Legislator Case Law & Legislation
I C 432/13 AI generated

Civil court dismisses debt claim due to lack of proof of assignment and statute of limitations defense.

Case Number I C 432/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff sued the defendant for payment of specific sums, claiming they acquired the debt through assignment from a telecommunications company. The court found the plaintiff failed to prove the existence of the original debt or the validity of the assignment agreement, as the required CD plate listing the debts was missing. Furthermore, the defendant successfully raised the statute of limitations defense, which the court held was valid against the assignee under Polish civil law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 510 § 1 k.c.; Art. 117 § 1 k.c.; Art. 120 § 1 k.c.; Art. 513 § 1 k.c.: A creditor cannot assign a non-existent or unproven claim, and a debtor's statute of limitations defense remains valid against the assignee once the limitation period has expired.

Keywords

AI generated
assignment of claims statute of limitations burden of proof non-existent debt assignment validity civil procedure telecommunications debt

Cited Legislation

AI generated
Art. 510 § 1 k.c.
i art. 510 § 1 k.c. dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy.
Art. 117 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 117 § 1 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu.
Art. 117 § 2 k.c.
Art. 117 § 2 k.c. stanowi, iż po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.
Art. 120 § 1 k.c.
Art. 120 § 1 zdanie 1 k.c.
Art. 513 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 513 § 1 k.c. dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
Art. 118 k.c.
o zapłatę wobec pozwanego za świadczone usługi przedawnia się zgodnie z art. 118 k.c. po trzech latach.
art. 6 k.c
art. 3 § 1 k.p.c
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art.
art. 227 k.p.c
3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art.
art. 509 k.c
Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w art. 509 k.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 432/13 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Sędziowie: - Protokolant: Sebastian Śliwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2013 r. w L. sprawy z powództwa (...) S.a.r.l. przeciwko M. A. o zapłatę powództwo oddala Sygn. akt: I C 432/13

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 30.12.2013 r. Pozwem z dnia 14.11.2013 r. Powód (...).ar.l z siedzibą w Luksemburgu wystąpił przeciwko M. A. o zapłatę:

1. kwoty 902,34 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 12.09.2000 do dnia zapłaty;

2. kwoty 1383,10 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 11.08.2000 do dnia zapłaty;

3. kwoty 602,09 złotych odsetkami ustawowymi od dnia 10.06.2000 do dnia zapłaty 4. kwoty 1.127,01 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 13.07.2000 do dnia zapłaty. oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w ramach elektronicznego postępowania upominawczego do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie. W dniu 21.11.2012 r. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany złożył sprzeciw wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W sprzeciwie pozwany wskazał, iż nigdy nie był dłużnikiem powoda oraz podniósł zarzut przedawnienia. Postanowieniem z dnia 5.03.2013 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Legionowie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 17.04.2001 r. (...) S.A.z siedzibą w W.zawarł z K. P.i W. A.wspólnikami spółki cywilnej prowadzącymi działalność gospodarczą pod firmą P.(...)” s.c. z siedzibą w P.umowę o przelew wierzytelności, które przysługiwały Polkomtel wobec dłużników.

Polkomtel oświadczył, iż przysługują mu niesporne i wymagalne wierzytelności w stosunku do dłużników wynikające z niezapłaconych faktur z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych. Polkomtel miał sporządzić płytę, która miała zawierać wykaz wierzytelności objętych umową. Płyta ta nie została dołączona do akt niniejszej sprawy. W dniu 30.12.2006 r. doszło do zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności pomiędzy (...)sp. z o.o. z siedzibą w W.oraz (...) s.a.r.l. z siedzibą w Luksemburgu, której przedmiotem jest przeniesienie przez (...). sp. z o.o. na rzecz powoda wierzytelności pieniężnych, które są niesporne i wymagalne, wynikające z umów zawartych pomiędzy Dłużnikami i osobami trzecimi.

