Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove existence of assigned debt and validity of assignment contract.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant, ruling that the plaintiff failed to meet their burden of proof. Although the plaintiff presented a private note and a partial list of debts, the court found no evidence that the specific debt in question existed or was validly assigned to the plaintiff. Consequently, the court held that the assignment contract was ineffective because the assignor could not transfer a right they did not possess.
Legislator headnote
AI generatedArt. 509 § 1 k.c.; Art. 510 § 1 k.c.; The plaintiff bears the burden of proving the existence and validity of the assigned debt and the effectiveness of the assignment; a transfer of rights is invalid if the assignor does not hold the right (nemo plus iuris in alium transfere potest quam ipse habet).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1310/13 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Sędziowie: - Protokolant: Małgorzata Więcek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2014 r. w L. sprawy z powództwa (...) S.a.r.l. przeciwko E. O. o zapłatę powództwo oddala Sygn. akt: I C 1310/13
UZASADNIENIE
wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 31.01.2014 r. Pozwem z dnia 3.07.2013 r. Powód (...) S.a r.l z siedzibą w Luksemburgu wystąpił przeciwko E. O. o zapłatę:
1. kwoty 300,00 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 2.07.2013 r. do dnia zapłaty;
2. kwoty 29,81 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 2.07.2013 r. do dnia zapłaty; oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w ramach elektronicznego postępowania upominawczego do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie. Postanowieniem z dnia 19.09.2013 r. stwierdzono brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazano rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Legionowie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 28.09.2012 r. doszło do zawarcia umowy pomiędzy (...) S.A. z siedzibą w W.a pozwanym umowy szczegółowej stanowiącej umowę sprzedaży wierzytelności, której przedmiotem były wierzytelności wskazane w Załączniku nr 1 do powyżej wskazanej umowy.
Pozwany został zawiadomiony o dokonanej cesji wierzytelności (k. 15v.), a aktach brak jednak dowodu doręczenia powyższego zawiadomienia pozwanemu. Jednocześnie do akt dołączony został częściowy wykaz wierzytelności (k.16) do umowy o przelew wierzytelności z dnia 28.09.2012 r., z którego wynika, iż doszło do przelewu wierzytelności wobec firmy (...) S.A. z siedzibą w W.w kwocie 300 złotych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty przedstawione przez strony. Sąd, zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w art. 509 k.c. i art. 510 § 1 k.c. dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy.
Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę (...). Powód wskazał, iż na podstawie umowy cesji wierzytelności przejął od firmy (...) S.A. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu noty obciążeniowej co wynika z dokumentu zatytułowanego „Częściowy wykaz wierzytelności” Z załączonej przez powoda umowy szczegółowej z dnia 28.09.2012 r. nie wynika jednak jakie wierzytelności, w jakiej wysokości i w stosunku do kogo zostały na jej podstawie zbyte.
W aktach sprawy brak jest wymienionej w art. 1 listy wierzytelności obejmującej przedmiot umowy. Na podstawie załączonych przez powoda dokumentów można jedynie stwierdzić, iż powód zawarł z (...)S.A. umowę sprzedaży obejmującą bliżej nieokreślone wierzytelności. Brak jest jednak jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, aby pośród zbytych wierzytelności znajdowała się również wierzytelność przysługująca (...) S.A. w stosunku do pozwanego. Równocześnie należy zauważyć, iż powód nie przedstawił żadnego dowodu wskazującego z jakiego konkretnie tytułu dochodzona jest przez niego kwota w łącznej wysokości 200 zł.
Do pozwu dołączona została jedynie nota księgowa (k.10/11), z której wynika wysokość kwoty, którą pozwany został obciążony i okoliczność, iż obciążenie tą kwotą stanowi odszkodowanie za niezwrócony sprzęt. Powyższe oznacza, iż powód na potwierdzenie swoich racji przedstawił jedynie dokument prywatny, w którym (...) S.a.r.l. oświadczyło, iż pozwany jest dłużny powodowi określoną kwotę pieniężną. Tym samym należy uznać, że powód nie udowodnił istnienia wierzytelności (...) S.A. w stosunku do pozwanego. Wobec zaś nie udowodnienia, iż (...)S.A. miało wobec pozwanego wierzytelność wynikającą z umowy, nie mogło nastąpić skuteczne zbycie tej wierzytelności.
Zgodnie bowiem z art. 510 § 1 k.c. przesłanką skutecznego przeniesienia wierzytelności na nabywcę jest istnienie tej wierzytelności i przysługiwanie tej wierzytelności zbywcy ( nemo plus iuris in alium transfere potest quam ipse habet). Z powodu bezskuteczności umowy przelewu zawartej między (...) S.A. z siedzibą w W.a (...). à r. l. z siedzibą w L., nie nastąpił skutek w postaci przeniesienia wierzytelności – art. 510 § 1 k.c. Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd oddalił powództwo w całości.