Appeal in background check proceedings allowed despite late filing due to statutory procedural rules.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the lower court's refusal to accept an appeal lodged after the statutory deadline for requesting a written justification. The appellant argued that the appeal was untimely because the lower court had not yet issued a written reasoning, which the lower court claimed prevented the appeal from taking effect. The court ruled that the background check statute fully regulates the procedure, meaning the appellant's submission constituted a valid appeal within the time limit, and the case was remanded for formal corrections.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów; art. 21a ust. 1, ust. 2c, art. 21b ust. 1 i 2: The background check statute independently regulates the procedural timeline for appeals, rendering the general criminal procedure code's requirement for a prior request for written justification inapplicable to the validity of the appeal itself.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKz 35/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny II Wydział Karny w R. na posiedzeniu w składzie : Przewodniczący: SSA Stanisław Urban Sędziowie: SSA Stanisław Sielski SSA Zbigniew Różański (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Łuksik po rozpoznaniu w sprawie B. M. zażalenia lustrowanego na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w R. z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt II K 69/13 o odmowie przyjęcia apelacji na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę Przewodniczącemu Wydziału Karego Sądu Okręgowego w R. celem podjęcia dalszych czynności w związku z wniesionym środkiem odwoławczym.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2014 r. sędzia Sądu Okręgowego w R. odmówił przyjęcia apelacji lustrowanego B. M. złożonej od orzeczenia Sądu Okręgowego w R. z dnia 13 grudnia 2013 r., gdyż została złożona po upływnie terminu do złożenia wnioski o sporządzenie uzasadniania i w związku z tym nie mogła wywrzeć skutków wskazanych w art. 422 k.p.k. i zostać rozpoznana. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył lustrowany nie wskazując żadnych konkretnych zarzutów ponownie zakwestionował orzeczenie Sądu Okręgowego w R., na mocy którego uznano, że złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie lustrowanego zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie niniejszych rozważań zauważyć należy, że przepis art. 19 ustawy z dnia z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2013 r., poz.1388 j.t.) w art. 19 obligują w zakresie nieuregulowanym przepisami tej ustawy, nakazuje do postępowania lustracyjnego, w tym odwoławczego oraz kasacyjnego, stosować odpowiednio przepisy kodeksu postępowania karnego (dalej k.p.k.).
Oznacza to, że odpowiednie stosowanie przepisów k.p.k. będzie one mieć zastosowanie w sytuacji, gdy danej kwestii nie regulują przepisy ustawy lustracyjnej. Zgodnie zaś z treścią art. 21a ust.1 omawianej ustawy, postępowanie lustracyjne w pierwszej instancji kończy się wydaniem orzeczenia na piśmie. Do orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyroku. Regulacja ust. 2c tego samego artykułu przewiduje zaś sporządzenie z urzędu uzasadnienia orzeczenia wydanego przez Sąd I instancji. Wedle art. 21b ust. 1 i 2 ustawy, orzeczenie sądu wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie stronie, zaś od momentu otrzymania uzasadnienia orzeczenia rozpoczyna bieg 14-dniowy termin do złożenia apelacji.
Przedstawiony powyżej trybu postępowania sądu po wydaniu orzeczenia lustracyjnego w I instancji świadczy o tym, iż kwestia ta została w sposób całościowy uregulowana przepisami ustawy lustracyjnej i brak konieczności odwoływania się w tym zakresie do odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania karnego. W ocenie Sądu Apelacyjnego z regulacji ustawy lustracyjnej nie wynika wcale konieczność złożenia przez stronę wniosku o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem i odpowiedniego stosowania w tym zakresie art. 422 § 1 k.p.k.
Tym samym więc niezłożenie przez lustrowanego wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenia uzasadnienia orzeczenia lustracyjnego wydanego przez Sąd I instancji, nie powoduje utraty uprawnienia do złożenia apelacji, a tym samym zainicjowania kontroli odwoławczej. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy zasygnalizować należy, iż w dniu 13 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w R. wydał orzeczenie stwierdzające, iż B. M. złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne. Sąd ten z urzędu sporządził uzasadnienie w niniejszej sprawie, które doręczono lustrowanemu w dniu 30 grudnia 2013 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. 57).
Następnie w dniu 9 stycznia 2014 r. (data nadania 8 stycznia 2014 r.) wpłynęło do Sądu Okręgowego w R. pismo lustrowanego, z którego wynika iż nie zgadza się on z zapadłym orzeczeniem. Zestawienie powyższych dat wskazuje, iż pismo lustrowanego, stanowiące w istocie osobistą apelację, zostało złożone w terminie. W związku z tym przedwcześnie odmówiono przyjęcia tego środka odwoławczego, co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego zarządzenia. W niniejszej sprawie konieczne jest jednak podjęcie dalszych czynności, w tym wezwanie lustrowanego do uzupełnienia braków formalnych apelacji w postaci sporządzenia jej i podpisania przez adwokata stosowanie do regulacji zawartej w art. 446 § 1 k.p.k.
Ewentualne dalsze czynności w sprawie warunkowane będą czynnościami (lub ich brakiem) lustrowanego. W oparciu o wskazane wyżej okoliczności Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazaniem sprawę celem podjęcia dalszych czynności w związku z wniesionym środkiem odwoławczym.