Legislator Case Law & Legislation
II AKa 33/14 AI generated

Appeal court corrects lower court's sentencing and confiscation basis due to statutory citation errors in drug law.

Case Number II AKa 33/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially allowed the prosecutor's appeal against a first-instance judgment regarding drug offenses. The lower court erroneously cited non-existent paragraphs and incorrect articles for sentencing and confiscation under the Drug Control Act. The court corrected these material errors by substituting the wrong statutory provisions with the correct ones applicable to the defendant's crimes.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 53 ust. 2; art. 70 ust. 1; When a lower court cites non-existent paragraphs or incorrect articles in the Drug Control Act, the appellate court must correct the judgment to align with the actual statutory provisions governing sentencing and confiscation.

Keywords

AI generated
Drug Control Act sentencing basis error confiscation provision appellate correction statutory citation mistake drug trafficking offense costs of appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
11 § 2 k.k.; art. 53 ust.
art. 53 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
11 § 2 k.k.; art. 53 ust.
art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
z art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
z art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
art. 624 § 1 k.p.k.
Kierując się względami słuszności – do korekty wyroku doszło na skutek popełnienia przez Sąd I instancji wskazanych omyłek – na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k.; art.
art. 12 k.k
art. 11 § 3 k.k
33 § 1 i 3 k.k., przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k., stosując nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie art.
art. 70 § 1 pkt 1 k.k
z art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
art. 63 § 1 k.k
Na podstawie art. 63 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKa 33/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Paszkiewicz (spr.) Sędziowie: SSA Jacek Pietrzak SSO del. Anna Makowska - Lange Protokolant: stażysta Michalina Adamonis przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku del. do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Lilianny Stojek po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 r. sprawy R. Z. oskarżonego z art. 62 ust. 2 w zb. z art. 57 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k.; art. 53 ust. 2 w zb. z art. 54 ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt XIV K 106/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1. w podstawie wymiaru kary w punkcie I. w miejsce art. 53 ust. 3 przyjmuje art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, 2. za podstawę orzeczenia przepadku w punkcie III. w miejsce art. 70 ust. 2 przyjmuje art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii; II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

R. Z. został oskarżony o popełnienie w dniu 5.12.2012 r. przestępstwa z art. 62 ust. 2 w zb. z art. 57 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz o popełnienie w okresie od czerwca 2012 r. do listopada 2012 r. przestępstwa z art. 53 ust. 2 w zb. z art. 54 ust. 2 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 7 listopada 2013 r. w sprawie XIVK 106/13 orzekł, iż: „I. oskarżonego R. Z., w ramach czynów zarzucanych mu w punktach 1 i 2 aktu oskarżenia, uznaje za winnego tego, ze w okresie od maja do listopada 2012 r. w G., wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (tj.Dz.U.

Nr 124 z 2012 r.), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści osobistej w postaci uzyskania na własne potrzeby środka odurzającego, wytworzył znaczną ilość środków odurzających w postaci suszu roślinnego stanowiącego ziele konopi innych niż włókniste, zawierającego związki THC o łącznej masie 201,71 grama, w ten sposób, że uprawiał konopie indyjskie w swoim mieszkaniu, sadząc i hodując krzewy tej rośliny, za pomocą przystosowanej do tego lampy i blachy kuchennej, a następnie zebrał i ususzył jej kwiaty, która to uprawa dostarczyła znacznej ilości konopi innych niż włókniste, czyn ten kwalifikuje z art. 53 ust. 2 w zb. z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to, na podstawie art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k., przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k., stosując nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie art. 60 § 2 i § 6 pkt 2 k.k., skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) złotych;

II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat; III. na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka w stosunku do oskarżonego przepadek dowodu rzeczowego w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej masie 187,48 grama, zapisanego w wykazie dowodów rzeczowych Nr (...), pod pozycją (...); IV. Na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka w stosunku do oskarżonego przepadek dowodów rzeczowych w postaci plastikowego pojemnika w kształcie walca z różowa pokrywką z zawartością dwóch worków foliowych, pudełka plastikowego kwadratowego z wieczkiem koloru zielonego, plastikowego pojemnika w kształcie walca z pomarańczową pokrywką z zawartością czterech woreczków foliowych, wagi elektronicznej P. (...)i aparatury do hodowli marihuany składającej się z blach do pieczenia, trzech gniazdek elektrycznych, lampy sufitowej bez żarówki, zapisanych w wykazie dowodów rzeczowych Nr (...), pod pozycjami (...);

V. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka w stosunku do oskarżonego nawiązkę w kwocie 1000 (tysiaca) złotych na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii – na rzecz Stowarzyszenia (...) ul. (...) w Z.; VI. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 5 grudnia 2012 r.; VII. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j.

