Legislator Case Law & Legislation
III AUa 142/12 AI generated

Social security appeal dismissed; prior final judgment on employment contract bars re-evaluation of insurance title.

Case Number III AUa 142/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a social security decision regarding mandatory insurance coverage. The appellant argued that a prior employment contract entitled her to specific insurance benefits, but the lower court had already definitively ruled that this contract was a sham to evade social security laws. The appellate court held that the final judgment on the employment contract creates a res judicata effect, preventing the current appeal from re-examining that specific insurance title.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 1 pkt. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 385 KPA: A final judgment establishing that a specific insurance title does not exist precludes its re-evaluation in subsequent proceedings, thereby barring the claimant from asserting that title as a basis for mandatory social security coverage.

Keywords

AI generated
res judicata social security insurance employment contract mandatory coverage appeal dismissal fraudulent avoidance prior final judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity: Dz.U.
Art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Art. 385 Kodeksu postępowania administracyjnego
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 oddalił apelację wnioskodawczyni, jako nieuzasadnioną.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III A Ua 142/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Stanisława Kubica Sędziowie: SSA Barbara Pauter (spr.) SSA Barbara Staśkiewicz Protokolant: Karolina Sycz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012 r. we Wrocławiu sprawy z wniosku W. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o ubezpieczenie społeczne na skutek apelacji W. S. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy z dnia 29 listopada 2011 r. sygn. akt VII U 1635/11 oddala apelację.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni W. S. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 9 lipca 2011 r., ustalającej, że wnioskodawczyni jako osoba prowadząca działalność gospodarczą nie mająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresach od 3 kwietnia 2006 r. do 31 lipca 2007 r. oraz od 1 listopada 2007 r. do 31 marca 2009 r.

Wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem i uznanie, że w okresie od 1 kwietnia 2008 r. do 31 marca 2009 r., podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu z tytułu umowy o pracę nakładczą i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że spełniła wszystkie elementy pracy nakładczej, którą wykonywała na rzecz firmy (...). Wyrokiem z dnia 29 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy odwołanie to oddalił i zasądził od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego kwotę 60,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sąd ten ustalił, że W. S. począwszy od dnia 3 kwietnia 2006 r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w postaci pośrednictwa kredytowego i ubezpieczeniowego i z tego tytułu dokonała zgłoszenia do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. W dniu 1 kwietnia 2008 r. wnioskodawczyni zawarła umowę o pracę nakładczą z firmą (...) - D. M. z siedzibą w W. na czas nieokreślony i została z tego tytułu zgłoszona przez płatnika składek do ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy o pracę nakładczą, wyrejestrowała się natomiast z obowiązkowych ubezpieczeń z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

W ramach pracy nakładczej wnioskodawczyni powierzono prace polegające na przygotowaniu, kopertowaniu, adresowaniu i kolportażu kompletów reklamowych. Praca była wykonywana do dnia 31 marca 2009 r., po czym umowa została rozwiązana z w/w datą za porozumieniem stron. Decyzją z dnia 9 sierpnia 2010 r., strona pozwana stwierdziła, że wnioskodawczyni z tytułu zawartej umowy o pracę nakładczą nie podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu wypadkowemu w okresie od 1 kwietnia 2008 r. do 31 marca 2009 r.

Odwołanie od tej decyzji zostało oddalone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 25 stycznia 2011 r. W okresie od 1 sierpnia 2007 r. do 31 października 2007 r., wnioskodawczyni podlegała ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w Centrum Doradztwa (...) C. G.. Zaskarżoną decyzją z dnia 07.09.2011 r. strona pozwana ustaliła obowiązkowe podleganie wnioskodawczyni ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresach od 3 kwietnia 2006 r. do 31 lipca 2007 r. i od 1 listopada 2007 r. do 31 marca 2009 r., jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą nie mającej ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

W uzasadnieniu decyzji strona pozwana powołując się na prawomocny wyrok Sądu wskazała, że wobec odmowy objęcia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniem rentowym i emerytalnym i dobrowolnym ubezpieczeniem wypadkowym z tytułu umowy o pracę nakładczą właściwym tytułem jej ubezpieczenia społecznego była prowadzona przez nią działalność gospodarcza. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał odwołanie za nieuzasadnione. Wnioskodawczyni w odwołaniu kwestionowała przesłanki dotyczące ustalenia obowiązku ubezpieczenia społecznego, które były przedmiotem rozpoznania Sądu w sprawie VII U 1581/10.

Wnioskodawczyni domagała się uznania, że w okresie od 1.04.2008 r. do 31.03.2009 r. podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu zawartej umowy o pracę nakładczą. Powyższa okoliczność została w sposób jednoznaczny rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem tut. Sądu w sprawie VII U 1581/10. W postępowaniu tym Sąd ustalił, że okoliczności tak zawarcia przez wnioskodawczynię umowy o pracę nakładczą, jak i jej wykonywania w okresie od 1 kwietnia 2008 r. do 31 marca 2009 r. wskazują na zamiar obejścia przepisów o ubezpieczeniu społecznym i uznał, że wnioskodawczyni nie podlegała ubezpieczeniom społecznym z tego tytułu.

Skoro Sąd prawomocnym wyrokiem orzekł o zasadności decyzji wyłączającej wnioskodawczynię z ubezpieczenia z tytułu pracy nakładczej, to aktualnie wnioskodawczyni nie może kwestionować tej okoliczności i zarzut ten nie może być poddany ponownej ocenie Sądu w kolejnym postępowaniu. Zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa. Wnioskodawczyni złożyła apelację od wyroku Sądu Okręgowego, domagając się jego zmiany i uznania, iż w okresie od 1 kwietnia 2008 r. do 31 marca 2009 r. podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu z tytułu umowy o pracę nakładczą i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu.

W uzasadnieniu apelacji wskazała w szczególności, że ustalenia w zakresie zawarcia umowy o pracę nakładczą w celu obejścia przepisów prawa zostały dokonane wyłącznie na podstawie subiektywnej oceny organu rentowego. Wnioskodawczyni zawierając umowę o pracę nakładczą spełniła wszystkie wymogi wynikające z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą. Powinna zatem zostać objęta ubezpieczeniem z tego tytułu. Sąd Apelacyjny zważył: Apelacja wnioskodawczyni jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.) osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu. W myśl art. 9 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lutego 2009 r., osoba spełniająca warunki do objęcia obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z kilku tytułów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 4-6 i 10 przysługiwało prawo wyboru tytułu ubezpieczenia.

Osoba taka była objęta obowiązkowo ubezpieczeniami z tego tytułu, który powstał najwcześniej, mogła jednak dobrowolnie, na swój wniosek, być objęta ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi także z pozostałych, wszystkich lub wybranych tytułów lub zmienić tytuł ubezpieczenia. Warunkiem jednak możliwości wyboru tytułu ubezpieczenia jest istnienie tego tytułu ubezpieczenia. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 25 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy oddalił odwołanie W. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Oddział w W. z dnia 9 sierpnia 2010 r., odmawiającej objęcia wnioskodawczyni ubezpieczeniem społecznym z tytułu pracy nakładczej.

Wnioskodawczyni nie ma prawa do podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z tego tytułu. Wyrok ten korzysta z powagi rzeczy osądzonej, co oznacza, że w niniejszym postępowaniu nie jest możliwe wykazywanie istnienia tego tytułu ubezpieczeń. Tym samym wnioskodawczyni nie posiada innego tytułu ubezpieczenia i podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 oddalił apelację wnioskodawczyni, jako nieuzasadnioną.