Legislator Case Law & Legislation
I C 1904/13 AI generated

Default judgment awarded debt to assignee against absent defendant regarding unpaid equipment charges.

Case Number I C 1904/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court issued a default judgment against the defendant, who failed to appear or respond to the lawsuit. The plaintiff successfully claimed assignment of debt for unpaid equipment charges, while the court granted statutory interest from the date the defendant received the summons. Although the claim was partially dismissed regarding the interest start date, the main debt and procedural costs were awarded to the plaintiff.

Legislator headnote

AI generated

Art. 339 § 1, 2 k.p.c.; Art. 481 § 1, 2 k.c.: In default judgments, the court accepts the plaintiff's factual assertions unless doubtful, but must still independently assess the legal merit of the claim and determine the correct start date for interest calculations.

Keywords

AI generated
default judgment assignment of debt statutory interest civil procedure equipment charges court costs enforceability

Cited Legislation

AI generated
Art. 339 § 1 k.p.c.
art. 339 § 1 i § 2 k.p.c.
Art. 339 § 2 k.p.c.
art. 339 § 1 i § 2 k.p.c.
Art. 481 § 1 k.c.
Jednakże zgodnie z treścią przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c.
Art. 481 § 2 k.c.
Jednakże zgodnie z treścią przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie III i IV sentencji wyroku na podstawie art. 100 k.p.c..
Art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.
W punkcie V sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c., nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
art. 339 k.p.c
art. 339 § 1 i § 2 k.p.c.
art. 100 k.p.c
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie III i IV sentencji wyroku na podstawie art. 100 k.p.c..
art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c
W punkcie V sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c., nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.

Cited Case Law

AI generated
SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57
Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz.
SN z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67
SN z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96
SN z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97
SN z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97
SN z dnia 6 czerwca 1972 r., III CRN 30/72
wyrok SN z dnia 6 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, Biul.
III CRN 175/67
14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, OSNC 1968, nr 8-9, poz.
I CRN 26/96
142; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, OSNC 1996, nr 7-8, poz.
III CRN 30/72
wyrok SN z dnia 6 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, Biul.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 1904/13 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W., dnia 4 marca 2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Iwona Popiołek-Sikora Protokolant:Agnieszka Łakomy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. we W. sprawy z powództwa (...) S.a.r.l. z siedzibą w L. przeciwko P. G. - o zapłatę I. zasądza od pozwanego P. G. na rzecz strony powodowej (...) S.a r.l. z siedzibą w Luxembourg kwotę 451,57zł (czterysta pięćdziesiąt jeden złotych pięćdziesiąt siedem groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 12.02.2014r. do dnia zapłaty; II. oddala dalej idące powództwo; III. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 107 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. nakazuje pozwanemu, aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków) kwotę 16 zł tytułem brakującej części opłaty od pozwu; V. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...). à r. l. z siedzibą w Luxembourg reprezentowana przez radcę prawnego wniosła pozew przeciwko P. G. o zapłatę kwoty 451,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 400 zł liczonymi od dnia 26.09.2012 r. do dnia zapłaty, od kwoty 51,57 zł liczonymi od dnia 23.09.2013 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu strona powodowa wskazała, że na podstawie umowy cesji przejęła od Canal + (...) S.A. prawa do wierzytelności z tytułu wystawionych not obciążeniowych dotyczących niezwróconego przez abonenta sprzętu będącego własnością cedenta.

Strona powodowa dochodzi od pozwanego zapłaty not obciążeniowych za niezwrócony sprzęt w łącznej wysokości 451,57 zł, zgodnie z załączonym częściowym wykazem wierzytelności do umowy o przelew wierzytelności z dnia 28.09.2012 r. Postanowieniem z dnia 18.10.2013 r. Sąd Rejonowy L. –. Z. w. L. w. L. (1), VI Wydział Cywilny (sygn. akt VI Nc-e 2214048/13) stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawy do tut. Sądu . Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę pomimo prawidłowego zawiadomienia, nie złożył żadnych wyjaśnień w sprawie ani nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności.

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części. Zgodnie z treścią przepisu art. art. 339 § 1 i § 2 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Z uwagi na fakt, iż pozwany P. G. nie złożył odpowiedzi na pozew, nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę pomimo prawidłowego zawiadomienia, nie złożył żadnych wyjaśnień w sprawie ani nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności, Sąd na rozprawie w dniu 04.03.2014 r. wydał wyrok zaoczny.

Utrwalony w judykaturze i niekwestionowany w nauce jest pogląd, że przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, OSNC 1968, nr 8-9, poz. 142; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, OSNC 1996, nr 7-8, poz. 108; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Prok. i Pr. - wkładka 1997, nr 10, s. 44; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Prok. i Pr. 1999, nr 9, s. 30).

Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo (zob. wyrok SN z dnia 6 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, Biul. SN 1972, nr 10, poz. 178). Zob. szerzej K. W., Wyrok zaoczny oddalający powództwo, (...) 2011, nr 3, s. 36 i n. oraz cytowana tam literatura (Komentarz A. J. do art. 339 k.p.c.). W niniejszej sprawie z uwagi na brak uzasadnionych wątpliwości, Sąd uznał twierdzenia strony powodowej o okolicznościach faktycznych za zgodne z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego.

Strona powodowa skuteczne nabyła od zbywcy – Canal+ (...) S.A. wierzytelność przysługującą mu względem powoda z tytułu wystawionych not obciążeniowych dotyczących niezwróconego przez abonenta sprzętu będącego własnością cedenta, a zatem stronie powodowej przysługuje wobec pozwanego roszczenie w dochodzonej wysokości 451,57 zł. Jednakże zgodnie z treścią przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Sąd przyjął, że podstawy zasądzenia odsetek ustawowych w kwocie zasądzonej wyrokiem zaistniały w chwili, gdy pozwany został poinformowany o toczącym się postępowaniu i otrzymał odpis pozwu, dlatego też należało zasądzić odsetki od dnia następnego od otrzymania pozwu, tj. od dnia 12.02.2014 r., o czym orzeczono jak w pkt I i II orzeczenia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie III i IV sentencji wyroku na podstawie art. 100 k.p.c.. W związku z powyższym obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania Sąd obciążył pozwanego, przy czym na zasądzoną kwotę 107 zł składają się: kwota 30 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, a także kwota 60 zł kosztów zastępstwa procesowego, ustalonych na podstawie § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.

Dz. U. z 2013 r., poz. 490). W punkcie V sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c., nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.