Legislator Case Law & Legislation
I C 1304/13 AI generated

Court dismisses claim for loan debt as statute of limitations expired three years after demand. Plaintiff failed to prove interruption of limitation period.

Case Number I C 1304/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment of a loan debt totaling over 1,000 zloty. The defendant argued the claim was time-barred, noting she received a demand for payment in June 2009 but failed to pay due to financial hardship. The court ruled that because the plaintiff could not demonstrate any act interrupting the limitation period, the three-year statute of limitations had expired by the time of the lawsuit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 § 2 k.c.; Art. 118 k.c.: A creditor who fails to interrupt the running of the limitation period loses the right to enforce the claim once the statutory term has elapsed.

Keywords

AI generated
statute of limitations loan contract assignment of claim interruption of limitation civil procedure limitation period banking dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 117 § 2 k.c.
Art. 118 k.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Koszty procesu stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik procesu wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c poniosła w całości strona powodowa.
art.118 k.c
W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie jednoznacznie wskazuje, iż przed datą wniesienia pozwu (25 czerwca 2013 roku) upłynął już określony w art.118 k.c trzyletni termin przedawnienia dochodzonej przez powoda wierzytelności.
art. 98 § 1 k.p
Koszty procesu stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik procesu wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c poniosła w całości strona powodowa.

Cited Case Law

AI generated
I CKN 316/019
Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2003 roku I CKN 316/019 (OSNC 2004/7-8/117) w art.118k.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1304/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2014 roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Tadeusz Radziwon Protokolant: Ewa Trusiak po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 roku w Bielsku Podlaskim na rozprawie sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w K. przeciwko Z. K. o zapłatę: Oddala powództwo. Sędzia I C 1304/13

UZASADNIENIE

Powód (...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w K.wystąpił o zasądzenie od pozwanej Z. K.kwoty 1093,01 złotych wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredyty lombardowego Narodowego Banku Polskiego liczonymi od kwoty 315,20 złotych od dnia 25 czerwca 2013 do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, za wyjątkiem kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na mocy umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 07 czerwca 2013 roku z (...) Bankiem Spółką Akcyjnąz siedzibą we W.nabył wierzytelność względem pozwanej powstałą na skutek niewywiązywania się przez nią z przewidzianego umową z poprzednikiem prawnym powoda obowiązku regulowania rat otrzymanego kredytu.

Z uzasadnienia pozwu wynika, że pozwana w dniu 16 kwietnia 2008 roku zawarła z (...) Bank Spółką Akcyjnąz siedzibą we W.umowę kredytu na zakup towarów i usług o numerze (...). W związku z zaniechaniem wywiązywania się przez pozwaną z obowiązku uiszczania rat kredytowych poprzednik prawny powoda pismem z dnia 22 czerwca 2009 roku wypowiedział umowę kredytu i wezwał pozwaną do zapłaty powstałego zadłużenia, jednakże wezwanie to okazało się bezskuteczne (k.4v.11-12). Sąd Rejonowy L.w L.VI Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 02 września 2013 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt (...), wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim (k. 6).

Pozwana Z. K. wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu swego stanowiska podniosła między innymi zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia (k.71v.). Przyznała, iż w czerwcu 2009 roku otrzymała od poprzednika prawnego powoda wypowiedzenie umowy kredytowej wraz z wezwaniem do zapłaty wynikającego z niej zadłużenia w terminie siedmiu dni. Wskazała, że z uwagi na złą sytuację materialną nie uiściła żądanej należności i do chwili wytoczenia przedmiotowego powództwa nie toczyły się przeciwko niej postępowania mające na celu jej wyegzekwowanie.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie o braku podstaw do uwzględnienia powództwa przesadził skutecznie podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia zgłoszonego w pozwie roszczenia. Zgodnie z art.118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. W myśl art. 123 §1k.c. bieg przedawnienia przerywa się:

1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;

2) przez uznanie roszczenia przez osobę przeciwko której roszczenie przysługuje;

3) przez wszczęcie mediacji. W przedmiotowej sprawie bezspornym było, iż pozwana w dniu 16 kwietnia 2008 roku zawarła z (...) Bankiem Spółką Akcyjnąz siedzibą we W.na okres dwóch lat umowę kredytu na zakup towarów i usług o numerze (...)( dowód:k.14-15, kopia umowy). Z uwagi brak regulacji rat kredytowych przedmiotowa umowa została wypowiedziana pozwanej pismem poprzednika prawnego powoda z dnia 22 czerwca 2009 roku (k.4v), zawierającym również wezwanie do zapłaty zadłużenia w terminie siedmiu dni. Przedmiotowe pismo doręczono pozwanej w czerwcu 2009 roku, jednakże nie poczyniła ona jakichkolwiek starań o spłatę wymagalnej wierzytelności.

Strony nie kwestionowały również, iż powód na mocy umowy przelewu wierzytelności zawartej z (...) Bank Spółką Akcyjną z siedzibą we W. w dnia 07 czerwca 2013 roku nabył przedmiotową wierzytelność ( dowód: k.16 -18, umowa przelewu wierzytelności). Nadto należy zauważyć, że powód nie podnosił, iż on lub jego poprzednik prawny do chwili wytoczenia przedmiotowego powództwa podejmowali czynność mające na celu wyegzekwowanie należności, które zgodnie z dyspozycją art. 123 §1pkt.1 k.c. mogły skutkować przerwaniem biegu przedawnienia dochodzonego roszczenia.

Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2003 roku I CKN 316/019 (OSNC 2004/7-8/117) w art.118k.c. przez działalność gospodarczą należy rozumieć, podobnie jak się przyjmuje na tle innych przepisów używających tego określenia, podporządkowaną zasadom racjonalnego gospodarowania działalność o charakterze zawodowym, obejmującą powtarzalne czynności skierowane na wymianę dóbr lub usług. W świetle powyższego jest niewątpliwym, iż udzielenie przez bank kredytu osobie fizycznej stanowi element jego działalności gospodarczej.

Roszczenia z tego tytułu przedawniają się zatem z upływem lat trzech od daty ich wymagalności, która to w przedmiotowej sprawie powinna być liczona, co najmniej od dnia 07 lipca 2009 roku, co wynika z niekwestionowanych zeznań pozwanej, która podała, iż wypowiedzenie wraz z wezwaniem do zapłaty zadłużenia kredytowego otrzymała na pewno w czerwcu 2009 roku. W tym stanie rzeczy, wobec niewykazania przez powoda, iż po wypowiedzenia umowy kredytowej wystąpiły zdarzenia skutkujące przerwaniem biegu przedawnienia należało uznać, że powód dokonując nabycia w dniu 07 czerwca 2013 roku wierzytelności od (...) Banku Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. nabył wierzytelność już przedawnioną.

W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie jednoznacznie wskazuje, iż przed datą wniesienia pozwu (25 czerwca 2013 roku) upłynął już określony w art.118 k.c trzyletni termin przedawnienia dochodzonej przez powoda wierzytelności. Powyższa konstatacja skutkował uznaniem, że zgodnie z art.117§2k.c pozwana poprzez skuteczne powołanie się na zarzut przedawnienia uzyskała prawo do uchylenia się od zaspokojenia wskazanego w pozwie roszczenia. Ustalenie to przesądziło o oddaleniem powództwa w całości bez konieczności analizowania pozostałych okoliczności zgłoszonych przez pozwaną celem wykazania niezasadności żądania pozwu.

W tym stanie rzeczy na mocy art.117§2 k.c i art.118 k.c. orzeczono o oddaleniu powództwa w całości. Koszty procesu stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik procesu wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c poniosła w całości strona powodowa. Sędzia