Plaintiff's claim dismissed due to insufficient evidence proving debt existence and amount under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff, a Luxembourg-based company, filed a claim against the defendant for unpaid subscription fees totaling 751.50 PLN. The court found the plaintiff's evidence insufficient to prove the debt's existence or amount, specifically lacking the original attachment to the assignment contract and proof of service. Consequently, the court dismissed the lawsuit because the plaintiff failed to meet the burden of proof required under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 k.p.c.; The plaintiff bears the burden of proving the existence and amount of the debt; failure to provide sufficient documentary evidence or proof of service results in dismissal of the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt I C 1735/13 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W., dnia 19 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Karolina Gruszczyńska Protokolant:Magdalena Kaliszewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa (...) S.a.r.l. z siedzibą w Luxembourg przeciwko M. F. o zapłatę oddala powództwo.
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) S.a r.l. z siedzibą w Luxembourg, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o zasądzenie od pozwanego M. F. kwoty 751,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami wskazanymi w pozwie oraz kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że na podstawie umowy cesji przejęła od firmy (...) S.A. prawa do wierzytelności z tytułu świadczenia usług związanych z zawartą umową abonamentową. Należność dochodzona od pozwanego wynika z nieopłaconego abonamentu w łącznej wysokości 751,50 zł wraz z odsetkami wskazanymi w częściowym wykazie wierzytelności do umowy przelewu wierzytelności z dnia 3 lipca 2012 r.
Sąd Rejonowy L. –. Z. w. L. (1)VI Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę tutejszemu Sądowi. Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny: W dniu 3 lipca 2012 r. strona powodowa (...) S.a r.l. z siedzibą w Luxembourg zawarła z (...) S.A. w W. umowę sprzedaży wierzytelności, szczegółowo opisanych w załączniku nr 1 do umowy. Dowód: - umowa przelewu wierzytelności z dnia 3 lipca 2012 r., k. 19 W dniu 2 grudnia 2013 r. strona powodowa sporządziła zawiadomienie pozwanego o przelewie wierzytelności.
Dowód: - pismo z dnia 2 grudnia 2013 r., k. 18
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 339 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny (§ 1). W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (§ 2). Mając na uwadze przedstawiony przez stronę powodową materiał dowodowy Sąd uznał, iż jej twierdzenia budzą uzasadnione wątpliwości.
Strona powodowa, reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, na poparcie swojego żądania przedłożyła następujące dokumenty: częściowy wykaz wierzytelności z dnia 2 grudnia 2012 r., pismo z dnia 2 grudnia 2013 r. oraz umowę przelewu wierzytelności z dnia 3 lipca 2012 r. Dokument nazwany „częściowym wykazem wierzytelności” znajdujące się na k. 18 akt nie może być uznany za dokument o jakiejkolwiek mocy prawnej, nie stanowi on załącznika do umowy przelewu wierzytelności i nie jest w tej umowie wymieniony.
Na podstawie zatem dokumentów znajdujących się w aktach Sąd był w stanie ustalić jedynie, że w dniu 3 lipca 2012 r. zawarto umowę przelewu wierzytelności, jak również, że w dniu 2 grudnia 2013 r. sporządzono zawiadomienie o przelewie wierzytelności na rzecz strony powodowej. Nie wiadomo jednak, czy dokument ten został sporządzony przez umocowane do tego osoby oraz czy kwota z niego wynikająca odpowiada faktycznemu stanowi zadłużenia pozwanego, jeśli takie zadłużenie pozwany posiadał. Nadto strona powodowa nie przedłożyła załącznika nr 1 do przedmiotowej umowy cesji, w której zgodnie z umową zawarta była lista wierzytelności będących przedmiotem przelewu.
Na marginesie już tylko wskazać należy, że nie przedłożono dowodu nadania pisma z dnia 2 grudnia 2013 r., nie mówiąc o dowodzie jego doręczenia pozwanemu, w celu wykazania dojścia do niego wiadomości oświadczenia strony powodowej w nim zawartego. Tym samym, w ocenie Sądu, strona powodowa nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie istnienia oraz wysokości zadłużenia pozwanego. Mając powyższe na uwadze, wobec uzasadnionych wątpliwości co do twierdzeń strony powodowej, orzeczono jak w wyroku.