W dniu 17.04.2001 r. wystawiony został przez (...) S.A.dokument, iż wierzytelność wobec firmy handlowej (...) s.c.z tytułu usług telekomunikacyjnych została przelana na rzecz (...) sp. z .o.o. w W.(k.31). Ponadto, zawiadomieniem z dnia 30.12.2006 r., iż wierzytelność wobec firmy handlowej (...) s.c. z tytułu telekomunikacyjnych została przelana na rzecz P.R.E. S.C.O (...) s.ar.l. z siedzibą w Luksemburgu (k.31v). Jednocześnie do akt dołączony został częściowy wykaz wierzytelności (k.32) do umowy o przelew wierzytelności z dnia 17.04.2001 r., z którego wynika, iż doszło do przelewu wierzytelności wobec firmy handlowej (...) s.c. w kwocie 4294,99 złotych oraz został częściowy wykaz wierzytelności (k.32v) do umowy o przelew wierzytelności z dnia 30.12.2006 r., z którego wynika, iż doszło do przelewu wierzytelności wobec firmy handlowej (...) s.c. w kwocie 4294,99 złotych na rzecz (...) s.ar.l z siedzibą w Luksemburgu.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty przedstawione przez strony. Sąd, zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 § 1 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w art. 509 k.c. i art. 510 § 1 k.c. dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy.

Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę (...). Powód przedstawił do akt niniejszej sprawy umowę zawartą pomiędzy (...) S.A.z siedzibą w W.a K. P.i W. A.wspólnikami spółki cywilnej prowadzącymi działalność gospodarczą pod firmą P (...)s.c. z siedzibą w P..

Brak jednak w aktach niniejszej sprawy umowy zawartej „(...).” S.C. a (...) sp. z o.o. co do wierzytelności będących przedmiotem cesji. Tym samym powód nie udowodnił, iż przysługuje mu wierzytelność wobec pozwanego. Jednocześnie powód wskazał, iż na podstawie umowy cesji wierzytelności nabył wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług związanych z zawartą umową na świadczenie usług telekomunikacyjnych. Jednakże nawet z załączonej przez powoda umowy cesji (...) S.A.z siedzibą w W.z K. P.i W. A.wspólnikami spółki cywilnej prowadzącymi działalność gospodarczą pod firmą P (...) s.c. z siedzibą w P.nie wynika jakie wierzytelności, w jakiej wysokości i w stosunku do kogo zostały na jej podstawie zbyte.

W powyższej umowie strony wskazały jedynie, iż nastąpiło przeniesienie istniejących i wymagalnych wierzytelności pieniężnych względem dłużników, które zostaną określone i przekazane przez (...) S.A.na płycie CD. Powyższej płyty nie ma w aktach niniejszej sprawy. Tym samym brak jest możliwości ustalenia czy wierzytelność będąca przedmiotem niniejszego postępowania była przedmiotem zawartej umowy. Ponadto, powód nie udowodnił istnienia wierzytelności (...) S.A. w kwocie objętej pozwem w stosunku do pozwanego. Brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających wysokość dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia.

Wobec zaś nie udowodnienia, iż (...) S.A. miał wobec pozwanego wierzytelność wynikającą z umowy, nie mogło nastąpić skuteczne zbycie tej wierzytelności. Zgodnie bowiem z art. 510 § 1 k.c. przesłanką skutecznego przeniesienia wierzytelności na nabywcę jest istnienie tej wierzytelności i przysługiwanie tej wierzytelności zbywcy ( nemo plus iuris in alium transfere potest quam ipse habet). Dodatkowo skuteczny okazał się zgłoszony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia. Zgodnie z art. 117 § 1 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu.

Art. 117 § 2 k.c. stanowi, iż po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Art. 120 § 1 zdanie 1 k.c. określa, iż bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W przedmiotowej sprawie termin spełnienia świadczenia pieniężnego przez pozwanego został wskazany przez powoda w „Częściowym wykazie wierzytelności” na 2000 r. (k. 32 i 32v). (...) S.A. jest przedsiębiorcą i świadczone przez niego usługi na rzecz abonentów są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. (...) S.A. o zapłatę wobec pozwanego za świadczone usługi przedawnia się zgodnie z art. 118 k.c. po trzech latach.

Przedawnienie wszystkich roszczeń wskazanych w „Częściowym wykazie wierzytelności (…)” nastąpiło zatem w okresie pomiędzy majem i listopadem 2003 r. Pozwany zgłosił zarzut przedawnienia roszczenia o zapłatę. Zgodnie z art. 513 § 1 k.c. dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Dlatego podniesiony przez dłużnika zarzut przedawnienia roszczenia jest skuteczny również przeciwko dalszym nabywcom wierzytelności, w tym wobec powoda.

Zaś z chwilą przedawnienia roszczenia głównego przedawnia się także roszczenie o odsetki za opóźnienie jako roszczenie uboczne (por. uchwałę składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005r., sygn. akt III CZP 42/04). Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd oddalił powództwo w całości.