Dz. U. Nr 49 z 1983 r., poz. 223, ze zm.) zasądza od oskarżonego w całości koszty sądowe w łącznej kwocie 3.116,33 zł (trzech tysięcy stu szesnastu złotych i trzydziestu trzech groszy), związanych z jego udziałem w sprawie, w tym opłatę za skazanie w kwocie 900 (dziewięciuset) złotych.” Apelację od tego wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy w G., który zaskarżył wyrok w części orzeczenia o karze i na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. zarzucił powyższemu wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego poprzez: - błędne przywołanie w punkcie I sentencji wyroku art. 53 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii jako podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego, podczas gdy prawidłowo należało wskazać art. 53 ust 2 tej ustawy, - błędne przywołanie w punkcie III sentencji wyroku art. 70 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii jako podstawy orzeczenia przepadku dowodów rzeczowych, podczas gdy prawidłowo należało wskazać art. 70 ust 1 tej ustawy.

W konsekwencji tych zarzutów skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: - wskazanie w punkcie I sentencji wyroku w miejsce podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego zamiast art. 53 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – art. 53 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, - wskazanie w punkcie III sentencji wyroku w miejsce podstawy orzeczenia przepadku dowodów rzeczowych zamiast art. 70 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – art. 70 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie II AKa 33/14 zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1. w miejsce podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie I. wyroku zamiast art. 53 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii powołał art. 53 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, 2. w miejsce podstawy orzeczenia przepadku dowodów rzeczowych w punkcie III. wyroku zamiast art. 70 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii powołał art. 70 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami tego postępowania obciążył Skarb Państwa.

Wydając powyższe rozstrzygnięcie Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje. Apelacja Prokuratora zasługiwała na uwzględnienie. Faktycznie Sąd Okręgowy konstruując zaskarżony wyrok z obrazą prawa materialnego – art. 53 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – powołał w podstawie prawnej wymiaru kary w punkcie I. wyroku nieistniejący przepis art. 53 ust 3 tejże ustawy. Pomyłkę tę dostrzegł sam Sąd meriti, wskazując w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku /vide strona 13/ na wadliwość podstawy wymiaru kary i oczywistą omyłkową przyczynę tego uchybienia, skoro przepis art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ma tylko dwa ustępy.

Podobnie Sąd Okręgowy dostrzegł w uzasadnieniu /vide strona 16/ i drugie uchybienie, stanowiące przedmiot zarzutu, a mianowicie błędne powołanie art. 70 ust 2 cytowanej ustawy w punkcie III. zaskarżonego wyroku, zamiast art. 70 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Przepis art. 70 ust 2 tej ustawy stanowi, iż w razie skazania za przestępstwo określone w art. 62 oraz w razie umorzenia lub warunkowego umorzenia postępowania karnego orzeka się przepadek wskazanych środków lub substancji (...), natomiast w art. 70 ust 1 mowa jest o fakultatywnym przepadku w przypadku skazania za przestępstwa określone w art. 53 – 61, 63 i 64.

Zważywszy, że oskarżony został skazany za przestępstwa z art. 53 i 63, a nie za przestępstwo z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, orzeczenie przepadku w punkcie III. wyroku nastąpiło z obrazą art. 70 ust 2 tej ustawy. Wobec powyższego zaskarżony wyrok należało zmienić zgodnie z wnioskami apelacji, a w pozostałej części wyrok ten podlegał utrzymaniu w mocy. Kierując się względami słuszności – do korekty wyroku doszło na skutek popełnienia przez Sąd I instancji wskazanych omyłek – na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.

Sąd Apelacyjny zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami tego postępowania obciążył Skarb Państwa.