Civil court dismisses debt claim against individual because plaintiff failed to prove existence of underlying debt transferred to them.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Legionow dismissed the plaintiff's lawsuit for payment of bank contract claims against the defendant. The plaintiff, a closed investment fund, alleged it acquired the debt from a bank via assignment but failed to prove the specific debt existed before the transfer. The court ruled that without evidence of the original debt's validity and identity, the assignment was ineffective under Polish civil law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 509 § 1 k.c.; Art. 510 § 1 k.c.; The plaintiff bears the burden of proving the existence and validity of the underlying debt before a valid assignment can transfer rights to a third party.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1131/13 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Sędziowie: - Protokolant: Sebastian Śliwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. w L. sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego przeciwko G. P. roszczenia z umów bankowych Powództwo oddala Sygn. akt: I C 1131/13
UZASADNIENIE
Wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 20.12.2013 r. W dniu 29.05.2013 r. do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie powód (...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W.złożył pozew przeciwko G. P. o zapłatę następujących kwot: 1) 918,91 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 29.05.2013 r. do dnia zapłaty, 2) 376,15 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 29.05.2013 r. do dnia zapłaty, 3) 220,00 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 29.05.2013 r. do dnia zapłaty, 4) 273,05 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 29.05.2013 r. do dnia zapłaty, 5) 186,03 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 29.05.2013 do dnia zapłaty, 6) 2.523,47 złotych z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od 29.0.2013 r. do dnia zapłaty. 7) 1.163,42 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 29.05.2013 r. do dnia zapłaty.
Powód wniósł także o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu. Postanowieniem z dnia 27.08.2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie wobec braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Legionowie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 24 sierpnia 2011 r. doszło do zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności pomiędzy powodem a (...) Bank S.A. z siedzibą we W., której przedmiotem były wierzytelności wymienione w załączniku nr 5 do umowy (k. 24). Pismem z dnia 24.08.2011 (k.
38) G. P.został zawiadomiony o przelewie wierzytelności. W aktach brak dowodu doręczenia powyższego pisma do pozwanego. Pismem z dnia 5.10.2011 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty. Do pozwu dołączono także umowę pożyczki z dnia 12.10. 2007 r., bankowy tytuł egzekucyjny i postanowienie tut. Sądu z dnia 17.08.2009 r. w przedmiocie nadania bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów złożone do akt sprawy przez strony.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w art. 509 k.c. i art. 510 § 1 k.c. dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy.
Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę (...). Powód wskazał, iż na podstawie umowy cesji wierzytelności przejął L. Bank z siedzibą we W. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu zawartej umowy. Z załączonej przez powoda umowy nie wynika jednak jakie wierzytelności, w jakiej wysokości i w stosunku do kogo zostały na jej podstawie zbyte.
Do akt został dołączony wyciąg z załącznika nr 5 do umowy, zdaniem Sądu jest to jednak dokument nie wystarczający do oceny czy istnieje tożsamość pomiędzy wierzytelnością przysługującą (...) Bank S.A. a wierzytelnością, której w niniejszej sprawie dochodzi powód. Wobec zaś nie udowodnienia, iż (...) Bank S.A. z siedzibą we W. miało wobec pozwanego wierzytelność wynikającą z umowy, która następnie została przeniesiona na powoda, nie mogło nastąpić skuteczne zbycie tej wierzytelności. Zgodnie bowiem z art. 510 § 1 k.c. przesłanką skutecznego przeniesienia wierzytelności na nabywcę jest istnienie tej wierzytelności i przysługiwanie tej wierzytelności zbywcy ( nemo plus iuris in alium transfere potest quam ipse habet).
Z powodu bezskuteczności umowy przelewu zawartej między (...) Bank S.A. z siedzibą we W. a powodem, nie nastąpił skutek w postaci przeniesienia wierzytelności – art. 510 § 1 k.c. Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd oddalił powództwo w całości.