wynagrodzenia szkody od sprawcy wypadku.

Szkoda w rozumieniu powołanego przez pozwaną art. 34 ustawy z 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, (...) musi być bezpośrednim następstwem zdarzenia sprawczego, przy czym poszkodowanym jest jedynie ten, przeciwko komu czyn został skierowany. Osobami uprawnionymi do żądania wyrównania uszczerbków z tytułu wypadku są w ocenie pozwanego zakładu pracownicy uczestniczący w wypadku, lecz nie ich pracodawca zobowiązany do wypłacenia wynagrodzenia na podstawie obowiązujących przepisów. Sąd ustalił: W wypadku drogowym z dnia 20.03.2012 r. obrażenia odniosło jedenastu pracowników powodowej spółki B.

W. i. Z. R. P. Sp. z o.o. w L., którzy stali się na skutek tego niezdolni do świadczenia pracy. Przebywającym na zwolnieniach lekarskich pracownikom strona powodowa wypłacała wynagrodzenie na podstawie art. 92 § 1 i 2 k.p. przez okres do 33 dni. Dodatkowo zmuszona została do zatrudnienia dodatkowych pracowników na podstawie umów zlecenia. Według wyliczenia opartego na dokumentach kadrowych tj. umów o pracę oraz zestawień wypłaconych wynagrodzeń, sporządzona została opinia przez doradcę podatkowego, w której wyliczono, że wyżej wspomniane wynagrodzenia pracowników poszkodowanych w wypadku za czas ich niezdolności do pracy z tego tytułu wyniosły powodową spółkę w sumie 20 134,60 zł.

Dowód: - opinia dotycząca kosztów dodatkowych (k. 5-9), - zestawienie poniesionych kosztów za okres 20.03.2012 r.-31.08.2012 r. z wykazem pracowników (k.17-20), - karty płac, listy wynagrodzeń, karty zasiłkowe (k. 21-57), - umowy o prace (k. 58-82), - umowy zlecenia 9k.83-84). Strona powodowa zgłosiła szkodę w pozwanym zakładzie ubezpieczeniowym, żądając wypłacenia dochodzonej sumy wypłaconych wynagrodzeń za czas niezdolności jej pracowników do świadczeni pracy wskutek wypadku, spotykając się z odmową przyznania odszkodowania.

Dowód: - pisma stron (k. 13-16), - zgłoszenie szkody (k. 100-103). Sąd zważył: Opisany wyżej stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedstawione przez stronę powodową dowody w postaci dokumentów potwierdzających poniesienie kosztów wynagrodzeń pracowniczych w okresie ich faktycznej niezdolności do pracy oraz zgłoszenie opartej na tym fakcie pretensji stronie pozwanej. Dalsze szczegółowe ustalenia w tym zakresie, związane z okolicznościami wypadku i zatrudnianiem dodatkowych pracowników, są zbędne, bowiem zarzut pozwanego zakładu kwestionuje istnienie odpowiedzialności w sytuacji opisanej w uzasadnieniu powództwa, nie kwestionując jego prawdziwości.

Z tych powodów Sąd wnioski powodowej spółki idące ponad prezentowaną z pozwem dokumentację oddalił. Zgodnie art. 34 ustawy z 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, (...) z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Odszkodowanie ubezpieczeniowe ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem.

Jego wysokość (o ile nie przekracza kwoty sumy gwarancyjnej) winna odpowiadać wysokości odszkodowania należnego od ubezpieczonego na podstawie ogólnych zasad odpowiedzialności, zgodnie z zasadą pełnego odszkodowania. Odpowiedzialność cywilna posiadacza pojazdu mechanicznego za szkody spowodowane ruchem tego pojazdu jest oparta na zasadzie ryzyka. Jest to odpowiedzialność za sam skutek zdarzenia powodującego szkodę. Dla jej powstania wystarczy, aby komukolwiek została wyrządzona szkoda na osobie lub na mieniu, przyczyną powodującą szkodę był ruch mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody i pomiędzy szkodą a przyczyną (ruchem tego środka) zachodził związek przyczynowy (art. 436 k.c.).

W ocenie Sądu w okolicznościach sporu nie można uznać, aby żądanie wypłacenia świadczenia w rozmiarze 20 134,60 zł, odpowiadające uposażeniu pracowników jakie wypłaciła powódka za okres ich niezdolności do pracy, wykonując obowiązek pracodawcy zawarty w art. 92 § 1 k.p. stanowiło odszkodowanie obciążające sprawcę wypadku i w konsekwencji pozwany zakład ubezpieczeniowy. Po pierwsze, strona powodowa nie została bezpośrednio poszkodowana, w tym znaczeniu, że działanie sprawcy nie było, choćby nieumyślnie, skierowane wprost przeciw jej dobrom.

Nie ma stąd adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy wypadkiem a szkodą, rozumianą tak jak w uzasadnieniu żądania. Podstawą wypłaty świadczenia są regulacje kodeksu pracy, stanowiące o określonych zabezpieczeniach pracownika w sytuacji niemożności świadczenia pracy i skorelowanymi z nimi obowiązkami pracodawcy. U ich podstaw nie leży zapewnienie świadczenia odszkodowawczego, lecz zabezpieczenie pracownika o charakterze społecznym, lecz przerzucone na okres 33 dni na pracodawcę, który z założenia czerpie szersze korzyści z pracy w ogóle.

Przesądza to też o niemożności kwalifikowania wypłaconego wynagrodzenia w kategoriach odszkodowania, bowiem podstawą wypłaty świadczenia jest stosunek pracy i związane z nim szczególne regulacje art. 92 k.p., a nie obowiązki o charakterze cywilnoprawnym. Stanowisko to znalazło potwierdzenie w obszernym uzasadnieniu Uchwały SN z dnia 8.10.2010 r. w sprawie III CZP 35/10 (LEX 603373) analizującym podobną sytuację na tle analogicznych uprawnień pracowniczych zawartych w ustawie o Policji, gdzie zauważona także podobieństwo z normą cyt. wyżej przepisu k.p. Mając na uwadze powyższe Sąd powództwo oddalił, orzekając o kosztach po myśli art. 98 § 1 k.p.c.