Court dismisses defendant's defense and allows plaintiff's claim due to defendant's full admission of debt.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the defendant's procedural objections and allowed the plaintiff's claim because the defendant admitted the debt during the hearing. The plaintiff sought repayment of a loan transferred to them, while the defendant acknowledged the debt and the transfer on the record. Consequently, the court was bound by this admission to issue a judgment awarding the full amount and dismissing the need for further evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 213 § 2 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; When a defendant admits the plaintiff's claim, the court is bound by that admission and must issue a judgment awarding the claim without further evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 2008/13
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...)w K.wniosła w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej M. W.kwoty 21 717,62 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej BNP liczonymi od kwoty 12 921,11 zł od dnia 27 czerwca 2013 roku do dnia zapłaty. Na uzasadnienie swojego żądania wskazała, że pozwana zawarła umowę kredytu z (...) Bankiem Spółką Akcyjną we W. i nie regulowała swoich zobowiązań wynikających z tej umowy kredytowej. Podała, że wskazana wierzytelność została zbyta na jej rzecz w dniu 07 czerwca 2013 roku, o czym poinformowała pozwaną. Postanowieniem z dnia 30 października 2013 roku, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie. Na rozprawie w dniu 10 lutego 2014 roku, pozwana uznała żądanie pozwu.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu powództwo jest zasadne i tym samym zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 213 § 2 k.p.c., sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjnym pozwanego, który nie tylko uznaje samo żądanie powoda, ale i to, że uzasadniają je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne i godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego to żądanie (por. M. Jędrzejewska, [w:] T.
Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, tom 1, Warszawa 2002, s. 467). Skutkiem uznania powództwa jest bowiem pominięcie postępowania dowodowego w zakresie okoliczności objętych uznaniem i wydanie wyroku uwzględniającego powództwa w zakresie objętym jego uznaniem (por. M. Jędrzejewska, [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, tom 1, Warszawa 2002, s. 469).
W niniejszej sprawie pozwana uznała żądanie pozwu w całości i przyznała w ten sposób, że zawarła sporną umowę kredytu i otrzymała kwotę objętą wskazaną umową, a przy tym jej zadłużenie z tego tytułu wynosi kwotę dochodzoną w tym procesie i zostało przelane na rzecz strony powodowej. W tym zakresie Sąd był więc związany uznaniem, gdyż nie było żadnych podstaw do przyjęcia, że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa, skoro faktycznie pozwana była względem strony powodowej zadłużona na kwotę objętą żądaniem pozwu.
W konsekwencji, skład orzekający był obowiązany pominąć w całości postępowanie dowodowe i wydać wyrok uwzględniający powództwo w całości. Mając powyższe na względzie, na podstawie przytoczonego przepisu, orzeczono jak w punkcie I sentencji. W niniejszej sprawie żądanie strony powodowej zostało w całości uwzględnione co oznacza, iż zgodnie z przepisem art. 98 § 1 k.p.c. pozwana jest zobowiązana do zwrotu stronie powodowej poniesionych przez nią kosztów procesu. Wedle przepisów art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W świetle wskazanych przepisów do kosztów procesu poniesionych przez stronę powodową należało zaliczyć: opłatę od pozwu w kwocie 272 zł (k. 2 akt) i opłatę skarbową od odpisu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (k. 27 akt), co daje łącznie kwotę 289 zł. W związku natomiast z tym, że strona powodowej nie wnioskowała o zwrot kosztów zastępstwa procesowego (k. 9 akt), wskazane koszty nie zostały uwzględnione. Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w punkcie II wyroku. Orzeczenie w punkcie III wyroku jest oparte na przepisie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c., który stanowi, że sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza roszczenie uznane przez pozwanego.