Appeal dismissed; court upheld suspension due to plaintiff's failure to specify claims and facts despite counsel appointment.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's decision to suspend proceedings. The plaintiff, represented by court-appointed counsel, failed to specify her claims and provide factual grounds within the extended deadline, violating procedural requirements. The court ruled that while formal defects in the complaint can be corrected before the case begins, the failure to submit necessary evidence and details after the case had already commenced justified the suspension under the relevant civil procedure code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 177 § 1 pkt. 6 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.: The court may suspend proceedings if a party fails to specify claims and facts within the deadline, even if court-appointed counsel is present, as formal defects after the case has begun do not automatically allow for correction without suspension.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 316/13 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz ( spraw.) Sędziowie: SA Dariusz Mazurek SA Marek Klimczak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. S. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w Rzeszowie zastępowanemu przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa w Warszawie o zadośćuczynienie i odszkodowanie w kwocie 100.000 zł. na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt I C 554/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie .
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy, na podstawie art. 177 § 1 pkt. 6 kpc zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na to, że powódka reprezentowana przez adwokata z urzędu, mimo upływu dwukrotnie przedłużanego terminu, nie sprecyzowała swojego roszczenia , nie wskazała okoliczności faktycznych na jego uzasadnienie oraz nie naprowadziła dowodów na wykazanie swojego roszczenia . Od tego postanowienia zażalenie wywiodła powódka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika i zarzucając : - naruszenie art. 177 § 1 pkt. 6 kpc poprzez błędne przyjęcie , że istnieją podstawy do zawieszenia postępowania w sytuacji, kiedy przez „inne zarządzenia” należy rozumieć zarządzenia o charakterze formalnym uniemożliwiające nadanie sprawie dalszego biegu, a nie zarządzenia wydane tylko po to, aby zobowiązać pełnomocnika powódki do wskazania okoliczności faktycznych i wniosków dowodowych, które z powodu trudności w komunikacji z powódką nie jest w stanie ustalić jej pełnomocnik, - art. 6 kpc poprzez przewlekanie postępowania poprzez wydawanie zarządzeń dotyczących sprecyzowania dochodzonego przez powódkę roszczenia, czy też wskazania okoliczności faktycznych i wniosków dowodowych w sytuacji, kiedy te kwestie mogą zostać ustalone na rozprawie m.in. poprzez przesłuchanie powódki w charakterze strony , wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym .
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że zarządzeniem z dnia 24.10.2012 r. (k.72) pełnomocnik z urzędu powódki adwokat W. L. został wezwany do złożenia w terminie 2 tygodni pisma procesowego, w treści którego ma sprecyzować dochodzone przez powódkę roszczenie, wskazać okoliczności faktyczne na jego uzasadnienie oraz wnioski dowodowe na wykazanie prawdziwości twierdzeń o faktach, a to pod rygorem zawieszenia postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt. 6 kpc , że ten termin 2 – tygodniowy, na skutek wniosku pełnomocnika powódki (k. 76, 88), był dwukrotnie przedłużany i że ostatecznie pismo procesowe zawierające powyższe dane nie zostało złożone, co czyni, że formalnie zaskarżone postanowienie jest zasadne w świetle przepisu art. 177 § 1 pkt. 6 kpc .
Z uwagi jednak na zarzuty podniesione w zażaleniu należy rozważyć, dla trafnego rozstrzygnięcia zażalenia, czy wezwanie pełnomocnika powódki o sprecyzowanie żądania pozwu, wskazania okoliczności faktycznych na jego uzasadnienie, jest innym zarządzeniem w rozumieniu art. 177 § 1 pkt. 6 kpc, a więc było wezwaniem uzasadnionym, czy też takim zarządzeniem nie jest, żądanie Sądu Okręgowego byłoby wówczas bezzasadnym. Utrwalony jest pogląd , że przepis art. 177 § 1 pkt. 6 kpc dotyczy m.in. sytuacji, w których wystąpienie uchybień przed nadaniem sprawie biegu powodowałoby w zasadzie zastosowanie art. 130 § 1 kpc.
Braki formalne pozwu polegające na niedokładnym określeniu żądania i nie przytoczeniu uzasadniających to żądanie okoliczności faktycznych, uniemożliwiają zawiśnięcie sporu i powinny zostać usunięte na zarządzenie przewodniczącego przed nadaniem mu biegu (art. 130 § 1 kpc w związku z art. 187 § 1 kpc) – nie dotyczy to jednak wniosków dowodowych, bo brak wniosków dowodowych prowadzi do oddalenia powództwa z uwagi na niewykazanie roszczenia . W sytuacji jednak, gdy mimo wymienionych braków formalnych pozwu nadano mu bieg doręczając odpis pozwu stronie przeciwnej, a tak jest w niniejszej sprawie na dzień rozstrzygania zażalenia przez Sąd Apelacyjny, bo pozwanemu Skarbowi Państwa zastępowanemu przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa w dniu 15.04.2013r. doręczono odpis pozwu, istnieje nadal konieczność ich uzupełnienia, jeżeli zaś strona powodowa nie uczyni tego w zakreślonym terminie, Sąd uprawniony jest do zawieszenia postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt. 6 kpc ( vide Komentarz do Kodeksu Postępowania Cywilnego.
Postępowanie rozpoznawcze. Wielkie Komentarze ,Lexis Nexis , wyd. 4, Stan prawny na 11.06.2012 r, pod red. T. Erecińskiego, teza 24 do art. 177 kpc, s.807 i nast. i cyt. tam orzecznictwo Sądu Najwyższego). Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie wniesiony samodzielnie przez powódkę pozew ma braki formalne polegające na niedokładnym określeniu żądania (sam Sąd Okręgowy podaje w postanowieniu z dnia 30.07.2012r., którym ustanawia dla powódki pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata , że sprawa dotyczy zapłaty zadośćuczynienia i odszkodowania w kwocie 100.000 zł , a w piśmie kierowanym do ustanowionego pełnomocnika powódki z dnia 24.10.2012 r. - k. 72, że sprawa dotyczy roszczenia o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności) i nie przytoczeniu uzasadniającym to żądanie okoliczności faktycznych i dlatego też z uwagi na rzucającą się w oczy nieporadność powódki, która ma trudności z samodzielnym prowadzeniem niniejszej sprawy, a także z uwagi, że sprawa jest skomplikowana pod względem faktycznym i prawnym, Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30.07.2012 r. (k.
46) ustanowił dla powódki pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata, uważając, że udział adwokata w sprawie jest potrzebny (art. 117 § 5 kpc). Profesjonalny pełnomocnik powódki w takiej sytuacji ma obowiązek , na wezwanie Sądu, usunąć braki pozwu w kierunku wskazanym przez Sąd , taki obowiązek nie obciąża Sądu, wbrew temu co nietrafnie podnosi się w zażaleniu, bo wówczas ustanawianie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu mijałoby się z celem. Mając powyższe na uwadze zarzuty podniesione w zażaleniu są bezzasadne i dlatego też zażalenie podlega oddaleniu na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc . O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnie Sąd w postanowieniu kończącym postępowanie w sprawie (art. 108 § 1 kpc), a zatem wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym (pomijając już okoliczność, że pełnomocnik nie złożył oświadczenia, że ta pomoc prawna nie została opłacona w całości, ani w części) , jest przedwczesny.